ਨਭਸਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੋ ऽਭੂਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ਵੀਰੋ ਦੇਵਾਨੀਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਨਭਾ ਤੋਂ ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇਵਾਨੀਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਅਹੀਨਗੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤਃ ਪਰਃ ਤਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੋਕਸ੍ਤੁ ਤਾਰਾਪੀਡਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੀਨਗੁ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਹਸਰਾਸ਼ਵ; ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੋਕ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਰਾਪੀਡਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਗਿਰਿਰ੍ ਭਾਨੁਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰ੍ ਅਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਾਰਤੇ ਯੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰਗਿਰੀ ਸੀ; ਚੰਦ੍ਰਗਿਰੀ ਤੋਂ ਭਾਨੂ ਜਨਮਿਆ, ਭਾਨੂ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਾ ਆਇਆ। ਚੰਦ੍ਰਾ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਨਲੌ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਏਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਵਂਸ਼ੇ ਕਸ਼੍ਯਪਸਮ੍ਭਵੇ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ ਨੈषਧਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ: ਇੱਕ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੂਜਾ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਵਂਸ਼ੇ ਰਾਜਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵਾਃ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਹ ਵੈਵਸਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।
ਭਗਵਞ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਰਵੇਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਤ੍ਵਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਵੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪਿਤृਗਣਾਃ ਸਪ੍ਤ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇषਾਮਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਚਲੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਗਰੁੱਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਗਰੁੱਪ ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਥ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਮਿਤੌਜਸਃ ਅਮੂਰ੍ਤਯਃ ਪਿਤृਗਣਾ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਬਾਕੀ ਚਾਰ ਗਰੁੱਪ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤਿ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਵੈਰਾਜ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਹਨ।
ਜਯਨ੍ਤਿ ਯਾਨ੍ਦੇਵਗਣਾ ਵੈਰਾਜਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਯੇ ਚੈਤੇ ਯੋਗਵਿਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲੋਕਾਨ੍ਸਨਾਤਨਾਨ੍
ਵੈਰਾਜਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਵ ਗਰੁੱਪ ਉਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਸਨਾਤਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਭੂਯੋ ਯੋਗਂ ਸਾਂਖ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਾਪਸ ਪਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਯੋਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋਗੇਨ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਦੇਯਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦਾਤृਭਿਃ
ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਭੇਟ ਸਿਰਫ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਹਿਮਵਤੋ ਮਤਾ ਮੈਨਾਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਦ੍ਵੀਪਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਯੇਨ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਘृਤਸਂਵृਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨਾਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕ੍ਰੌਂਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ।
ਮੇਨਾ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗਵਤੀਸ੍ਤਤਃ ਉਮੈਕਪਰ੍ਣਾਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤੀਵ੍ਰਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਮੇਨਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ: ਉਮਾ, ਏਕਪਰਨਾ ਤੇ ਅਪਰਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਕਠੋਰ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਕਾ ਸਿਤਸ੍ਯੈਕਾ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਪਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤਾ ਬਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਲੋਕੇ ਤਪੋ ऽਧਿਕਾਃ
ਇੱਕ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਇੱਕ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਨੂੰ; ਹਿਮਾਵਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਦਾਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਹਿਮਵਦ੍ਦੁਹਿਤਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਾੜਿਆ? ਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ?
ਸਂਹਰਨ੍ਤੀ ਕਿਮੁਕ੍ਤਾਸੌ ਸੁਤਾ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਲੋਕਜਨਨੀ ਸੂਤ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਜਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ ਕਹੀ ਗਈ? ਸੁਤ ਜੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਤਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਮਾਹੂਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਸਤੀ
ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਤੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਤਦ ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਾਤ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਯਜ੍ਞੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ ਅਯੋਗ੍ਯ ਇਤਿ ਤਾਮਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸ਼ੂਲਭृਤ੍
ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਦਕਸ਼ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਉਪਸਂਹਾਰਕृਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤੇਨਾਮਙ੍ਗਲਭਾਗਯਮ੍ ਚੁਕੋਪਾਥ ਸਤੀ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੀਤਿ ਤ੍ਵਦੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਰੁਦਰ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਦ ਸਤੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਆਇਆ, ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।'
ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿਤਾ ਪਿਤॄਣਾਮੇਕਪੁਤ੍ਰਕਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤ੍ਵੇ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਦਸ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਵਦੇਹੋਦ੍ਭਵਤੇਜਸਾ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤੀ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਕਿਂਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਆਪ ਹੀ ਸਹਿਤ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਂ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗਣਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਉਪਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਥ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਫਿਰ ਦੱਖ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਮਾਤਾ ਜਗਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਦੇਵਤਾ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਦੇਵਿ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਹਤੀ ਬਣੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਹਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਨ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਚਲਦੀ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਹੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੀ ਯਦਾਰਬ੍ਧਂ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਿਂਤ੍ਵਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਹਤਯਜ੍ਞੇਨ ਸ਼ੂਲਿਨਾ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਲੋਕਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਪਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਦਸ਼ਾਨਾਮਙ੍ਗਜੋ ऽਪ੍ਯਲਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਤੇਰੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਜਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਦਂਸ਼ੇਨਾਙ੍ਗਨਾ षष੍ਟਿਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਙ੍ਗਜਾਸ੍ਤਵ ਮਤ੍ਸਂਨਿਧੌ ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਯੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਠ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕੇषੁ ਕੇषੁ ਮਯਾਨਘੇ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯਾ ਕੈਸ਼੍ਚ ਨਾਮਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਕਿਹੜੇ ਥਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾਂ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ?'
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ ਰਹਿਤਂ ਨ ਮਯਾ ਵਿਨਾ
ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਯੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਮੀਪ੍ਸੁਭਿਃ ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭੂਤਿਕਾਮੈਰ੍ ਵਾ ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਧੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਭਾਗ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗੀ।