ਅਤੋ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਿਰਾਹਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵਗਾਸ਼੍ਚ ਕੁਪਥਾ ਅਪਥਾਸ੍ਤਥਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਖੇਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਥਪ੍ਰਾਵਰਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਊਰ੍ਣਾਦਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਗਕਾਃ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਮਣ੍ਡਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚਾਮਰੈਃ ਸਹ
ਕਠਿਨ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ ਦੇ ਲਿਬਾਸ ਵਾਲੇ, ਸਮੁਦਗਕ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਕਿਰਾਤ ਲੋਕ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਨਿ ਮੁਨਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ਤੇषਾਂ ਨਿਸਰ੍ਗਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਉਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁਗ ਹਨ: ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲਿ। ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ऋषਯ ਉਤ੍ਤਰਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵਸ੍ਤਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਮਂ ਲੌਮਹਰ੍षਣਿਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਲੌਮਹਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਂ ਵਰ੍षਂ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤਥੈਵ ਚ ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨੋ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਭਾਰਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸਾਨੂੰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਖਣ੍ਡਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਦਾਂਵਰ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਵਾਸਿਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਹਿ ਨਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਜੰਬੂਖੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਯਥਾਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਉਵਾਚ ऋषਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਪੁਰਾਣਾਭਿਮਤਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵਸ੍ਤੁ ਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਧ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ ਜਮ੍ਬੂਵਰ੍षਃ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਃ ਸੁਮਹਾਨਨ੍ਦਨੋਪਮਃ
ਹੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਜੰਬੂਵਰਸ਼ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਤਪ੍ਤਕਨਕਪ੍ਰਭਾਃ
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਲੋਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षੇ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਮਧੁਵਹਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਤਸ੍ਯ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਰਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਮਧੂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਵਧੀਆ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਥੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਦ੍ ਧਰਿਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਹਰੀਵਰਸ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਹੁਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਹਰਿਵਰ੍षੇ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹਰੀਵਰਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗਾ ਗੰਨਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤੇਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਚਿਰਮ੍ ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਮਰ ਦਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰ੍षਮਿਲਾਵृਤਮ੍ ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਚ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਵਿਲਾਵृਤੇ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਰੰਗ ਵੀ ਕਮਲ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਾਹਾਰਾ ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਮਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਜਤਵਾਸਸਃ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੁ ਵਰ੍ष ਇਲਾਵृਤੇ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਵਾ
ਜੋ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਤਨੀ ਹੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨਾਮ ਮਹਾਞ੍ ਜਮ੍ਬੂਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਸਦੀਵੀ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਵਨਸ੍ਪਤੇਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਮਹਾਨ੍ਪੁਨਃ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੇਧੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਯ ਦਿਵਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਸ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸੋ ਨਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਿ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਉਚਾਈ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਨਦੀ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਮ੍ਬੂਮੂਲਗਤਾ ਪੁਨਃ ਤਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਜਮ੍ਬੂਰਸਮਿਲਾਵृਤੇ
ਨਦੀ ਮੇਰੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਫਿਰ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਫਲਰਸਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਨ ਕ੍ਲਮੋ ਵਾਪਿ ਨ ਦੁਃਖਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਜੰਬੂ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੁਖ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸੁਰਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਰ੍षਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਃ ਫਲਰਸਸ੍ਤੁ ਸਃ ਸ੍ਕਨ੍ਨਂ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਫਲ-ਰਸ ਉਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਨਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਾਸੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ ਮृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਸਤੇ ਤੁ ਤਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਸਾਰੇ ਅਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ; ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਹੈਮਵਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਹੇਮਕੂਟੇ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਹਨ; ਹੇਮਕੂਟ ਉੱਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਮਹਾਮੇਰੌ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਰੇ ਸੱਪ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ — ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਤੇ ਤੀਹ-ਤਿੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨਯੋਗ ਜੀਵ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਨੀਲਵੈਡੂਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ऽਵਸਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਪਰ੍ਵਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਤੇ ਬਿਲੌਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਪਹਾੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।