ਲੋਹਿਤੋ ਨਵਰਸ਼੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਯਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਸ਼੍ਮੀਕਂ ਹਰਿਦ੍ਰਾਭਂ ਤੁ ਵੇਧਸਃ
ਲਾਲ, ਨੌਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਿਆ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਰਸ਼੍ਮਿਸ਼ਨੇਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਂ ਵृਦ੍ਧਮਯਸ੍ਮਯਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਸ੍ਤ੍ਵਾਯਸਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਭੂਤਸਂਤਾਪਨਾਲਯਮ੍
ਅੱਠ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਥਾਂ ਕਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਲੋਹਾ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਸਵਰਭਾਨੂ ਦਾ ਥਾਂ ਵੀ ਲੋਹਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਹੈ।
ਸੁਕृਤਾਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਯਾਸ੍ਤਾਰਾ ਰਸ਼੍ਮਯਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਃ ਤਾਰਣਾਤ੍ਤਾਰਕਾ ਹ੍ਯੇਤਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚੈਵ ਤਾਰਕਾਃ
ਤਾਰੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ; ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਯੋਜਨਸਾਹਸ੍ਰੋ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਃ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਮਣ੍ਡਲਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਸੂਰਜ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਚੱਕਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਸੂਰ੍ਯਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵੈਪੁਲ੍ਯਾਚ੍ਛਸ਼ਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੰਦ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਚੱਕਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਕਰਕੇ।
ਸਰ੍ਵੋਪਰਿ ਨਿਸृष੍ਟਾਨਿ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਤੁ ਤਾਰਕਾਃ ਯੋਜਨਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਤਾਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਾਨਿ ਗਣਾਨਿ ਤੁ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅੱਧਾ ਜੋਜਨ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਹਨ।
ਤੁਲ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ੍ ਤਦਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ ਉਦ੍ਧੂਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀਂ ਛਾਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਮਣ੍ਡਲਾਕृਤਿਮ੍
ਸਵਰਭਾਨੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਜੋ ਚੱਕਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਠਾ ਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਤਮੋਮਯਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਤ੍ਸ ਤੁ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੋਮਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਤੀਜਾ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ; ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਮੇਤਿ ਸੋਮਾਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਸੌਰੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ ਸ੍ਵਭਾਸਾ ਤੁਦਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰਿਤਿ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਚੰਦ ਤੋਂ ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰਜ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੌਰੇ ਪਰਵਾਂ 'ਤੇ; ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਤਃ षੋਡਸ਼ੋ ਭਾਗੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਚ੍ਚੈਵ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਚੰਦ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਇਹ ਜੋਜਨ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਗਵਾਤ੍ਪਾਦਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪਾਦਹੀਨੌ ਕੇਤੁਵਕ੍ਰਾਵੁਭੌ ਸ੍ਮृਤੌ
ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਘੱਟ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ, ਕੇਤੂ ਤੇ ਵਕ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਘੱਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਮਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪਾਦਹੀਨਸ੍ਤਯੋਰ੍ਬੁਧਃ ਤਾਰਾਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰੂਪਾਣਿ ਵਪੁष੍ਮਨ੍ਤੀਹ ਯਾਨਿ ਵੈ
ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ, ਬੁਧ ਦੋਵੇਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਘੱਟ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸਭ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਬੁਧੇਨ ਸਮਰੂਪਾਣਿ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ਤੁ ਵੈ ਤਾਰਾਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰੂਪਾਣਿ ਹੀਨਾਨਿ ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਰੂਪ ਬੁਧ ਦੇ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਦ੍ਵੇ ਚੈਕਮੇਵ ਚ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿ ਨਿਸृष੍ਟਾਨਿ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਤੁ ਤਾਰਕਾਃ
ਪੰਜ ਸੌ, ਚਾਰ ਸੌ, ਤਿੰਨ ਸੌ, ਦੋ ਸੌ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਰਸ੍ਵਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤੁ ਯੇ ਤੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਾ ਯੇ ਕ੍ਰੂਰਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅੱਧਾ ਜੋਜਨ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗ੍ਰਹ, ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਤਵਿਕ ਹਨ।
ਸੌਰਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵਕ੍ਰੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਮਨ੍ਦਚਾਰਿਣਃ ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ
ਸੌਰ, ਆੰਗੀਰਸ ਤੇ ਵਕ੍ਰ ਗ੍ਰਹ ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਾਰ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹ ਹਨ।
ਸੋਮਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਬੁਧਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ऋਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਤਾਰਕਾਃ
ਸੋਮ, ਸੂਰਜ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ—all ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚਰਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਚੰਦ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਂ ਚਾਪਿ ਸੋਮਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਬੁਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬੁਧਾਚ੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਚੰਦ ਦੇ ਉਪਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬੁਧ ਹੈ, ਤੇ ਬੁਧ ਤੋਂ ਉਪਰ ਭਾਰਗਵ ਹੈ।
ਵਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਕ੍ਰਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਨੈਸ਼੍ਚਰਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵਕ੍ਰ ਹੈ; ਵਕ੍ਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਤ੍ਤਥਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇ
ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਤ੍ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ; ਸਤ੍ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਧ੍ਰੁਵ ਹੈ, ਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਉਪਰ ਪੂਰਾ ਸਵਰਗ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣੇषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੇषੁ ਚ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਅਥੈਕੈਕਮ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਾਤ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਹਰ ਗ੍ਰਹ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ-ਉਪਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਾਰਾਗ੍ਰਹਾਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਉਪਰ੍ਯੁਪਰ੍ਯਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਥਾਨ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਪਰ-ਉਪਰ ਬਣੇ ਹਨ; ਗ੍ਰਹ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਚ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਨਿਯਤਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਨੀਚੋਚ੍ਚਗृਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਹ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਨਿਯਤ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਘਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਗਮੇ ਚ ਭੇਦੇ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਪਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਹ੍ਯੇਵਂ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਮਿਲਦੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਅਸਂਕਰੇਣ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਸ੍ਤੁ ਵੈ ਬੁਧੈਃ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ੋ ਵੈ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਚ ਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੋਤੀਆਂ ਦੀ ਇਹੀ ਬਣਾਵਟ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਮੁਦਧੀਨਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਯੇ ਚ ਤੇषੁ ਵਸਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਦਵੀਪਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਵਰਸ਼ਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ—
ਇਤ੍ਯੇषੋ ऽਰ੍ਕਵਸ਼ੇਨੈਵ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮ੍ ਆਵਰ੍ਤਃ ਸਾਨ੍ਤਰੋ ਮਧ੍ਯੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਾਤ੍ਤੁ ਸ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੋਤੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਬਣਾਵਟ ਬਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਘਣਾ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੇषੁ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਵृਤ੍ਤਾਕਾਰ ਇਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਲੋਕਸਂਵ੍ਯਵਹਾਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ, ਗੋਲ ਤੇ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਲਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਾਦੌ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ऽਸੌ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਇਤ੍ਯੇष ਸਂਨਿਵੇਸ਼ੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਤ੍ਮਕਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਬਣਾਵਟ ਰਚੀ; ਇਹ ਸਭ ਜੋਤਿ-ਸਰੂਪ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਹੈ।