ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਹਿਮਸਂਰੁਦ੍ਧਕਨ੍ਦਰੈਃ ਸ਼ੈਲਵਾਟੈਃ ਪਰਿਵृਤਮ੍ ਅਗਮ੍ਯਂ ਮਨੁਜੈਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਿਮ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਾਰਾਧਿਤਭਾਵੋ ऽਸੌ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼੍ਰਮਸ਼ਮਨਂ ਮਨੋਹਰਂ ਮਨੋਹਰੈਃ ਕੁਸੁਮਸ਼ਤੈਰਲਂਕृਤਮ੍ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਯਂ ਰੁਚਿਰਮਥਾਤ੍ਰਿਣਾ ਸ਼ੁਭਂ ਸ਼ੁਭਾਵਹਂ ਚ ਹਿ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ ਮਦ੍ਰਰਾਟ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ, ਅਤਰੀ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਸੈਂਕੜੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਯੌ ਤੌ ਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗੌ ਮਹਾਵਰ੍ਣੌ ਮਹਾਹਿਮੌ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਮਤ੍ਯਨ੍ਤਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀਾਂ, ਵੱਡੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਚੋਟੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਿਤ੍ਯਾਤਪ੍ਤਸ਼ਿਲਾਜਾਤਂ ਸਦਾਭ੍ਰਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਗਣੇ ਦਿਸ਼ਾਂ ਭਾਗੇ ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਰਮ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਜਾਤੀਲਤਾਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਵਿਵਰਂ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਸ੍ ਤਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜੈਸਮਿਨ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਰਾਜਾ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਸਾ ਚਾਤਿਨਿਬਿਡਂ ਨਲ੍ਵਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਸਂਕਟਮ੍ ਨਲ੍ਵਮਾਤ੍ਰਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਰਭਾਭਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਗੁਫਾ ਬਹੁਤ ਘਣੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਨਲਵਾ ਜਿੰਨੀ ਤੰਗ ਸੀ। ਨਲਵਾ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਮ੍ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ ਅਥਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗਮ੍ਭੀਰਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤੁਲਮ੍ ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਵਿਰਾਜਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ, ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਮੋੜਦਾਰ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਚੰਦ।
ਤਥਾਪਿ ਦਿਵਸਾਕਾਰਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਤਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ ਕ੍ਰੋਸ਼ਾਧਿਕਪਰੀਮਾਣਂ ਸਰਸਾ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਮਕਦੀ, ਇੱਕ ਕਰੋਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੰਬੀ, ਤੇ ਝੀਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ।
ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਲਗ੍ਨਾ ਤੁ ਵੇਦਿਕਾ ਸੌਵਰ੍ਣੈ ਰਾਜਤੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਦ੍ਰੁਮੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਨਾਨਾਮਾਣਿਕ੍ਯਕੁਸੁਮੈਃ ਸੁਪ੍ਰਭਾਭਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਪਦ੍ਮਰਾਗਚ੍ਛਦਾਨਿ ਤੁ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਫੁੱਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਸਨ।
ਵਜ੍ਰਕੇਸਰਜਾਲਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਤਥਾ ਯੁਤਮ੍ ਪਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਮਰਕਤੈਰ੍ ਨੀਲੈਰ੍ ਵੈਡੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਰੇਸ਼ਮੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਗੰਧਤ, ਤੇ ਪੱਤੀਆਂ ਮਾਣਕ ਤੇ ਨੀਲਮ ਦੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜੇ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਜਾਤਰੂਪਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਨ ਸਾ ਵਜ੍ਰਸਮਾਕੁਲਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਰੁਪਚਿਤਾ ਜਲਜਾਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ ਕਪਰ੍ਦਿਕਾਨਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਜਲਜੀਵਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ—ਕਪੋਰ, ਸੀਪ ਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਮਕਰਾਣਾਂ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਚਣ੍ਡਾਨਾਂ ਕਚ੍ਛਪੈਃ ਸਹ ਤਤ੍ਰ ਮਰਕਤਖਣ੍ਡਾਨਿ ਵਜ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਮਗਰਮੱਛ, ਮੱਛੀਆਂ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਛੂਏ ਸਨ; ਮਾਣਕ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੀਰੇ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਾਨਿ ਮਹਾਨੀਲਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਪੁष੍ਪਰਾਗਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾ ਕਰ੍ਕੋਟਕਾਨਿ ਚ
ਪਦਮਰਾਗ, ਇੰਦਰਨੀਲ, ਵੱਡੇ ਨੀਲਮ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁਸ਼ਪਰਾਗ ਤੇ ਕਰਕੋਟਕ ਰਤਨ ਵੀ।
ਤੁਤ੍ਥਕਸ੍ਯ ਤੁ ਖਣ੍ਡਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਭਾਗਸ਼ਃ ਰਾਜਾਵਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਚਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਥ
ਤੁਥਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਮੁੱਖ ਰਾਜਾਵਰਤ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਵੀ।
ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਕਾਨ੍ਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਲੋ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਿਮਸ਼੍ਚ ਯਃ ਜ੍ਯੋਤੀਰਸਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਗਸ਼ਃ
ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ।
ਸੁਰੋਰਗਵਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ਗੋਮੇਦਪਿਤ੍ਤਕਾਨਾਂ ਚ ਧੂਲੀਮਰਕਤਸ੍ਯ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ, ਗੋਮੇਦ, ਪੀਲਾ ਪੁੱਖਰਾਜ, ਤੇ ਮਾਣਕ ਦੀ ਧੂੜ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਸੌਗਨ੍ਧਿਕਯੋਸ੍ ਤਥਾ ਰਾਜਮਣੇਰ੍ਨृਪ ਵਜ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਣੇਰਪਿ
ਨੀਲਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਕਾ, ਰਾਜਾ ਰਤਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੁੱਖ ਹੀਰਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਤਨ ਵੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਾਰਾਵਿਗ੍ਰਹਧਾਰਿਣਾਮ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਤੀ ਸਜਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖੋष੍ਣਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਸ੍ਨਾਨਾਚ੍ਛੀਤਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਵੈਡੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੁਖਦਾਈ ਗਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਠੰਡਕ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਡੂਰਿਆ ਪੱਥਰ ਵਿਚਲੇ ਝੀਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਥਾ ਸਾ ਚ ਦ੍ਵੇ ਚ ਰਾਜਨ੍ਧਨੁਃਸ਼ਤੇ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾ ਤਥਾ ਰਮ੍ਯਾ ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਤ੍ਰਿਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੋ ਸੌ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਚੌਕਸ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ।
ਬਿਲਦ੍ਵਾਰਸਮੋ ਦੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਃ ਸ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਵੀਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨੋਹਰੇ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਰਮ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਸੁਸ਼ੀਤਾਮਲਪਾਨੀਯਾ ਜਲਜੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਉਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁਚੱਜਾ, ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਲ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਕਾਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾ ਮਨੋਹਰਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦੁਦਕਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਲਘੁ ਸ਼ੀਤਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਝੀਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਚੌਕਸ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ; ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿੱਠਾ, ਹਲਕਾ, ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੈ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤਿ ਯਥਾ ਕਣ੍ਠਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਨਾਪੂਰਯਤ੍ਯਪਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾ ਤਾਂ ਗਲੇ ਨੂੰ ਸੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਪੇਟ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤਪਸਾਤ੍ਰਿਣਾ ਰੁਕ੍ਮਸੇਤੁਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਮਹਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਸ਼੍ਮੇਃ ਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਰਾਜਤਂ ਹਿਤਮ੍ ਰਮ੍ਯਵੈਡੂਰ੍ਯਸੋਪਾਨਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਾਮਲਸਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੈਡੂਰਿਆ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਰੇਲਾਂ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਹਾਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਮਰਕਤਾਸਕ੍ਤਵੇਦਿਕਮ੍ ਵਜ੍ਰਾਂਸ਼ੁਜਾਲੈਃ ਸ੍ਫੁਰਿਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨੀਲਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਤੰਭ ਹਨ, ਪਨ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।