ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰਃ ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਯੋਕ੍ਤਾਨਿ ਨਵਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਰਤੇ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੌਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭੂਤੈਰਪਿ ਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਗਤਿਮਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਚ ਤੇषਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਮਾਨੁषੈਃ ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਾ ਚ ਬੁਭੂषਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਤੇ ਠਹਿਰਾਅ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਭਾਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ।
ਚਰਿਤਂ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ੍ਰਾਧ ਰੀਤ ਵੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਯਾਃ ਫਲਂ ਦਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਗਾਂ ਬੱਚਾ ਜਣਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇਣ ਦਾ, ਤੇ ਵੱਢੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫਲ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ ਕੌਤੂਹਲਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਦੱਸ।
ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਂਮਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਯੇਨ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਤੀਤੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਰਾ ਯੋ ऽਯਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮਦ੍ਰਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਹਿ ਸਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਰਾਜਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ਸ ਵੈ ਨृਪਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੇਵਲਂ ਰੂਪਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ।
ਪੁਰੂਰਵਾ ਮਦ੍ਰਪਤਿਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਬਭੂਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸੂਤਜ
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ?
ਦ੍ਵਿਜਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਸੀਤ੍ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਨਦ੍ਯਾਃ ਕੂਲੇ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਮਦ੍ਰਪਤੀ ਰਾਜਾ ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਦਾਨਘ
ਉਹ ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ।
ਉਪੋष੍ਯ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਚਕਾਰ ਸੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਉਪਵਾਸਫਲਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰੇष੍ਵਕਣ੍ਟਕਮ੍ ਉਪੋषਿਤਸ੍ ਤਥਾਭ੍ਯਙ੍ਗਾਦ੍ ਰੂਪਹੀਨੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਦਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਜਨਮਿਆ।
ਉਪੋषਿਤੈਰ੍ਨਰੈਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਵਰ੍ਜਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਰੂਪਘ੍ਨਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਨृਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਚਰਿਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ—ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੀ ਕਰਤਬ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਪੇਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ਜਨਾਨੁਰਾਗੋ ਨੈਵਾਸੀਦ੍ ਰੂਪਹੀਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਰ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਰੂਪਕਾਮਃ ਸ ਮਦ੍ਰੇਸ਼ਸ੍ ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਹਿਮਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵ੍ਯਵਸਾਯਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਪਦ੍ਭ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ ਤੀਰ੍ਥਸਦਨਂ ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕੇ ਨਦੀਮ੍
ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸਚੈ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਹੀ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਐਰਾਵਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਤਿਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਏਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੀ।
ਤੁਹਿਨਗਿਰਿਭਵਾਂ ਮਹੌਘਵੇਗਾਂ ਤੁਹਿਨਗਭਸ੍ਤਿਸਮਾਨਸ਼ੀਤਲੋਦਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਿਮ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਰਗਾ ਠੰਢਾ ਸੀ।
ਤੁਹਿਨਸਦृਸ਼ਹੈਮਵਰ੍ਣਪੁਞ੍ਜਾਂ ਤੁਹਿਨਯਸ਼ਾਃ ਸਰਿਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜਾ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਹਿਮ ਵਰਗੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਦੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਹੈਮਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ, ਸੁਭ ਨਦੀ—ਹੈਮਵਤੀ—ਦੇਖੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਸੁਰੇਭਮਦਸਂਸਿਕ੍ਤਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍ ਮਧ੍ਯੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪਾਭਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਹ ਨਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਦੇਵ-ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਪਸ੍ਵਿਸ਼ਰਣੋਪੇਤਾਂ ਮਹਾਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸੇਵਿਤਾਮ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਪਨੀਯਾਭਾਂ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਸਿਤਹਂਸਾਵਲਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਕਾਸ਼ਚਾਮਰਰਾਜਿਤਾਮ੍ ਸਾਭਿषਿਕ੍ਤਾਮਿਵ ਸਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਨਦੀ ਚਿੱਟੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਤਲਾਂ ਹृਦ੍ਯਾਂ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧਿਯੁਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸੋਮਮੂਰ੍ਤਿਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਠੰਢੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਚੜ੍ਹਦੀ-ਘਟਦੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਸੀ।
ਸੁਸ਼ੀਤਸ਼ੀਘ੍ਰਪਾਨੀਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਂਘਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍ ਸੁਤਾਂ ਹਿਮਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਚਞ੍ਚਦ੍ਵੀਚਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਠੰਢੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧੀ, ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਸਲਿਲਾਂ ਤਾਪਸੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹਣਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣੀਂ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਸੀ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਪੰਡੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।