ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਵਤਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਹੈਰਣ੍ਵਤੀ ਨਦੀ
ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਹਿਰਣਵਤ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਬਲਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਦੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਆਯੁष੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਸਾਲ ਉਮਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍षੇ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਲਕੁਚਃ ਪਤ੍ਤ੍ਰਸਂਸ਼੍ਰਯਃ ਤਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਫਲਰਸਂ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਲਕੂਚਾ ਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਉਥੇ ਲੋਕ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਸਾਹ੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਤਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਏਕਂ ਮਣਿਯੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਏਕਂ ਤੁ ਕਨਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਚੈਕਂ ਭੁਵਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰਿੰਗਸਾਹਵਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਮਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੁਰਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਰ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਥੇ ਕੁਰੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਮਧੁਫਲਾ ਦਿਵ੍ਯਾਮृਤਮਯਾਪਗਾਃ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਯਨ੍ਤੇ ਫਲੈਸ਼੍ਚਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਿਵਯ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਤਾਰਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਮਨੋਰਮਾਃ ਅਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣੋ ਨਾਮ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨੋਰਮਾਃ ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ षਡ੍ਰਸਂ ਚਾਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸੋਹਣੇ ਰੁੱਖ ਹਰ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਮਣਿਮਯੀ ਭੂਮਿਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਕਾਞ੍ਚਨਵਾਲੁਕਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਖਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਨਿਃਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਪਵਨਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਛੂਹਣ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਚੁਪ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁਭ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਿਥੁਨਾਨਿ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ ਤੇषਾਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਮृਤੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ ਜੋੜੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਦੂਧ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਜ੍ਜਾਯਤੇ ਯੁਗ੍ਮਂ ਸਮਂ ਚੈਵ ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ ਸਮਂ ਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ੀਲਂ ਚ ਸਮਂ ਚੈਵ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਜੋੜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕੈਕਮਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰਵਾਕਮਿਵ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਅਨਾਮਯਾ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਏਵਮੇਵ ਨਿਸਰ੍ਗੋ ਵੈ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਭਾਰਤੇ ਯੁਗੇ ਦृष੍ਟਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਕਥਯਾਮਿ ਵਃ
ਭਾਰਤ ਯੁਗ ਵਿਚ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖੀ; ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਆਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵੇਵਮृषਯਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਰਵਣੇ ਭੂਯਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ; ਉੱਤਰ ਸ਼੍ਰਵਣ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਦਿਦਂ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਾਦਯਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੈਵ ਮਨਵਃ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਂ ਸਸਰ੍ਜਿਰੇ
ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਵਾਯੰਭੂ ਆਦਿ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਏਤਦ੍ ਵੇਦਿਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਰਵਣਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਰ, ਤੂੰ ਉੱਤਰ ਸ਼੍ਰਵਣ ਮੁੜ ਦੱਸ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ऋषੀਣਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਲ੍ਲੌਮਹਰ੍षਣਿਃ ਪੌਰਾਣਿਕਸ੍ਤਦਾ ਸੂਤ ऋषੀਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਪੁਰਾਣਕ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਸੂਤ, ਦੱਸਿਆ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਥਯਾਮਾਸ ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਦਾ
ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਸ਼੍ਰਵਣ ਦੱਸਿਆ।
ਅਥਾਹਂ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਰ੍षੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਾਰਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਭਰਣਾਤ੍ਪ੍ਰਜਨਾਚ੍ਚੈਵ ਮਨੁਰ੍ਭਰਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਾਲਣ ਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੁਕ੍ਤਵਚਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍षਂ ਤਦ੍ਭਾਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਯਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਮਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਨਿਰੁਕਤ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਭਾਰਤ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਸਵਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਮਧਿਆ ਸਥਿਤੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਖਲ੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭੂਮੌ ਕਰ੍ਮਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਭਾਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਨਵ ਭੇਦਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਵਰਸ਼ ਦੇ ਨੌ ਭਾਗ ਸੁਣੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪਃ ਕਸ਼ੇਰੁਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੋ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਥ ਵਾਰੁਣਃ
ਇੰਦਰਦੀਪ, ਕਸ਼ੇਰੂ, ਤਾਮਰਪਰਨ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ, ਨਾਗਦੀਪ, ਸੌਮਯ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵਾਰੁਣ।
ਅਯਂ ਤੁ ਨਵਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵੀਪਃ ਸਾਗਰਸਂਵृਤਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦ੍ਵੀਪੋ ऽਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਃ
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨੌਵਾਂ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਟਾਪੂ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਯਤਸ੍ਤੁ ਕੁਮਾਰੀਤੋ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਹਾਵਧਿਃ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੱਕ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਸਤਾਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪੋ ਹ੍ਯੁਪਨਿਵਿष੍ਟੋ ऽਯਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਰਨ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਯਵਨਾਸ਼੍ਚ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਇਹ ਟਾਪੂ ਦੇ ਅੰਤਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਯਵਨ ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਾਗਸ਼ਃ ਇਜ੍ਯਾਯੁਤਵਣਿਜ੍ਯਾਦਿ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ-ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਪੂਜਾ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋ ऽਯਂ ਵਰ੍ਤਨਂ ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਕਲ੍ਪਪਞ੍ਚਮਾਨਾਂ ਤੁ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯਥਾਵਿਧਿ ਇਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰਿਹ ਮਾਨੁषੇ
ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਵੱਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।