ਤੇषਾਮਰ੍ਚਯਤਾਂ ਦੇਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਯਤਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਨ੍ਕਾਲੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ, ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ।
ਅਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਸੂਯਾ ਚ ਤृਡ੍ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੇ ਤਥੈਵ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚ ਕਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਅਸਮਤ, ਈਰਖਾ, ਪਿਆਸ, ਭੁੱਖ, ਝਗੜਾ ਤੇ ਵਿਵਾਦ—all ਮਿਲ ਕੇ—ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਚ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸਮਧ੍ਯਾਸੁਃ ਸਮਂ ਘੋਰਾਃ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਯਥਾਮਯਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਡਰ ਲਿਆਏ; ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਯੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਯਾਵਹਾ ਦृष੍ਟਾ ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ; ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਗਏ।
ਉਦਿਤੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੌ ਸ਼ੁਭਭਾਸਾਕਰੇ ਰਵੌ ਮਯਃ ਸਭਾਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਮ੍ਬੁਦਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮਾਇਆ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਦੋ ਸੂਰਜਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਕੂਟਨਿਭੇ ਰਮ੍ਯ ਆਸਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਣ੍ਡਿਤੇ ਆਸੀਨਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਤੋਯਮੁਚੋ ਯਥਾ
ਸੋਹਣੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤਾਰਕਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਚ ਦਾਨਵਃ ਉਪਵਿष੍ਟੌ ਮਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਹਸ੍ਤਿਨਃ ਕਲਭਾਵਿਵ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤਾਰਕ ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦਾਨਵ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ।
ਤਤਃ ਸੁਰਾਰਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਸ਼ੇषਕੋਪਾ ਰਣਾਜਿਰੇ ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਦृਢਂ ਵਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋਏ।
ਤੇष੍ਵਾਸੀਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁਖਾਸਨਗਤੇषੁ ਚ ਮਯੋ ਮਾਯਾਵਿਜਨਕ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਮਾਇਆ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਜਨਕ ਹੈ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਖੇਚਰਾਃ ਖੇਚਰਾਰਾਵਾ ਭੋ ਭੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਸੁਤਾਃ ਨਿਸ਼ਾਮਯਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ऽਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਭਯਾਵਹਃ
ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਵਾਲੋ, ਹੇ ਦਾਖਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਸੁਣੋ! ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਕੋਪਾਨਲਾਦੀਪ੍ਤਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਿਨਃ
ਉਥੇ, ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖ, ਡਰਾਉਣੇ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਰੁषਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪੁਰਾਣ੍ਯਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਨਗਰਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਚੇਦਂ ਤਮਸਾ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਗृਹਂ ਸਹ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਿ ਮਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਉਲੂਕਂ ਰੁਚਿਰਾ ਨਾਰੀ ਨਗ੍ਨਾਰੂਢਾ ਖਰਂ ਤਥਾ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਹਸਨ੍ਤੀ ਚ ਚੁਮ੍ਬਨੇ ਪ੍ਰਮਦਾ ਯਥਾ ਪੁਰੁषਃ ਸਿਨ੍ਦੁਤਿਲਕਸ਼੍ ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਰਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਉਲੂ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਨੰਗੀ ਗਧੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਨੇ ਪੁਰਖ ਵਾਂਗ ਚੁੰਬਨ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਸਨ।
ਯੇਨ ਸਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਨੁਨ੍ਨਾ ਅਹਂ ਚੈਵ ਵਿਬੋਧਿਤਃ ਈਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰਮਦਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਚਾਤਿਭਯਾਵਹਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜਗਾਇਆ, ਐਸੀ ਡਰਾਉਣੀ ਔਰਤ ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਹੈ।
ਏष ਈਦृਸ਼ਕਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦृष੍ਟੋ ਵੈ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਾਃ ਦृष੍ਟਃ ਕਥਂ ਹਿ ਕष੍ਟਾਯ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰੋ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਕਿਵੇਂ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖ ਲਿਆਵੇਗੀ?
ਯਦਿ ਵੋ ऽਹਂ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਰਾਜਾ ਯਦਿਦਂ ਵੇਤ੍ਥ ਚੇਦ੍ਧਿਤਮ੍ ਨਿਬੋਧਧ੍ਵਂ ਸੁਮਨਸੋ ਨ ਚਾਸੂਯਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਾਮਂ ਚੇਰ੍ष੍ਯਾਂ ਚ ਕੋਪਂ ਚ ਅਸੂਯਾਂ ਸਂਵਿਹਾਯ ਚ ਸਤ੍ਯੇ ਦਮੇ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਮੁਨਿਵਾਦੇ ਚ ਤਿष੍ਠਤ
ਇੱਛਾ, ਈਰਖਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਛੱਡੋ; ਸੱਚ, ਸੰਯਮ, ਧਰਮ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਪੂਜ੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਯਦਿ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯ ਹ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਚੋਪਰਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਇਮ ਕਰੋ ਤੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਇਥੇ ਖਤਮ ਹੋਵੇ।
ਕੁਪ੍ਯਤੇ ਨੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ ਭਵਿष੍ਯਾਣਿ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਤੋ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ऽਸੁਰਾਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਲਹਂ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਅਰ੍ਜਯਨ੍ਤਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਜਵਮ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਕਾਲੋਦਯਮਥਾਪਿ ਚ
ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ; ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਪੁਤ੍ਰਾ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਯਭਾषਿਤਮ੍ ਕ੍ਰੋਧੇਰ੍ष੍ਯਾਵਸ੍ਥਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਗਾਃ
ਜਦੋਂ ਦੱਖਣ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਨਾਸ਼ਮ੍ ਉਪਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਪਿਤਾਸੁਰਾਃ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਕ੍ਰੋਧਾਪੂਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੁਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਦੈਵਪਰਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਅਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯੁਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਫੇਟ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਨ ਚਾਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਹਿ ਦੇਵਤਾਃ ਗੁਰੁਂ ਚੈਵ ਨ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਚੁਕ੍ਰੁਧੁਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲਹੇषੁ ਚ ਸਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਹਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਅਹਮਿਤ੍ਯੇਵ ਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਮੈਂ' ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਗੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਭਾषਨ੍ਤੇ ਨਾਭਿਭਾषਨ੍ਤਿ ਪੂਜਿਤਾਃ ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨਯਨਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਅਚਾਨਕ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਧਿਸਕ੍ਤੂਨ੍ਪਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੇਰਨ੍ਤ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵृਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਦਹੀਂ, ਸੱਤੂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਕਪਿੱਠ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਢੱਕ ਕੇ ਸੌ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵੋਪਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚਾਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਧਾਵਨਮ੍ ਸਂਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਧੋਦੇ, ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਲੈਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕੁਚਨ੍ਤਿ ਭਯਾਚ੍ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਜਾਰਾਣਾਂ ਯਥਾਖੁਕਃ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਹੋਵृਤ੍ਤਿषੁ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਾਃ
ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਚੂਹੇ ਵਾਂਗ ਸਿਮਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਗੁਪਤ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੱਜ ਹਨ।