ਨਦੀਪ੍ਰਵਾਹਸਂਜਾਤਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਅਸਂਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤਂ ਸ਼ੀਤਤੋਯਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਹਿਣ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਠੰਢਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣਾ ਥਾਂ ਸੀ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੈਰ੍ਨੀਲੈਃ ਕृਤਾਧੋਵਸਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਮੇਘੋਤ੍ਤਰੀਯਕਂ ਸ਼ੈਲਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਨੀਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਢਲਾਨ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ, ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮੇਘਕृਤੋष੍ਣੀषਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਮੁਕੁਟਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਹਿਮਾਨੁਲਿਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧਾਤੁਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਨੇ ਸਫੈਦ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਪੱਗ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮੂੜਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਹਿਮ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦਨੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਂ ਦਤ੍ਤਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗੁਲਂ ਯਥਾ ਸ਼ੀਤਪ੍ਰਦਂ ਨਿਦਾਘੇ ऽਪਿ ਸ਼ਿਲਾਵਿਕਟਸਂਕਟਮ੍ ਸਾਲਕ੍ਤਕੈਰਪ੍ਸਰਸਾਂ ਮੁਦ੍ਰਿਤਂ ਚਰਣੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤ੍ਹੀ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਠੰਢਕ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਪੱਥਰੀਲੇ ਤੇ ਢਲਵਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲਾਲ ਲੱਕ ਲਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਦਿਖਦੇ ਸਨ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਂ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚ ਤਮਸਾਵृਤਮ੍ ਦਰੀਮੁਖੈਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭੀਮੈਃ ਪਿਬਨ੍ਤਂ ਸਲਿਲਂ ਮਹਤ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜੀ ਨਦੀ-ਨਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣੈਃ ਕ੍ਰੀਡਦ੍ਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਉਪਗੀਤਂ ਤਥਾ ਮੁਖ੍ਯੈਃ ਕਿਂਨਰਾਣਾਂ ਗਣੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਮੁੱਖ ਕਿਨਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਪਾਨਭੂਮੌ ਗਲਿਤੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸਂਤਾਨਕਾਦੀਨਾਂ ਦਿਵ੍ਯੈਸ੍ਤਮ੍ ਉਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਢਲਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਤਾਨਕ ਆਦਿ ਦਿਵਿਆ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸੁਪ੍ਤੋਤ੍ਥਿਤਾਭਿਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਭਿਃ ਕੁਸੁਮਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਮृਦਿਤਾਭਿਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਕਦੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੇਜਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਉਠੇ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
ਨਿਰੁਦ੍ਧਪਵਨੈਰ੍ਦੇਸ਼ੈਰ੍ ਨੀਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮਣ੍ਡਿਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਰੁਚਿਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕਦੇ ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਜਮੀਨ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਸਦੀ ਸੀ।
ਤਪਸ੍ਵਿਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ੈਲਂ ਕਾਮਿਨਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਮृਗੈਰ੍ਯਥਾਨੁਚਰਿਤਂ ਦਨ੍ਤਿਭਿਨ੍ਨਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਟੋੜ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸਿਂਹਨਿਨਾਦੇਨ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨਾਂ ਭੈਰਵਂ ਰਵਮ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਗਜਾਨਾਮਾਕੁਲਂ ਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਦਹਿੜੀ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਟਾਸ਼੍ਚ ਤਾਪਸੈਰ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਞ੍ਜਦੇਸ਼ੈਰਲਂਕृਤਾਃ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੈਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਢਲਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਉੱਗੇ ਰਤਨ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਹੀਨਸ਼ਰਣਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਹੀਨਜਨਸੇਵਿਤਮ੍ ਅਹੀਨਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਗਿਰਿਮ੍ ਅਹੀਨਂ ਰਤ੍ਨਸਮ੍ਪਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਗਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਨਾਗ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਨਾਗ ਉਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਅਲ੍ਪੇਨ ਤਪਸਾ ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾਪਸਾਃ ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਤਪਸਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪ੍ਰਪਾਤਸਮ੍ਪਾਤਪ੍ਰਪਾਤਾਦਿਗਤਾਮ੍ਬੁਭਿਃ ਵਾਯੁਨੀਤੈਃ ਸਦਾ ਤृਪ੍ਤਿਕृਤਦੇਸ਼ਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਝਰਨਿਆਂ, ਪੱਧਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਆਇਆ ਪਾਣੀ, ਉਥੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਰਪਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸਮਾਲਬ੍ਧਜਲੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਾਪਿ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਃ ਨਿਤ੍ਯਾਰ੍ਕਤਾਪਵਿषਮੈਰ੍ ਅਗਮ੍ਯੈਰ੍ਮਨਸਾ ਯੁਤਮ੍
ਕਦੇ ਉਸ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਉਠੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਔਖੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਸੋਚੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਦੇਵਦਾਰੁਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਵ੍ਰਜਸ਼ਾਖਾਨਿਰਨ੍ਤਰੈਃ ਵਂਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ਬਵਨਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਇਲਾਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਦਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਟੁੱਟ ਸਨ, ਤੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਝਾੜ ਪੀੜਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਹਿਮਛਤ੍ਤ੍ਰਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪਾਤਸ਼ਤਨਿਰ੍ਝਰਮ੍ ਸ਼ਬ੍ਦਲਭ੍ਯਾਮ੍ਬੁਵਿषਮਂ ਹਿਮਸਂਰੁਦ੍ਧਕਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਿਮ ਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਸੈਂਕੜੇ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਸਿਰਫ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਭ ਸਕੀਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਿਮ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤਂ ਚਾਰੁਨਿਤਮ੍ਬਭੂਮਿਂ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਸ ਤੁ ਮਦ੍ਰਨਾਥਃ ਬਭ੍ਰਾਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮੁਦਾ ਸਮੇਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦਾ ਕਿਂਚਿਦਥਾਸਸਾਦ
ਜਦ ਮਦਰਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਲਾਲੀ ਮਾਰੀਆਂ ਢਲਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਸੁਮਨੋਰਮਮ੍ ਅਗਮ੍ਯਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਦੈਵਯੋਗਾਦ੍ ਉਪਾਗਤਃ
ਉਸ ਹੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਸੀ, ਉਹ ਦੈਵੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਐਰਾਵਤੀ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਮੇਘਸ਼੍ਯਾਮਂ ਚ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਦ੍ਰੁਮਖਣ੍ਡੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਸ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ ਛਾਂ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲੈਸ੍ਤਾਲੈਸ੍ਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਃ ਸਸ਼ਾਮਲੈਃ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਃ ਸ਼ਿਰੀषੈਃ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਨਿਆਗਰੋਧ, ਪੀਪਲ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਵਰਗੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਛਾਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤਕੈਰ੍ ਆਮਲਕੈਰ੍ ਹਰੀਤਕਵਿਭੀਤਕੈਃ ਭੂਰ੍ਜੈਃ ਸਮੁਞ੍ਜਕੈਰ੍ ਬਾਣੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਪ੍ਤਚ੍ਛਦਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਉਥੇ ਸਲੇਸ਼ਮਾਤਕ, ਆਮਲਾ, ਹਰੀਤਕੀ, ਵਿਭੀਤਕ, ਭੂਜ, ਸਮੁੰਜਕ, ਬਾਣ ਤੇ ਸਪਤਛਦ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਮਹਾਨਿਮ੍ਬੈਸ੍ਤਥਾ ਨਿਮ੍ਬੈਰ੍ ਨਿਰ੍ਗੁਣ੍ਡੀਭਿਰ੍ਹਰਿਦ੍ਰੁਮੈਃ ਦੇਵਦਾਰੁਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ ਤਥਾ ਕਾਲੇਯਕਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਵੱਡੇ ਨਿੰਬ ਤੇ ਨਿੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਨਿਰਗੁੰਡੀ, ਹਰੀਦ੍ਰੁ, ਮਹਾਂ ਦੇਵਦਾਰੁ ਤੇ ਕਾਲੇਯਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਕੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵੈਃ ਕਪਿਤ੍ਥੈ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨੈਃ ਮਾਤਾਮ੍ਰਰਿष੍ਟਕਾਕ੍ਸ਼ੋਟੈਰ੍ ਅਬ੍ਦਕੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਰ੍ਜੁਨੈਃ
ਉਥੇ ਪਦਮ, ਚੰਦਨ, ਬਿਲਵਾ, ਕਪਿੱਠ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਮਾਤਾਮ੍ਰਾ, ਰਿਸ਼ਟਕਾ, ਅਕਸ਼ੋਟ, ਅਬਦਕ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਹਸ੍ਤਿਕਰ੍ਣੈਃ ਸੁਮਨਸੈਃ ਕੋਵਿਦਾਰੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਮਲਕੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਨਕੈਃ ਸਮਰਾਟਕੈਃ
ਹਸਤਕਰਨ, ਸੁਮਨਸ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਮਲਾ, ਧਨਕ ਤੇ ਸਮਰਾਟਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਖਰ੍ਜੂਰੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਮ੍ਰਾਤਕੇਙ੍ਗੁਦੈਃ ਤਨ੍ਤੁਮਾਲੈਰ੍ ਧਵੈਰ੍ਭਵ੍ਯੈਃ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੀਪਰ੍ਣਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ, ਪ੍ਰਿਯਾਲ, ਅਮਰਾਤਕ, ਇੰਗੁਦਾ, ਤੰਤੁਮਾਲਾ, ਧਵਾ, ਭਵਿਆ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਜਾਤੀਫਲੈਃ ਪੂਗਫਲੈਃ ਕਟ੍ਫਲੈਲਾਵਲੀਫਲੈਃ ਮਨ੍ਦਾਰੈਃ ਕੋਵਿਦਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕਿਂਸ਼ੁਕੈਃ ਕੁਸੁਮਾਂਸ਼ੁਕੈਃ
ਜਾਤੀਫਲ, ਪੂਗਫਲ, ਕਟਫਲ, ਆਵਲੀਫਲ, ਮੰਦਾਰ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਤੇ ਕੁਸੁਮਾਂਸ਼ੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਯਵਾਸੈਃ ਸ਼ਮਿਪਰ੍ਣਾਸੈਰ੍ ਵੇਤਸੈਰ੍ ਅਮ੍ਬੁਵੇਤਸੈਃ ਰਕ੍ਤਾਤਿਰਙ੍ਗਨਾਰਙ੍ਗੈਰ੍ ਹਿਙ੍ਗੁਭਿਃ ਸਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਭਿਃ
ਯਵਾਸ, ਸ਼ਮੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਵੇਤਸ, ਅੰਬੁਵੇਤਸ, ਲਾਲ ਅਤਿਰੰਗਾ, ਨਾਰੰਗਾ, ਹਿੰਗ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯੰਗੁ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਰਕ੍ਤਾਸ਼ੋਕੈਸ੍ ਤਥਾਸ਼ੋਕੈਰ੍ ਆਕਲ੍ਲੈਰ੍ ਅਵਿਚਾਰਕੈਃ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੈਸ੍ਤਥਾ ਕੁਨ੍ਦੈਰ੍ ਆਟਰੂषਪਰੂषਕੈਃ
ਲਾਲ ਅਸ਼ੋਕ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਆਕੱਲ, ਅਵਿਚਾਰਕ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਕੁੰਦ ਤੇ ਆਟਰੂਸ਼-ਪਰੂਸ਼ਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।