ਕਲਹਂ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਅਰ੍ਜਯਨ੍ਤਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਜਵਮ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਕਾਲੋਦਯਮਥਾਪਿ ਚ
ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ; ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਪੁਤ੍ਰਾ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਯਭਾषਿਤਮ੍ ਕ੍ਰੋਧੇਰ੍ष੍ਯਾਵਸ੍ਥਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਗਾਃ
ਜਦੋਂ ਦੱਖਣ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਨਾਸ਼ਮ੍ ਉਪਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਪਿਤਾਸੁਰਾਃ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਕ੍ਰੋਧਾਪੂਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੁਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਦੈਵਪਰਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਅਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯੁਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਫੇਟ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਨ ਚਾਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਹਿ ਦੇਵਤਾਃ ਗੁਰੁਂ ਚੈਵ ਨ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਚੁਕ੍ਰੁਧੁਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲਹੇषੁ ਚ ਸਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਹਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਅਹਮਿਤ੍ਯੇਵ ਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਮੈਂ' ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਗੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਭਾषਨ੍ਤੇ ਨਾਭਿਭਾषਨ੍ਤਿ ਪੂਜਿਤਾਃ ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਅਚਾਨਕ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਧਿਸਕ੍ਤੂਨ੍ਪਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੇਰਨ੍ਤ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵृਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਦਹੀਂ, ਸੱਤੂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਕਪਿੱਠ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਢੱਕ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵੋਪਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚਾਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਧਾਵਨਮ੍ ਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਧੋਦੇ, ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਲੈਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕੁਚਨ੍ਤਿ ਭਯਾਚ੍ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਜਾਰਾਣਾਂ ਯਥਾਖੁਕਃ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਹੋਵृਤ੍ਤਿषੁ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਾਃ
ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਚੂਹੇ ਵਾਂਗ ਸਿਮਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਗੁਪਤ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੱਜ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ਦੁਃਸ਼ੀਲਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਯੇਨ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਅਪਿ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਕਲਹੈषਿਣਃ
ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਝਗੜਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਨਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਵਨਮ੍ ਅਸ਼ੋਕਂ ਚ ਵਰਾਸ਼ੋਕਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕਮਥਾਪਿ ਚ
ਵੈਭ੍ਰਾਜ, ਨੰਦਨ, ਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਵਰਾ-ਅਸ਼ੋਕ, ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਦੇਵਤਾਵਾਸਂ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਨ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ ਤਪੋਧਨਵਨਾਨਿ ਚ
ਸਵਰਗ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਜਿੱਥੇ ਤਪਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਦੇਵਾਯਤਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਸਂਭਗ੍ਨਦੇਵਦ੍ਵਿਜਪੂਜਕਂ ਤੁ ਜਗਦ੍ਬਭੂਵਾਮਰਰਾਜਦੁष੍ਟੈਰ੍ ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਂ ਸਸ੍ਯਮਿਵਾਲਿਵृਨ੍ਦੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਉਜੜ ਗਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਖੇਰ ਗਏ, ਦੁਸ਼ਟ ਅਮਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਟिडੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ਼ੀਲੇषੁ ਪ੍ਰਦੁष੍ਟੇषੁ ਦਾਨਵੇषੁ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ ਲੋਕੇषੂਤ੍ਸਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਤਪੋਧਨਵਨੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੀਲ, ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਹਲਚਲ ਮਚਾਈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉਜੜ ਰਹੇ—
ਸਿਂਹਨਾਦੇ ਵ੍ਯੋਮਗਾਨਾਂ ਤੇषੁ ਭੀਤੇषੁ ਜਨ੍ਤੁषੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਭਯਸਂਮੂਢੇ ਤਮੋਨ੍ਧਨ੍ਵਮ੍ ਉਪਾਗਤੇ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੀਵ ਡਰ ਵਿਚ ਕੰਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ, ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ—
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਪਿਤਰੋ ਮਰੁਤਾਂ ਗਣਾਃ ਭੀਤਾਃ ਸ਼ਰਣਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—all ਡਰੇ ਹੋਏ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ।
ਤੇ ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣੋਤ੍ਪਲਾਸੀਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ ਨੇਮੁਰੂਚੁਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਂ ਚਤੁਰਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ, ਚਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਵਰਗੁਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵੈਵੇਹ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨ੍ ਅਨੁਸ਼ਾਧਿ ਤਤੋ ऽਨਘ
ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦਾਨਵ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਮੇਘਾਗਮੇ ਯਥਾ ਹਂਸਾ ਮृਗਾਃ ਸਿਂਹਭਯਾਦਿਵ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਭਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਭ੍ਰਮਾਮੋ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਬਦਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹਿਰਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਪਰਦਾਦਾ, ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਦਾਨਵੈਰ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਨਿ ਤਤੋ ऽਨਘ
ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਪ੍ਰਭਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਭ੍ਰਂਸ਼ਨਾਨਿ ਚ ਦਾਨਵੈਰ੍ਲੋਮਮੋਹਾਨ੍ਧੈਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਉਜਾੜ, ਇਹ ਸਭ ਦਾਨਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯਦਿ ਨ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਲੋਕਂ ਦਾਨਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਧਰ੍षਣਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਦੇਵਂ ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਜਗਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਉਜਾੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰੁਕ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਃ ਪਿਤਾਮਹਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਇਨ੍ਦੁਤੁਲ੍ਯਾਨਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮਿਆ ਪਰਦਾਦਾ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਾਃ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤ ਏष ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਃ ਪੁਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸੁਰਾਃ
ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਜੋ ਵਾਰ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—ਹੋਸ਼ਿਆਰੋ—ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਚ੍ਚ ਤੇषਾਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਰ੍षਭਾਃ ਏਕੇषੁਪਾਤਮੋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨੇषੁਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਲਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤਾਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਰਰ੍षਭਾਃ ਯਸ੍ਤੁ ਚੈਕਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਪੁਰਂ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ ਸਦਾਨਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪੁਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਨਾਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਰੇਣ ਤੁ ਏਕਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤੇ ਯੂਯਂ ਯਦਿ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਕ੍ਰਤੁਵਿਧ੍ਵਂਸਕਂ ਹਰਮ੍ ਯਾਚਾਮਃ ਸਹਿਤਾ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ; ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।