ਨਾਨਾਮਾਣਿਕ੍ਯਕੁਸੁਮੈਃ ਸੁਪ੍ਰਭਾਭਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਪਦ੍ਮਰਾਗਚ੍ਛਦਾਨਿ ਤੁ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਫੁੱਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਸਨ।
ਵਜ੍ਰਕੇਸਰਜਾਲਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਤਥਾ ਯੁਤਮ੍ ਪਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਮਰਕਤੈਰ੍ ਨੀਲੈਰ੍ ਵੈਡੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਰੇਸ਼ਮੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਗੰਧਤ, ਤੇ ਪੱਤੀਆਂ ਮਾਣਕ ਤੇ ਨੀਲਮ ਦੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜੇ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਜਾਤਰੂਪਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਨ ਸਾ ਵਜ੍ਰਸਮਾਕੁਲਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਰੁਪਚਿਤਾ ਜਲਜਾਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ ਕਪਰ੍ਦਿਕਾਨਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਜਲਜੀਵਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ—ਕਪੋਰ, ਸੀਪ ਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਕਰਾਣਾਂ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਚਣ੍ਡਾਨਾਂ ਕਚ੍ਛਪੈਃ ਸਹ ਤਤ੍ਰ ਮਰਕਤਖਣ੍ਡਾਨਿ ਵਜ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਮਗਰਮੱਛ, ਮੱਛੀਆਂ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਛੂਏ ਸਨ; ਮਾਣਕ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀਰੇ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਾਨਿ ਮਹਾਨੀਲਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਪੁष੍ਪਰਾਗਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾ ਕਰ੍ਕੋਟਕਾਨਿ ਚ
ਪਦਮਰਾਗ, ਇੰਦਰਨੀਲ, ਵੱਡੇ ਨੀਲਮ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁਸ਼ਪਰਾਗ ਤੇ ਕਰਕੋਟਕ ਰਤਨ ਵੀ।
ਤੁਤ੍ਥਕਸ੍ਯ ਤੁ ਖਣ੍ਡਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਭਾਗਸ਼ਃ ਰਾਜਾਵਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਚਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਥ
ਤੁਥਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਮੁੱਖ ਰਾਜਾਵਰਤ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਵੀ।
ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਕਾਨ੍ਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਲੋ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਿਮਸ਼੍ਚ ਯਃ ਜ੍ਯੋਤੀਰਸਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਗਸ਼ਃ
ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ।
ਸੁਰੋਰਗਵਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਗੋਮੇਦਪਿਤ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਧੂਲੀਮਰਕਤਸ੍ਯ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ, ਗੋਮੇਦ, ਪੀਲਾ ਪੁੱਖਰਾਜ, ਤੇ ਮਾਣਕ ਦੀ ਧੂੜ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਸੌਗਨ੍ਧਿਕਯੋਸ੍ ਤਥਾ ਰਾਜਮਣੇਰ੍ਨृਪ ਵਜ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਣੇਰਪਿ
ਨੀਲਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਕਾ, ਰਾਜਾ ਰਤਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੁੱਖ ਹੀਰਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਤਨ ਵੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਾਰਾਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰਿਣਾਮ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਤੀ ਸਜਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖੋष੍ਣਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਸ੍ਨਾਨਾਚ੍ਛੀਤਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਵੈਡੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੁਖਦਾਈ ਗਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਠੰਡਕ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਡੂਰਿਆ ਪੱਥਰ ਵਿਚਲੇ ਝੀਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਥਾ ਸਾ ਚ ਦ੍ਵੇ ਚ ਰਾਜਨ੍ਧਨੁਃਸ਼ਤੇ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾ ਤਥਾ ਰਮ੍ਯਾ ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਤ੍ਰਿਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੋ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਚੌਕਸ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ।
ਬਿਲਦ੍ਵਾਰਸਮੋ ਦੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਵੀਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨੋਹਰੇ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਰਮ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਸੁਸ਼ੀਤਾਮਲਪਾਨੀਯਾ ਜਲਜੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਉਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁਚੱਜਾ, ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਕਾਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾ ਮਨੋਹਰਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦੁਦਕਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਲਘੁ ਸ਼ੀਤਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਝੀਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਚੌਕਸ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ; ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿੱਠਾ, ਹਲਕਾ, ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੈ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤਿ ਯਥਾ ਕਣ੍ਠਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਨਾਪੂਰਯਤ੍ਯਪਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾ ਤਾਂ ਗਲੇ ਨੂੰ ਸੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਪੇਟ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤਪਸਾਤ੍ਰਿਣਾ ਰੁਕ੍ਮਸੇਤੁਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਮਹਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਸ਼੍ਮੇਃ ਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਰਾਜਤਂ ਹਿਤਮ੍ ਰਮ੍ਯਵੈਡੂਰ੍ਯਸੋਪਾਨਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਾਮਲਸਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੈਡੂਰਿਆ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਰੇਲਾਂ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਹਾਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਮਰਕਤਾਸਕ੍ਤਵੇਦਿਕਮ੍ ਵਜ੍ਰਾਂਸ਼ੁਜਾਲੈਃ ਸ੍ਫੁਰਿਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨੀਲਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਤੰਭ ਹਨ, ਪਨ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਭੋਗਿਭੋਗਾਵਲੀਸੁਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਾਨੁਨਾਕੁਞ੍ਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ ਫਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਵਿष੍ਟੋ ऽਙ੍ਘ੍ਰਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨਘ
ਇੱਕ ਗੋਡਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਚਕਰਾ ਧਾਰੀ, ਦਾ ਪੈਰ ਸੱਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫਣ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਪੈਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੁਤ੍ਸਙ੍ਗਗਤੋ ऽਙ੍ਘ੍ਰਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ੇषਭੋਗਪ੍ਰਸ਼ਾਯਿਨਃ ਫਣੀਨ੍ਦ੍ਰਭੋਗਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਬਾਹੁਃ ਕੇਯੂਰਭੂषਣਃ
ਇੱਕ ਪੈਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਲੜੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ, ਕੇਯੂਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੱਪ ਰਾਜਾ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗੁਲੀਪृष੍ਠਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦੇਵਸ਼ੀਰ੍षਧਰਂ ਭੁਜਮ੍ ਏਕਂ ਵੈ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਇੱਕ ਬਾਂਹ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਬਾਂਹ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਮਾਕੁਞ੍ਚਿਤਜਾਨੁਸ੍ਥਮਣਿਬਨ੍ਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਕਿਂਚਿਦਾਕੁਞ੍ਚਿਤਂ ਚੈਵ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ਕਰਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਗੋਡਾ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੰਗਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਬਾਂਹ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁੜੀ ਹੋਈ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਭੁਜਂ ਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ ਆਤ੍ਤਸਂਤਾਨਕੁਸੁਮਂ ਘ੍ਰਾਣਦੇਸ਼ਾਨੁਸਰ੍ਪਿਣਮ੍
ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਬਾਂਹ ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਬਾਂਹ ਸੰਤਾਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਨੱਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਂਵਾਹ੍ਯਮਾਨਾਙ੍ਘ੍ਰਿਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਨਿਭੈਃ ਕਰੈਃ ਸਂਤਾਨਮਾਲਾਮੁਕੁਟਂ ਹਾਰਕੇਯੂਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੁਆਰਾ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਥੀਂ ਮਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਾਲਾ, ਮੁਕੁਟ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਕੇਯੂਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭੂषਿਤਂ ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਮ੍ ਅਙ੍ਗਦੈਰਙ੍ਗੁਲੀਯਕੈਃ ਫਣੀਨ੍ਦ੍ਰਫਣਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਚਾਰੁਰਤ੍ਨਸ਼ਿਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਵੀ ਅੰਗਦ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸਿਰ ਸੱਪ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਤਨ-ਜੜੀ ਫਣ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਤਵਸ੍ਤੁਚਰਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਅਥਾਤ੍ਰਿਣਾ ਸਿਦ੍ਧਾਨੁਪੂਜ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸਂਤਾਨਕੁਸੁਮਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਦਾ ਹੀ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਂ ਦਿਵ੍ਯਧੂਪੇਨ ਧੂਪਿਤਮ੍ ਸੁਰਸੈਃ ਸੁਫਲੈਰ੍ਹृਦ੍ਯੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰੁਪਹृਤੈਃ ਸਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਸਮਾਨੀ ਧੂਪ ਨਾਲ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਸਨ।