ਇਯਂ ਵਿਹਾਰਵੇਲਾ ਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਪृਥੁਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਆ, ਆ, ਪੂਰੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ?
ਇਯਂ ਸਾਯਨ੍ਤਨੀ ਵੇਲਾ ਵਿਹਾਰਸ੍ਯੇਹ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕृਤ੍ਵੋਪਲੇਪਨਂ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਲਂਕੁਰੁ ਗृਹਂ ਮਮ
ਇਹ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਉਕਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਘਰ ਸਜਾ।
ਸਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਿਰਮृਤਾਹਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤਪੋਧਨ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕੁਲਂ ਚ ਵਦ ਮੇ ऽਨਘ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ, ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਬੁਧਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਮ੍ ਇਲਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ਅਹਂ ਚ ਕਾਮੁਕੋ ਨਾਮ ਬਹੁਵਿਦ੍ਯੋ ਬੁਧਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਬੁਧ ਨੇ ਪਤਲੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਇਲਾ, ਤੂੰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਕਾਮੀ ਨਾਮ ਦਾ, ਬਹੁਤ ਵਿਦਿਆਵਾਨ, ਬੁਧ ਹਾਂ।
ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਿਪਃ ਇਤਿ ਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਬੁਧਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਜਸਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਇਲਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਤਦ੍ਭਵਨਸ੍ਥਿਤਾ
ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਇਲਾ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦੀ, ਉਸ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ।
ਅਹੋ ਵृਤ੍ਤਮਹੋ ਰੂਪਮ੍ ਅਹੋ ਧਨਮਹੋ ਕੁਲਮ੍ ਮਮ ਚਾਸ੍ਯ ਚ ਮੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਹੋ ਲਾਵਣ੍ਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਾਹ, ਮੇਰਾ ਚਲਣ, ਵਾਹ ਮੇਰਾ ਰੂਪ, ਵਾਹ ਮੇਰਾ ਧਨ, ਵਾਹ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼, ਮੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ! ਵਾਹ, ਉੱਤਮ ਸੋਭਾ!
ਰੇਮੇ ਚ ਸਾ ਤੇਨ ਸਮਮ੍ ਅਤਿਕਾਲਮਿਲਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਮਯੇ ਗੇਹੇ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨੇ ਤਥਾ
ਇਲਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਹਰ ਸੁਖ-ਸਮੱਗਰੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ।
ਅਥਾਨ੍ਵਿषਨ੍ਤੋ ਰਾਜਾਨਂ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਾਨਵਾਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਪ੍ਰਮੁਖਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਦਾ ਸ਼ਰਵਣਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਭਰਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਵਣਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਡਬਾਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਯਾਣਕਿਰਣਦੀਪ੍ਤਕਾਯਾਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯਾਣਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਅਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਵਾਜੀ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ: 'ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ।'
ਅਗਮਦ੍ ਵਡਬਾਰੂਪਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ ਤਤਸ੍ ਤੁ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤੇ ਪੁਰੋਧਸਮ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ? ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਕਿਮਿਤ੍ਯੇਤਦਭੂਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਦ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਵਰ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
'ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਕੀ ਹੈ?' ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। 'ਯੋਗ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੱਸੋ।' ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸਮਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਦਯਿਤਾਕृਤਃ ਸ਼ਰਵਣੇ ਪੁਰਾ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਸ਼ਰਵਣਾ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਚਨ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਮਰਦ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਯਮਸ਼੍ਵੋ ऽਪਿ ਨਾਰੀਤ੍ਵਮ੍ ਅਗਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹੈਵ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਰੁषਤਾਮੇਤਿ ਯਥਾਸੌ ਧਨਦੋਪਮਃ
ਇਹ ਘੋੜਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਮੁੜ ਮਰਦ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਰਾਧ੍ਯੈਵ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍ ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਥਾਂ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ਤਾਵ੍ ਊਚਤੁਰ੍ ਅਲਙ੍ਘ੍ਯੋ ऽਯਂ ਸਮਯਃ ਕਿਂਤੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਵਚਨ ਟੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਹੁਣ—'
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਵਯੋਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषੋ ਵੀਰਃ ਸ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
'ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੂਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਰਦ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜਾਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਚੇਲਃ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਨਾਲ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਾਸਮੇਕਂ ਪੁਮਾਨ੍ਵੀਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਮਾਸਮਭੂਤ੍ਪੁਨਃ ਬੁਧਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਨਿਲੋ ਗਰ੍ਭਧਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਹ ਸ਼ੂਰ ਮਰਦ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਨੀਲਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਮ੍ ਅਨੇਕਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍ ਬੁਧਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮ੍ ਅਗਮਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਬੁਧ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਲਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਦ੍ਵਰ੍षਮ੍ ਇਲਾਵृਤਮ੍ ਅਭੂਤ੍ਤਦਾ ਸੋਮਾਰ੍ਕਵਂਸ਼ਯੋਰ੍ ਆਦਾਵ੍ ਇਲੋ ऽਭੂਨ੍ਮਨੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਕਹਾਈ। ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਇਲਾ ਮਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੁਂਸੋਰ੍ ਅਭਵਦ੍ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ ਅਰ੍ਕਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਕ੍ਤਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਲਃ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਤ੍ਵੇ ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਰਯਮਭੂਤ੍ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯਾਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਹਾਇਆ। ਫਿਰ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੈਤ ਰਹੇ।
ਉਤ੍ਕਲੋ ਵੈ ਗਹਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਧਰਿਤਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਉਤ੍ਕਲਸ੍ਯੋਤ੍ਕਲਾ ਨਾਮ ਗਯਸ੍ਯ ਤੁ ਗਯਾ ਮਤਾ
ਉਤਕਲਾ, ਗਯਾ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ। ਉਤਕਲਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਉਤਕਲਾ ਕਹਾਏ; ਗਯਾ ਦੇ ਗਯਾ ਕਹਾਏ।
ਹਰਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਿਕ੍ਪੂਰ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਸ ਪੁਰੂਰਵਸਂ ਸੁਤਮ੍
ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਧਰਤੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਜਗਾਮੇਲਾਵृਤਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਂ ਦਿਵ੍ਯਫਲਾਸ਼ਨਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਦਾਯਾਦੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਾਰਿਸ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਚਲੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ।
ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਚ੍ ਛੁਚੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਨਾਭਾਗਸ੍ਯਾਮ੍ਬਰੀषਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਨਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਧृਤਕੇਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਨਾਥੋ ਰਣਧृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਆਨਰ੍ਤੋ ਨਾਮ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਦਾਰਿਕਾ
ਧ੍ਰਿਤਕੇਤੂ, ਚਿਤ੍ਰਨਾਥ ਤੇ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ; ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੁਕੰਨਿਆ ਸੀ।
ਆਨਰ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੋਚਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਆਨਰ੍ਤੋ ਨਾਭ ਦੇਸ਼ੋ ऽਭੂਨ੍ ਨਗਰੀ ਚ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ
ਆਨਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਚਮਾਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ালী ਸੀ। ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਨਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ।