ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਵੇਲਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਗਿਰਿਃ ਯਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੋ ਰਤ੍ਨਸਂਨਿਭਃ
ਉੱਥੇ ਸਭ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸਰੋ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਚ੍ਛੋਦਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨਦੀ ਹ੍ਯਚ੍ਛੋਦਕਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਅਚੋਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਵਰ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਅਚੋਦਕਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਚ੍ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਿਰੌ ਨਿਵਸਤਿ ਮਣਿਭਦ੍ਰਃ ਸਹਾਨੁਗਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ ਹੈ; ਉਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮਣੀਭਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਨਾਮ ਨਦੀ ਹ੍ਯਚ੍ਛੋਦਕਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕਰੜਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉੱਥੇ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਹੈ।
ਮਹੀਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਤੁ ਮਹੋਦਧਿਮ੍ ਕੈਲਾਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੈਲਾਸਾ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ਿਵ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਨਃਸ਼ਿਲਾਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਵੇਲਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਲੋਹਿਤੋ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਗਿਰਿਃ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭੋ ਮਹਾਨ੍
ਉੱਥੇ ਮਨਸ਼ਿਲਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਦਿਵਿਆ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਸੂਰਯਪ੍ਰਭਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਲੋਹਿਤਂ ਸੁਮਹਤ੍ਸਰਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯੋ ਲੌਹਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਲਾਲ ਸਰੋਵਰ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੌਹਿਤਿਆ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਰਣ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੋਕਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਿਰੌ ਨਿਵਸਤਿ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਮਣਿਧਰੋ ਵਸ਼ੀ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਹੈ; ਉਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਮਣੀਧਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਸੌਮ੍ਯੈਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਕੈਲਾਸਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦੀਚ੍ਯਾਂ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨੌषਧੀਗਿਰਿਃ
ਉਹ ਨਰਮ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਕੈਲਾਸਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕਕੁਦਮਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਕੁਦ੍ਮਤਿ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਃ ਤਦਞ੍ਜਨਂ ਤ੍ਰੈਕਕੁਦਂ ਸ਼ੈਲਂ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਕੁਦਮਾਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਕਕੁਦਮਿਨ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ; ਉੱਥੇ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਮਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਮਹਾਨ੍ਵੈਦ੍ਯੁਤੋ ਗਿਰਿਃ ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਾਨਸਂ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਚ ਸਿਧ ਲੋਕ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰਯੂਰ੍ਲੋਕਪਾਵਨੀ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਵਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੈਭਰਾਜ਼ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਾਨੁਚਰਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਹੇਤਿਤਨਯੋ ਵਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਾਤਾ ਨਿਵਸਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ऽਨਨ੍ਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਥੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪ੍ਰਹੇਤਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬ੍ਰਹਮਧਾਤਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮਾਸ਼ਾਂ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਗਿਰਿਃ ਵਰੁਣਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰੁਕ੍ਮਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤਃ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰੁਣ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭਵਸ੍ਯ ਦਯਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤੋ ਹੈਮਸਂਨਿਭਃ ਸ਼ਾਤਕੌਮ੍ਭਮਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ਿਲਾਜਾਲੈਃ ਸਮਾਚਿਤਃ
ਭਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਬਤ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਤਸਙ੍ਖ੍ਯੈਸ੍ ਤਾਪਨੀਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ਦਿਵਮਿਵੋਲ੍ਲਿਖਨ੍ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ਸੁਮਹਾਦਿਵ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਃ ਸ਼ੈਲੋ ਮਹਾਚਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਹੈ, ਸੈਂਕੜੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਿਰੌ ਨਿਵਸਤਿ ਗਿਰਿਸ਼ੋ ਧੂਮ੍ਰਲੋਹਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਪਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਸ਼ੈਲੋਦਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਸਰਃ
ਉਸ ਪਰਬਤ 'ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਧੂਮਰਲੋਹਿਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੈਲੋਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਸ਼ੈਲੋਦਕਾ ਸ਼ੁਭਾ ਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸੀ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਮ੍
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ੈਲੋਦਕਾ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਚਕਸ਼ੁਸੀ ਨਦੀ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇਣ ਕੈਲਾਸਾਚ੍ ਛਿਵਃ ਸਰ੍ਵੌषਧੋ ਗਿਰਿਃ ਗੌਰਂ ਤੁ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਹਰਿਤਾਲਮਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਵਉਸ਼ਧਾ ਪਰਬਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਹਰਿਤਾਲ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਬਤ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਸੁਮਹਾਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਮਯੋ ਗਿਰਿਃ ਤਸ੍ਯ ਪਾਦੇ ਮਹਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰਃ ਕਾਞ੍ਚਨਵਾਲੁਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਣਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਅਨੋਖੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੇਤ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ।
ਰਮ੍ਯਂ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰੋ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥਃ ਗਙ੍ਗਾਰ੍ਥੇ ਸ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਉਵਾਸ ਬਹੁਲਾਃ ਸਮਾਃ
ਉਥੇ ਸੁਹਣਾ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਗੰਗਾ ਲਈ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦਿਵਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਾਪ੍ਲੁਤਾਸ੍ਥਿਕਾਃ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ
ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਦੇਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਰੀ ਸੀ।
ਸੋਮਪਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪ੍ਰਵਿਭਜ੍ਯਤੇ ਯੂਪਾ ਮਣਿਮਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਃ
ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਜਨਮੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਯੂਪ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਹ ਦਿਵ੍ਯਸ਼੍ਛਾਯਾਪਥਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਗ ਕਰਕੇ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਹੀ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਚਕਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਾਸੁਰਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਤੁ ਸਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵਂ ਚੈਵ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਭੁਵਂ ਗਤਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਦੇਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਸੀ।
ਭਵੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗੇ ਪਤਿਤਾ ਸਂਰੁਦ੍ਧਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯਾ ਯੇ ਬਿਨ੍ਦਵਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਯਾਃ ਪਤਿਤਾ ਭੁਵਿ
ਭਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਪੈ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਈਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਕृਤਂ ਤੁ ਤੈਰ੍ਬਹੁਸਰਸ੍ ਤਤੋ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਯਾ ਭਵੇਨ ਸਹਸਾ ਰੁषਾ
ਉਹ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਸਰੋਵਰ ਬਣੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਭਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ—
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾ ਹ੍ਯਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਪਾਤਾਲਂ ਸ੍ਰੋਤਸਾ ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਠੋਰ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚੀਰ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥਾਵਲੇਪਂ ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂਕਰਃ ਤਿਰੋਭਾਵਯਿਤੁਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਆਸੀਦਙ੍ਗੇषੁ ਤਾਂ ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਘਮੰਡ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗਾਇਬ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਗ੍ਰਤਃ ਧਮਨੀਸਂਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਉਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਸੀ—