ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਲਤਾਗृਹਗਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਮਣ੍ਡਯਨ੍ਤੀਃ ਸ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਨ੍ਤਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਕਿਤੇ ਹੋਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਆਦਰ੍ਸ਼ਨਕਰਾ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਦੂਤੀਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੀ ਕਾਨ੍ਤਵਚਨਮ੍ ਅਧਿਕਾ ਤੁ ਤਥਾ ਬਭੌ
ਇਕ ਔਰਤ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਇਨਾ ਲੈ ਕੇ ਵਿਅਸਤ, ਦੂਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਚਿਤ੍ ਸਤ੍ਵਰਿਤਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਭੂषਣਾਨਾਂ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਨੈਵ ਬੁਬੁਧੇ ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਚੇਤਨਾ
ਇਕ ਹੋਰ, ਦੂਤੀ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਕਰਵਾਈ, ਗਹਣੇ ਸਜਾਉਂਦਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਇਤਨੀ ਲੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਾਯੁਨੁਨ੍ਨਾਤਿਸੁਰਭਿਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤੇ ਕਾਚਿਤ੍ਪਿਬਨ੍ਤੀ ਦਦृਸ਼ੇ ਮੈਰੇਯਂ ਨੀਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲੇ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਨੀਲੀ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਇਕ ਔਰਤ ਮੈਰੇਆ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਾਯਯਾਮਾਸ ਰਮਣਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਚਿਦ੍ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪਪੌ ਵਰਾਰੋਹਾ ਕਾਨ੍ਤਪਾਣਿਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਪ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਦੂਜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪਾਨਾ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰਚਪਲਨੀਲੋਤ੍ਪਲਯੁਤਂ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਮਣਂ ਕ੍ਵ ਗਤੇ ਤੇ ਮਮੋਤ੍ਪਲੇ
ਇੱਕ ਨੇ ਨੀਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਕਮਲ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?'
ਤ੍ਵਯੈਵ ਪੀਤੌ ਤੌ ਨੂਨਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਮਣੇਨ ਸਾ ਤਥਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮੁਗ੍ਧਤ੍ਵਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਪੀ ਲਏ ਹਨ,' ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਭੋਲਾਪਣ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਲੱਜਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਨ੍ਤਾਰ੍ਪਿਤਂ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕਾਨ੍ਤਪੀਤਾਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍ ਸਵਿਸ਼ੇषਰਸਂ ਪਾਨਂ ਪਪੌ ਮਨ੍ਮਥਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭੰਵ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਚਿਆ ਪਾਨਾ ਪੀ ਲਿਆ।
ਆਪਾਨਗੋष੍ਠੀषੁ ਤਥਾ ਤਾਸਾਂ ਸ ਨਰਪੁਂਗਵਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਵਿਧਂ ਗੀਤਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਰਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਨਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਫ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਤੀਆਂ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤ ਸੁਣੇ।
ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਰਾਜਨ੍ਸਦੋਪਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਕਈ ਵਾਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਸਨ।
ਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਗੁਹਾਮੁਖਾਤ੍ ਆਵਸਨ੍ਸਂਯੁਤਾਃ ਕਾਨ੍ਤੈਃ ਪਰਰ੍ਦ੍ਧਿਰਚਿਤਾਂ ਗੁਹਾਮ੍
ਰਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਰ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਲਤਾਂ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਸੁਗਨ੍ਧਿਨੀਮ੍ ਨਾਨਾਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼ਯਨਾਂ ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੁਫਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਕਈ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ ਅਪ੍ਸਰਸਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਕ੍ਰੀਡਿਤਾਨਿ ਸ ਪਰ੍ਵਤੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਰਾਜਨ੍ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਪਿਤਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਨृਪਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਇਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਯਰਿਂਦਮ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਸਵਰਗ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਮਨਸਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਵਰਾਨ੍ ਤਾਨਾਦਾਯ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਤਿष੍ਠੇਹ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵਰ ਦਿਆਂਗੇ; ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਜਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾ, ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤੌਜਸਃ ਵਰਂ ਵਿਤਰਤਾਦ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮਧੁਸੂਦਨਾਤ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅਮੋਘ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਅੱਜ ਹੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿਓ।'
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯਥੋਕ੍ਤਸ੍ਤੈਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਸੁਖੀ ਮਾਸਂ ਪੂਜਯਾਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ,' ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਿਯ ਏਵ ਸਦੈਵਾਸੀਦ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਨृਪਃ ਤੁਤੋष ਸ ਜਨੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਲੌਲ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਸ੍ਯੈਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਗਦਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣੇ।
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮੇष੍ਯਸਿ ਤੇਨ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਇਸ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਰ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਅਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇਂਗਾ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਚਾਹਿਆ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।'
ਸ੍ਵਪ੍ਨਮੇਵਂ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਕਾਲੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ ਪ੍ਰਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਿਂ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਪਸਾਂ ਨਿਧਿਮ੍
ਆਪਣਾ ਮਨ ਚਾਹਿਆ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਤ੍ਰੀ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਤਤਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਚਨਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸਮੀਰਿਤਮ੍
ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਬਾਤ ਸੁਣੀ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹੀਪਾਲ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍
ਇਹੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृਤਦੇਵਾਰ੍ਚਨੋ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਹੁਤਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਤੋ ऽਸੌ ਵਰਦਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ; ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਧੀਕ ਦਾਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਨਿषੇਵਿਤਃ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਯੇ ਹਿਮਵਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਕੈਲਾਸੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕੁਬੇਰਃ ਸਹ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ
ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਕੈਲਾਸਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਕੁਬੇਰ ਆਪਣੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸਰੋ ऽਨੁਗੁਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਮੋਦਤੇ ਹ੍ਯਲਕਾਧਿਪਃ ਕੈਲਾਸਪਾਦਸਮ੍ਭੂਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ੀਤਜਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਅਲਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਕੈਲਾਸਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਚੱਜਾ ਪਾਣੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦੋਦਕਂ ਨਾਮ ਸਰਃ ਪਯਸ੍ਤੁ ਦਧਿਸਂਨਿਭਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਵਹਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨਦੀ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉੱਥੇ ਮੰਦੋਦਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਦੂਧ ਤੇ ਦਹੀਂ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਚ ਨਨ੍ਦਨਂ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍ ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰੇਣ ਕੈਲਾਸਾਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੌਗਨ੍ਧਿਕਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨੰਦਨ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਹੈ; ਕੈਲਾਸਾ ਦੇ ਪੂਰਬ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਿਵਿਆ ਸੌਗੰਧਿਕਾ ਪਹਾੜ ਹੈ।