ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ ਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਾਧ੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਉਪਾਸਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਾਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਤੈਂਤੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮੈਃ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਬੂਟਾਪੂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤੁ ਵੈ ਆਰ੍ਜਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਦਮੇਨ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸਿੱਧੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਵਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰੋਗ੍ਯਾਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਤਃ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਰ੍षਕੇषੁ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਰੋਗਤਾ ਤੇ ਉਮਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹਜਪਣ੍ਡਿਤੈਃ ਭੋਜਨਂ ਚਾਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਦਾ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षਡ੍ਰਸਂ ਤਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਜਨਾਃ ਪਰੇਣ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯਾਥ ਆਵृਤ੍ਯਾਵਸ੍ਥਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਥੇ ਲੋਕ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਪੂਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਵੱਡਾ ਇਕ ਵਸਤੂ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਦੂਦਕਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਅਵੇष੍ਟਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਦੂਦਕਸ੍ਯ ਪਰਿਤਃ ਸ਼ੈਲਸ੍ਤੁ ਪਰਿਮਣ੍ਡਲਃ
ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਲੋਕਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਆਲੋਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਰ੍ਵਾਕ੍ਚ ਨਿਰਾਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਾਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਵੀ। ਉੱਥੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪੂਰਾ ਹਨੇਰਾ ਹੈ।
ਲੋਕਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਰ੍ਧਂ ਤੁ ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਉਦਕੇਨਾਵृਤਂ ਮਹਤ੍
ਧਰਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਧਾ ਹੈ, ਬਾਹਰੋਂ ਸੀਮਾ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭੂਮੇਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾਸ਼੍ਚਾਪਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਾਲਯਨ੍ਤਿ ਗਾਮ੍ ਅਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਗੁਣਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਧਾਰਯਤ੍ਯ੍ ਅਪਃ
ਪਾਣੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ, ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਅੱਗ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਧਾਰਯਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਸ੍ਥਿਤਃ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚ ਮਣ੍ਡਲੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਭੂਤਾਨ੍ਯਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਧਾਰਯਨ੍
ਅੱਗ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹਵਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੱਤ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਹਵਾ ਗੋਲ ਤੇ ਆੜੀ ਹੋ ਕੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਧਿਕਂ ਤਥਾਕਾਸ਼ਂ ਵਾਯੋਰ੍ਭੂਤਾਨ੍ਯਧਾਰਯਤ੍ ਭੂਤਾਦਿਰ੍ਧਾਰਯਨ੍ਵ੍ਯੋਮ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਹਵਾ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੁੱਢਲਾ ਤੱਤ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਭੂਤਾਦਿਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਮਹਦ੍ਭੂਤਾਨ੍ਯਧਾਰਯਤ੍ ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਨਨ੍ਤੇਨ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੇਨ ਤੁ ਧਾਰ੍ਯਤੇ
ਮੁੱਢਲੇ ਤੱਤ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡੇ ਮਹਾਤੱਤ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਤੱਤ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਆਧਾਰਾਧੇਯਭਾਵੇਨ ਵਿਕਾਰਾਸ੍ਤੇ ਵਿਕਾਰਿਣਾਮ੍ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਯੋ ਵਿਕਾਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਹਾਰਾ ਤੇ ਸਹਾਰੇ ਵਾਲਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਆਦਿ ਤੱਤ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੀਮਤ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਧਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਧਾਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਪਜ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੁਆਰਾ ਥਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਰਤਾਂ ਗਤਾਃ ਆਸਂਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਵਿਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਾ ਅਨ੍ਯਵੇਸ਼ਨਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਚਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤੁ ਵਾਯ੍ਵਨ੍ਤਾਃ ਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਭੂਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਤਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਧਰਤੀ ਆਦਿ, ਹਵਾ ਤੱਕ, ਉੱਥੇ ਸੀਮਤ ਹਨ; ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਰਾ ਹਨੇਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਲੋਕ ਆਕਾਸ਼ੇ ਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪਾਤ੍ਰੇ ਮਹਤਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਥਾ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾਨਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਮਤ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਭਾਂਡੇ ਅੰਦਰ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਹੀਨਾਨਿ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਥਾ ਹ੍ਯਾਲੋਕ ਆਕਾਸ਼ੇ ਭੇਦਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਭਾਗ ਹਨ, ਕੁਝ ਅੰਦਰ, ਕੁਝ ਬਾਹਰ।
ਕृਤਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯਾਧਿਕਾਨਿ ਚ ਯਾਵਦੇਤਾਨਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਤਾਵਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਤੱਤ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ; ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤੱਤ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਰਚਨਾ ਹੋਣੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨ੍ਤੂਨਾਮਿਹ ਸਂਸ੍ਕਾਰੋ ਭੂਤੇष੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਗਤੇषੁ ਵੈ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯੇਹ ਭੂਤਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਿਮਿਤਾ ਭੇਦਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਤ੍ਮਕਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਤੇ ਕਾਰਣਾਤ੍ਮਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਯੁਰ੍ਭੇਦਾ ਮਹਦਾਦਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸੀਮਤ ਵੱਖਰੇਪਣ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਤੱਤ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ੋ ऽਯਂ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਾਗਸ਼ਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਵੈ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਇਹ ਬਣਤਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਵੀਪ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਚ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਨੇਨ ਚੈਵ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਯ ਪਰਿਮਾਣੈਕਦੇਸ਼ਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਗੋਲ ਰੂਪ ਤੇ ਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਉਸਦੇ ਖਾਸ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਮਾਪ।
ਏਤਾਵਤ੍ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਃ ਏਤਾਵਦੇਵ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋਰ੍ਗਤਿਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾਵੇਤੌ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੌ ਯਾਵਦੇਵ ਤੁ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿੱਥੇ ਤਕ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਭਾਤਿ ਵਿਸ੍ਤਰਃ ਵਿਸ੍ਤਰਾਰ੍ਧਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਭਵੇਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਅਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅੱਧੀ ਹੱਦ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਾਸਪਰਿਮਾਣਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਃ ਪਰ੍ਯਾਸਪਾਰਿਮਾਣ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਬੁਧੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਦਿਵਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਦਾ ਮਾਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਤ੍ ਸੂਰ੍ਯੋ ਯਾਤ੍ਯਵਿਲਮ੍ਬਤਃ ਅਚਿਰਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਅਵਨਾਤ੍ਤੁ ਰਵਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਉਤਰਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯੋ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ ਮਹਿਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮਹਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਥੇ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਮਾਪ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ 'ਵੱਡਾ' ਸ਼ਬਦ ਇਥੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।