ਕਾਨ੍ਤਂ ਚ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਜਾਤਖੇਦਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ਼੍ਵਾਸਨृਤ੍ਯਤ੍ਪਯੋਧਰਾ
ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਨ੍ਤਾਮ੍ਬੁਤਾਡਨਾਕृष੍ਟਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਨਿਬਨ੍ਧਨਾ ਕੇਸ਼ਾਕੁਲਮੁਖੀ ਭਾਤਿ ਮਧੁਪੈਰਿਵ ਪਦ੍ਮਿਨੀ
ਪਾਣੀ-ਖੇਡ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਲੋਂ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੇ ਮੁੱਖ ਤੇ ਗੁੰਝਲ ਵਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸਦृਸ਼ੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸਂਛਨ੍ਨੇ ਨਲਿਨੀਵਨੇ ਛਨ੍ਨਾ ਕਾਚਿਚ੍ ਚਿਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਾਨ੍ਤੇਨਾਨ੍ਵਿष੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਔਰਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੀ, ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤਾ ਸ਼ੀਤਾਪਦੇਸ਼ੇਨ ਕਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਹਾਙ੍ਗਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ਰਮਣਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋ ऽਭਿਲषਿਤਂ ਚਿਰਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਜਲਾਰ੍ਦ੍ਰਵਸਨਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮ੍ ਅਙ੍ਗਲੀਨਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤੀ ਜਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕਾਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਮਥਮ੍
ਸੁਤੰਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਪਤਲੀ ਕਪੜੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਣ੍ਠਮਾਲ੍ਯਗੁਣੈਃ ਕਾਚਿਤ੍ ਕਾਨ੍ਤੇਨ ਕृष੍ਯਤਾਮ੍ਭਸਿ ਤ੍ਰੁਟ੍ਯਤ੍ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਪਤਿਤਂ ਰਮਣਂ ਪ੍ਰਾਹਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਰਹੀ, ਜਦ ਹਾਰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਕਾਚਿਦ੍ਭੁਗ੍ਨਾ ਸਖੀਦਤ੍ਤਜਾਨੁਦੇਸ਼ੇ ਨਖਕ੍ਸ਼ਤਾ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਕਾਨ੍ਤਸ਼ਰਣਂ ਮਗ੍ਨਾ ਕਾਚਿਦ੍ਗਤਾ ਚਿਰਮ੍
ਝੁਕੀ ਹੋਈ, ਸਖੀ ਵਲੋਂ ਘੁੱਟ 'ਤੇ ਨਖ ਨਾਲ ਖੁੰਝੀ, ਇਕ ਔਰਤ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹੀ।
ਕਾਚਿਤ੍ਪृष੍ਠਕृਤਾਦਿਤ੍ਯਾ ਕੇਸ਼ਨਿਸ੍ਤੋਯਕਾਰਿਣੀ ਸ਼ਿਲਾਤਲਗਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਦृष੍ਟਾ ਕਾਮਾਰ੍ਤਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਇਕ ਹੋਰ, ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਪਿੱਠ ਭਿੱਜੀ ਕਰਕੇ, ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਛਾ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤ੍ਤਮਾਲ੍ਯਂ ਵਿਲੁਲਿਤਂ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਕੁਚਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍ ਰਤਿਕ੍ਰੀਡਿਤਕਾਨ੍ਤੇਵ ਰਰਾਜ ਤਤ੍ਸਰੋਦਕਮ੍
ਹਾਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਛਾਤੀਆਂ 'ਤੇ ਕੇਸਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ-ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦੇਵਰਾਮਾਗਣੇਨ ਚ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਦੇਵ-ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਲਤਾਗृਹਗਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਮਣ੍ਡਯਨ੍ਤੀਃ ਸ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕਾਨ੍ਤਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਮਾਨਸਾਃ
ਕਿਤੇ ਹੋਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਆਦਰ੍ਸ਼ਨਕਰਾ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਦੂਤੀਮੁਖੋਦ੍ਗਤਮ੍ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੀ ਕਾਨ੍ਤਵਚਨਮ੍ ਅਧਿਕਾ ਤੁ ਤਥਾ ਬਭੌ
ਇਕ ਔਰਤ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਇਨਾ ਲੈ ਕੇ ਵਿਅਸਤ, ਦੂਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਚਿਤ੍ ਸਤ੍ਵਰਿਤਾ ਦੂਤ੍ਯਾ ਭੂषਣਾਨਾਂ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਨੈਵ ਬੁਬੁਧੇ ਮਨ੍ਮਥਾਵਿष੍ਟਚੇਤਨਾ
ਇਕ ਹੋਰ, ਦੂਤੀ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਕਰਵਾਈ, ਗਹਣੇ ਸਜਾਉਂਦਿਆਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਇਤਨੀ ਲੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਾਯੁਨੁਨ੍ਨਾਤਿਸੁਰਭਿਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤੇ ਕਾਚਿਤ੍ਪਿਬਨ੍ਤੀ ਦਦृਸ਼ੇ ਮੈਰੇਯਂ ਨੀਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲੇ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਨੀਲੀ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਇਕ ਔਰਤ ਮੈਰੇਆ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਾਯਯਾਮਾਸ ਰਮਣਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕਾਚਿਦ੍ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਕਾਚਿਤ੍ਪਪੌ ਵਰਾਰੋਹਾ ਕਾਨ੍ਤਪਾਣਿਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਪ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਦੂਜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪਾਨਾ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰਚਪਲਨੀਲੋਤ੍ਪਲਯੁਤਂ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਮਣਂ ਕ੍ਵ ਗਤੇ ਤੇ ਮਮੋਤ੍ਪਲੇ
ਇੱਕ ਨੇ ਨੀਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਕਮਲ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?'
ਤ੍ਵਯੈਵ ਪੀਤੌ ਤੌ ਨੂਨਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਮਣੇਨ ਸਾ ਤਥਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮੁਗ੍ਧਤ੍ਵਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਪੀ ਲਏ ਹਨ,' ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਭੋਲਾਪਣ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਲੱਜਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਕਾਚਿਤ੍ਕਾਨ੍ਤਾਰ੍ਪਿਤਂ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕਾਨ੍ਤਪੀਤਾਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍ ਸਵਿਸ਼ੇषਰਸਂ ਪਾਨਂ ਪਪੌ ਮਨ੍ਮਥਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭੰਵ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਚਿਆ ਪਾਨਾ ਪੀ ਲਿਆ।
ਆਪਾਨਗੋष੍ਠੀषੁ ਤਥਾ ਤਾਸਾਂ ਸ ਨਰਪੁਂਗਵਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਿਵਿਧਂ ਗੀਤਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਰਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਨਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਫ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਤੀਆਂ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤ ਸੁਣੇ।
ਪ੍ਰਦੋषਸਮਯੇ ਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਰਾਜਨ੍ਸਦੋਪਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਕਈ ਵਾਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਸਨ।
ਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਗੁਹਾਮੁਖਾਤ੍ ਆਵਸਨ੍ਸਂਯੁਤਾਃ ਕਾਨ੍ਤੈਃ ਪਰਰ੍ਦ੍ਧਿਰਚਿਤਾਂ ਗੁਹਾਮ੍
ਰਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਰ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਲਤਾਂ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਸੁਗਨ੍ਧਿਨੀਮ੍ ਨਾਨਾਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼ਯਨਾਂ ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੁਫਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਕਈ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ ਅਪ੍ਸਰਸਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਕ੍ਰੀਡਿਤਾਨਿ ਸ ਪਰ੍ਵਤੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਰਾਜਨ੍ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਪਿਤਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਮੂਚੁਰ੍ਨृਪਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਇਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਯਰਿਂਦਮ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਸਵਰਗ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਮਨਸਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ਵਰਾਨ੍ ਤਾਨਾਦਾਯ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਤਿष੍ਠੇਹ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
'ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵਰ ਦਿਆਂਗੇ; ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਜਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾ, ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤੌਜਸਃ ਵਰਂ ਵਿਤਰਤਾਦ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮਧੁਸੂਦਨਾਤ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅਮੋਘ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਅੱਜ ਹੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿਓ।'
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯਥੋਕ੍ਤਸ੍ਤੈਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਸੁਖੀ ਮਾਸਂ ਪੂਜਯਾਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ,' ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਿਯ ਏਵ ਸਦੈਵਾਸੀਦ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਨृਪਃ ਤੁਤੋष ਸ ਜਨੋ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਲੌਲ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਸ੍ਯੈਵ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਗਦਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣੇ।
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮੇष੍ਯਸਿ ਤੇਨ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਇਸ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਰ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਅਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇਂਗਾ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਚਾਹਿਆ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।'