ਤਥਾ ਖਰਪਥਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਵੇਤ੍ਰਸ਼ਙ੍ਕੁਪਥਾਨਪਿ ਮਧ੍ਯੇਨੋਜ੍ਜਾਨਕਮਰੂਨ੍ ਕੁਥਪ੍ਰਾਵਰਣਾਨ੍ਯਯੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਖੜਕ ਰਸਤੇ, ਵੈਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਉੱਜਾਨਾ ਤੇ ਕਮਰੂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਕੁਥਾ ਘਾਹ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪਸਮੀਪੇ ਤੁ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਲਵਣੋਦਧਿਮ੍ ਤਤਸ੍ਤੁ ਪਾਵਨੀ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਸ਼ਾਂ ਜਵੇਨ ਤੁ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਟਾਪੂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ; ਫਿਰ ਪਾਵਨੀ ਦਰਿਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਤੋਮਰਾਨ੍ਪ੍ਲਾਵਯਤੀ ਚ ਹਂਸਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਸਮੂਹਕਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਸੇਵਨ੍ਤੀ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਬਹੁਧਾ ਗਿਰਿਮ੍ ਕਰ੍ਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਤਾ ਸਾਸ਼੍ਵਮੁਖਾਨਪਿ
ਉਹ ਟੋਮਰ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੀ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕਈ ਥਾਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਕਰਨ-ਪ੍ਰਾਵਰਣ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੁਖ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਸਿਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਮੇਰੁਂ ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਨਪਿ ਸ਼ੈਮਿਮਣ੍ਡਲਕੋष੍ਠਂ ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਉਹ ਦਰਿਆ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜਾ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਮੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਸਾਂ ਨਦ੍ਯੁਪਨਦ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਉਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਾ ਨਦ੍ਯੋ ਯਤੋ ਵਰ੍षਤਿ ਵਾਸਵਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਦਰਿਆ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੋਂ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰੇ ਵਂਸ਼ੌਕਸਾਰਾਯਾਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਨਾਮ ਤਦ੍ਵਨਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਵਸਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕੌਬੇਰਕੋ ਵਸ਼ੀ
ਵੰਸ਼ਉਕਸਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੁਰਭੀ ਨਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੂਬੇਰਾ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਪੁੱਤਰ, ਹਿਰਣਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਦਪੇਤਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਅਮਿਤੌਜਾਃ ਸੁਵਿਕ੍ਰਮਃ ਤਤ੍ਰਾਗਸ੍ਤ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਵਿਦ੍ਵਭਿਰ੍ਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਥੇ ਅਗਸਤ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਾਨੁਚਰਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਏਵਮੇਵ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਜਣੇ ਕੂਬੇਰਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕਾਮਤੋ ऽਰ੍ਥਤਃ ਹੇਮਕੂਟਸ੍ਯ ਪृष੍ਠੇ ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਤਤ੍ਸਰਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਪਰਸਪਰ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਦੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇਮਕੂਟਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਝੀਲ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀ ਤੁ ਯਾ ਅਵਗਾਢੇ ਹ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੌ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮੌ
ਉਥੋਂ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਹਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡੁਬੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਾਮ ਨਿषਧੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨੁਕੁਲੇ ਚ ਤੇ
ਉੱਚੇ ਨਿਸ਼ਧ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਣਪਦ ਨਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦਰਿਆ ਸਾਹਮਣੇ ਵਹਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਹ੍ਰਦਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਮਹਾਨ੍ ਜਮ੍ਬੂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯਾਂ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਬੂ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੰਬੂਨਦ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਯੋਦਸ੍ਤੁ ਹ੍ਰਦੋ ਨੀਲਃ ਸ ਸ਼ੁਭ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਵਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਤ੍ਪਯੋਦਾਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤਾਮ੍
ਪਯੋਦਾ ਝੀਲ ਨੀਲੀ, ਸੁੱਚੀ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਪੁੰਡਰੀਕ ਅਤੇ ਪਯੋਦਾ ਤੋਂ ਦੋ ਦਰਿਆ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸਸ੍ਤੁ ਸਰਸ੍ਤ੍ਵੇਤਤ੍ ਸ੍ਮृਤਮੁਤ੍ਤਰਮਾਨਸਮ੍ ਮृਗ੍ਯਾ ਚ ਮृਗਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਝੀਲ ਉੱਤਰਮਾਨਸਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਮ੍ਰਿਗਿਆ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਕਾਂਤਾ ਦੋਵੇਂ ਦਰਿਆ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਹ੍ਰਦਾਃ ਕੁਰੁषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਦ੍ਮਮੀਨਕੁਲਾਕੁਲਾਃ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇ ਵੈ ਜਯਾ ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਦਧਿਸਂਨਿਭਾਃ
ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਮਲ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਯਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੀ ਚ ਮਧ੍ਵੀ ਚ ਦ੍ਵੇ ਨਦ੍ਯੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤਾਮ੍ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਤੇषੁ ਦੇਵੋ ਨ ਵਰ੍षਤਿ
ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਦਰਿਆ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮਧਵੀ, ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਆਦਿ ਅਠ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ।
ਉਦ੍ਭਿਦਾਨ੍ਯੁਦਕਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਃ ਬਲਾਹਕਸ਼੍ਚ ऋषਭੋ ਚਕ੍ਰੋ ਮੈਨਾਕ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਚਸ਼ਮੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ: ਬਲਾਹਕ, ਰਿਸ਼ਭ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਮੈਨਾਕ ਵੀ।
ਵਿਨਿਵਿष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਲਵਣਾਮ੍ਬੁਧਿਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੁਮਹਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਃ
ਹਰ ਪਾਸੇ, ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਸੁਮਹਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਦ੍ਗਾਯਤਾ ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਤੁ ਅਵਗਾਢਾ ਮਹੋਦਧਿਮ੍ ਚਕ੍ਰੋ ਬਧਿਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਨਾਰਦਪਰ੍ਵਤਃ
ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਉੱਭਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਚਕ੍ਰ, ਬਧਿਰਕ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਪਹਾੜ ਵੀ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਾਯਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਤੇ ਮਹੋਦਧਿਮ੍ ਜੀਮੂਤੋ ਦ੍ਰਾਵਣਸ਼੍ਚੈਵ ਮੈਨਾਕਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਰ੍ਵਤਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਧੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ: ਜੀਮੂਤ, ਦ੍ਰਾਵਣ, ਮੈਨਾਕ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਪਹਾੜ।
ਆਯਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਸ਼ੈਲਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਰਮੈਨਾਕਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਿ ਸਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਫੈਲਦੇ ਹਨ; ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਮੈਨਾਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੱਖਣੀ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਨਾਮ ਸੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪਿਬਤਿ ਤਜ੍ਜਲਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰਵਾਸਸ੍ਤੁ ਔਰ੍ਵੋ ऽਸੌ ਵਡਵਾਮੁਖਃ
ਉਥੇ ਸੰਵਰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਅੱਗ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਔਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਡਵਾਮੁਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਪਰ੍ਵਤਾਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲਵਣੋਦਧਿਮ੍ ਛਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਪੁਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਭਯਾਤ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਪਹਾੜ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਕਟਣ ਸਮੇਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਕृष੍ਣੇ ਸਮਾਪ੍ਲੁਤਿਃ ਤੇ ਭਾਰਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਭੇਦਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਸਮੇਂ ਡੁੱਬਣ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੰਡ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਇਹੋਦਿਤਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚੋਦਿਤਾਃ ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਮੇਤੇषਾਂ ਵਰ੍षਮ੍ ਉਦ੍ਰਿਚ੍ਯਤੇ ਗੁਣੈਃ
ਕੁਝ ਇਥੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੋਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ; ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਗ੍ਯਾਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕਾਮਤੋ ऽਰ੍ਥਤਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਭਾਗਸ਼ਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤ, ਉਮਰ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਅੰਸ਼ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਨਾਨਾਜਾਤੀਨਿ ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਾਨਿ ਵੈ ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਧਾਰਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪृਥ੍ਵੀ ਜਗਦਿਦਂ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਵਦਿਹ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਕਂ ਦ੍ਵੀਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਃ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਿਣਾਹਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ; ਤੇ ਚੌੜਾਈ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ।
ਤੇਨਾਵृਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽਯਂ ਦ੍ਵੀਪੇਨ ਲਵਣੋਦਧਿਃ ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ ਚਿਰਾਚ੍ਚ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨਃ
ਉਹ ਟਾਪੂ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।