ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਵਨਸ੍ਪਤੇਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਮਹਾਨ੍ਪੁਨਃ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੇਧੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਯ ਦਿਵਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਸ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸੋ ਨਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਉਚਾਈ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਨਦੀ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਮ੍ਬੂਮੂਲਗਤਾ ਪੁਨਃ ਤਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਜਮ੍ਬੂਰਸਮਿਲਾਵृਤੇ
ਨਦੀ ਮੇਰੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨ ਕ੍ਲਮੋ ਵਾਪਿ ਨ ਦੁਃਖਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੁਖ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸੁਰਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਰ੍षਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਃ ਫਲਰਸਸ੍ਤੁ ਸਃ ਸ੍ਕਨ੍ਨਂ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਫਲ-ਰਸ ਉਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਾਸੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ ਮृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਸਤੇ ਤੁ ਤਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਸਾਰੇ ਅਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ; ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹੈਮਵਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਹਨ; ਹੇਮਕੂਟ ਉੱਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਮਹਾਮੇਰੌ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਰੇ ਸੱਪ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ — ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਤੇ ਤੀਹ-ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨਯੋਗ ਜੀਵ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ऽਵਸਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਤੇ ਬਿਲੌਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰਃ ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਯੋਕ੍ਤਾਨਿ ਨਵਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਰਤੇ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੌਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭੂਤੈਰਪਿ ਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਗਤਿਮਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਚ ਤੇषਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਮਾਨੁषੈਃ ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਾ ਚ ਬੁਭੂषਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਤੇ ਠਹਿਰਾਅ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਭਾਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ।
ਚਰਿਤਂ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ੍ਰਾਧ ਰੀਤ ਵੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਯਾਃ ਫਲਂ ਦਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਗਾਂ ਬੱਚਾ ਜਣਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇਣ ਦਾ, ਤੇ ਵੱਢੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫਲ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ ਕੌਤੂਹਲਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਦੱਸ।
ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਂਮਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਯੇਨ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਤੀਤੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਰਾ ਯੋ ऽਯਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮਦ੍ਰਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਹਿ ਸਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਰਾਜਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ਸ ਵੈ ਨृਪਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੇਵਲਂ ਰੂਪਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ।
ਪੁਰੂਰਵਾ ਮਦ੍ਰਪਤਿਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਬਭੂਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸੂਤਜ
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ?
ਦ੍ਵਿਜਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਸੀਤ੍ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਨਦ੍ਯਾਃ ਕੂਲੇ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਮਦ੍ਰਪਤੀ ਰਾਜਾ ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਦਾਨਘ
ਉਹ ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ।
ਉਪੋष੍ਯ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਚਕਾਰ ਸੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਉਪਵਾਸਫਲਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰੇष੍ਵਕਣ੍ਟਕਮ੍ ਉਪੋषਿਤਸ੍ ਤਥਾਭ੍ਯਙ੍ਗਾਦ੍ ਰੂਪਹੀਨੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਦਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਜਨਮਿਆ।
ਉਪੋषਿਤੈਰ੍ਨਰੈਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਵਰ੍ਜਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਰੂਪਘ੍ਨਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਨृਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਚਰਿਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ—ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੀ ਕਰਤਬ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਪੇਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ਜਨਾਨੁਰਾਗੋ ਨੈਵਾਸੀਦ੍ ਰੂਪਹੀਨਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਰ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਰੂਪਕਾਮਃ ਸ ਮਦ੍ਰੇਸ਼ਸ੍ ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਹਿਮਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵ੍ਯਵਸਾਯਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਪਦ੍ਭ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ ਤੀਰ੍ਥਸਦਨਂ ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਕੇ ਨਦੀਮ੍
ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸਚੈ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਹੀ ਪੈਰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।