ਯੋ ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਮਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਯਯਾ ਵਿਦਧਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗਦਾ, ਮਾਇਆ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।
ਸਚਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਦੋषੇषੁ ਸਾਮ੍ਬੁਜੇषੁ ਸਰਃਸੁ ਚ ਆਰਾਮੇषੁ ਸਚੂਤੇषੁ ਤਪੋਧਨਵਨੇषੁ ਚ
ਚੰਦਨੀ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ, ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਅੰਬਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸ੍ਵਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਾਂ ਮਾਤਂਗਾਃ ਸਮਦਾ ਇਵ ਮृष੍ਟਾਭਰਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮृष੍ਟਸ੍ਰਗਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਕ੍ਰਾਮਾਭਿਰ੍ ਹਾਵਭਾਵਪ੍ਰਸੂਤਿਭਿਃ ਨਾਰੀਭਿਃ ਸਤਤਂ ਰੇਮੁਰ੍ ਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਨਵਾਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਚਲਾਂ ਤੇ ਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਦੈਤੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ।
ਮਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਮੋਦਮਾਨਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ ਅਰ੍ਥੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਕਾਮੇ ਚ ਨਿਦਧੁਸ੍ਤੇ ਮਤੀਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਧਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੰਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰਿਣਾਮ੍ ਵ੍ਰਜਤਿ ਸ੍ਮ ਸੁਖਂ ਕਾਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾਨਾਂ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਲੰਘਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤੇ ਪਿਤॄਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤੀਂਸ੍ਤਥਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਕਲਹਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰੀਤਯਃ ਪ੍ਰਚੁਰਾਭਵਨ੍
ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ; ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਹੀ ਪਿਆਰ ਵਿਆਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਥਾਨਾਂ ਬਾਧਤੇ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਪਿ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤੋ ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਯਤਨੇ ਹਰਮ੍
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੋਣ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪੁਣ੍ਯਾਹਸ਼ਬ੍ਦਾਨੁਚ੍ਚੇਰੁਰ੍ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਗਾਨ੍ ਸ੍ਵਨੂਪੁਰਰਵੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ ਵੇਣੁਵੀਣਾਰਵਾਨਪਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ, ਵਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਹਾਸਸ਼੍ਚ ਵਰਨਾਰੀਣਾਂ ਚਿਤ੍ਤਵ੍ਯਾਕੁਲਕਾਰਕਃ ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਰਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਦਾ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੁੰਭ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਤੇषਾਮਰ੍ਚਯਤਾਂ ਦੇਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਯਤਾਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਨ੍ਕਾਲੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ, ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ।
ਅਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਸੂਯਾ ਚ ਤृਡ੍ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੇ ਤਥੈਵ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚ ਕਲਹਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਅਸਮਤ, ਈਰਖਾ, ਪਿਆਸ, ਭੁੱਖ, ਝਗੜਾ ਤੇ ਵਿਵਾਦ—all ਮਿਲ ਕੇ—ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਚ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸਮਧ੍ਯਾਸੁਃ ਸਮਂ ਘੋਰਾਃ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਯਥਾਮਯਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਡਰ ਲਿਆਏ; ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਯੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਯਾਵਹਾ ਦृष੍ਟਾ ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ; ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਗਏ।
ਉਦਿਤੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੌ ਸ਼ੁਭਭਾਸਾਕਰੇ ਰਵੌ ਮਯਃ ਸਭਾਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਿਵਾਮ੍ਬੁਦਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮਾਇਆ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਦੋ ਸੂਰਜਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਕੂਟਨਿਭੇ ਰਮ੍ਯ ਆਸਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਣ੍ਡਿਤੇ ਆਸੀਨਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਤੋਯਮੁਚੋ ਯਥਾ
ਸੋਹਣੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਬੈਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ੍ਤਾਰਕਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਚ ਦਾਨਵਃ ਉਪਵਿष੍ਟੌ ਮਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਹਸ੍ਤਿਨਃ ਕਲਭਾਵਿਵ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤਾਰਕ ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦਾਨਵ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ।
ਤਤਃ ਸੁਰਾਰਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਸ਼ੇषਕੋਪਾ ਰਣਾਜਿਰੇ ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਦृਢਂ ਵਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋਏ।
ਤੇष੍ਵਾਸੀਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁਖਾਸਨਗਤੇषੁ ਚ ਮਯੋ ਮਾਯਾਵਿਜਨਕ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਮਾਇਆ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਜਨਕ ਹੈ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਖੇਚਰਾਃ ਖੇਚਰਾਰਾਵਾ ਭੋ ਭੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਸੁਤਾਃ ਨਿਸ਼ਾਮਯਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ऽਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਭਯਾਵਹਃ
ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਵਾਲੋ, ਹੇ ਦਾਖਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਸੁਣੋ! ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਕੋਪਾਨਲਾਦੀਪ੍ਤਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਿਨਃ
ਉਥੇ, ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਨੁੱਖ, ਡਰਾਉਣੇ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਰੁषਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪੁਰਾਣ੍ਯਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਨਗਰਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਚੇਦਂ ਤਮਸਾ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਗृਹਂ ਸਹ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਾਗਰਾਮ੍ਭਸਿ ਮਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਉਲੂਕਂ ਰੁਚਿਰਾ ਨਾਰੀ ਨਗ੍ਨਾਰੂਢਾ ਖਰਂ ਤਥਾ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਹਸਨ੍ਤੀ ਚ ਚੁਮ੍ਬਨੇ ਪ੍ਰਮਦਾ ਯਥਾ ਪੁਰੁषਃ ਸਿਨ੍ਦੁਤਿਲਕਸ਼੍ ਚਤੁਰਙ੍ਘ੍ਰਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਉਲੂ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਨੰਗੀ ਗਧੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਨੇ ਪੁਰਖ ਵਾਂਗ ਚੁੰਬਨ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਸਨ।
ਯੇਨ ਸਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਨੁਨ੍ਨਾ ਅਹਂ ਚੈਵ ਵਿਬੋਧਿਤਃ ਈਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰਮਦਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਚਾਤਿਭਯਾਵਹਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜਗਾਇਆ, ਐਸੀ ਡਰਾਉਣੀ ਔਰਤ ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਹੈ।
ਏष ਈਦृਸ਼ਕਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦृष੍ਟੋ ਵੈ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਾਃ ਦृष੍ਟਃ ਕਥਂ ਹਿ ਕष੍ਟਾਯ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰੋ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਕਿਵੇਂ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖ ਲਿਆਵੇਗੀ?
ਯਦਿ ਵੋ ऽਹਂ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਰਾਜਾ ਯਦਿਦਂ ਵੇਤ੍ਥ ਚੇਦ੍ਧਿਤਮ੍ ਨਿਬੋਧਧ੍ਵਂ ਸੁਮਨਸੋ ਨ ਚਾਸੂਯਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਾਮਂ ਚੇਰ੍ष੍ਯਾਂ ਚ ਕੋਪਂ ਚ ਅਸੂਯਾਂ ਸਂਵਿਹਾਯ ਚ ਸਤ੍ਯੇ ਦਮੇ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਮੁਨਿਵਾਦੇ ਚ ਤਿष੍ਠਤ
ਇੱਛਾ, ਈਰਖਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗ ਛੱਡੋ; ਸੱਚ, ਸੰਯਮ, ਧਰਮ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਪੂਜ੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਯਦਿ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯ ਹ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਚੋਪਰਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਇਮ ਕਰੋ ਤੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਇਥੇ ਖਤਮ ਹੋਵੇ।
ਕੁਪ੍ਯਤੇ ਨੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ ਭਵਿष੍ਯਾਣਿ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਤੋ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ऽਸੁਰਾਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਸ ਰਹੇ ਹਨ।