ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਥੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਦ੍ ਧਰਿਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਹਰੀਵਰਸ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਹੁਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਹਰਿਵਰ੍षੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹਰੀਵਰਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗਾ ਗੰਨਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤੇਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਚਿਰਮ੍ ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਮਰ ਦਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮ੍ ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਚ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਵਿਲਾਵृਤੇ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਰੰਗ ਵੀ ਕਮਲ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਾਹਾਰਾ ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਮਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਜਤਵਾਸਸਃ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੁ ਵਰ੍ष ਇਲਾਵृਤੇ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਵਾ
ਜੋ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਤਨੀ ਹੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨਾਮ ਮਹਾਞ੍ ਜਮ੍ਬੂਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਸਦੀਵੀ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਵਨਸ੍ਪਤੇਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਮਹਾਨ੍ਪੁਨਃ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੇਧੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਯ ਦਿਵਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਸ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸੋ ਨਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਉਚਾਈ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਨਦੀ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਮ੍ਬੂਮੂਲਗਤਾ ਪੁਨਃ ਤਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਜਮ੍ਬੂਰਸਮਿਲਾਵृਤੇ
ਨਦੀ ਮੇਰੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨ ਕ੍ਲਮੋ ਵਾਪਿ ਨ ਦੁਃਖਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੁਖ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸੁਰਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਰ੍षਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਃ ਫਲਰਸਸ੍ਤੁ ਸਃ ਸ੍ਕਨ੍ਨਂ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਫਲ-ਰਸ ਉਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਾਸੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ ਮृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਸਤੇ ਤੁ ਤਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਸਾਰੇ ਅਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ; ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹੈਮਵਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਹਨ; ਹੇਮਕੂਟ ਉੱਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਮਹਾਮੇਰੌ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਰੇ ਸੱਪ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ — ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਤੇ ਤੀਹ-ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨਯੋਗ ਜੀਵ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ऽਵਸਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਤੇ ਬਿਲੌਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰਃ ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਯੋਕ੍ਤਾਨਿ ਨਵਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਰਤੇ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਾਨ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੌਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭੂਤੈਰਪਿ ਨਿਵਿष੍ਟਾਨਿ ਗਤਿਮਨ੍ਤਿ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ ਚ ਤੇषਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਮਾਨੁषੈਃ ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਾ ਚ ਬੁਭੂषਤਾ
ਇਹ ਥਾਂ ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਤੇ ਠਹਿਰਾਅ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਭਾਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ।
ਚਰਿਤਂ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਿਧਿਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ੍ਰਾਧ ਰੀਤ ਵੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧੇਨ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਸੂਯਮਾਨਾਯਾਃ ਫਲਂ ਦਾਨਸ੍ਯ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਗਾਂ ਬੱਚਾ ਜਣਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇਣ ਦਾ, ਤੇ ਵੱਢੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫਲ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬੁਧਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ ਕੌਤੂਹਲਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਰੂਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਦੱਸ।
ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਦੇਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਂਮਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਯੇਨ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਅਵਾਪ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਰੂਪਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁਣ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਤੀਤੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਰਾ ਯੋ ऽਯਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮਦ੍ਰਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਹਿ ਸਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਮਦਰਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਰਾਜਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ਸ ਵੈ ਨृਪਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੇਵਲਂ ਰੂਪਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਸੀ।