ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਣ੍ਡਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਨਿਵਾਰਣਾਤ੍
ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਦਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜੁਹ੍ਵਨ੍ਸ੍ਵਕਂ ਪਾਪਂ ਨਰਕਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਜਾਂ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਸੱਤ ਦਵੀਪ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਰਵਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਹਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਤ੍ ਪृਥਿਵੀ ਤਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਦੈਵਤੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ — ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਗਮਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ऽਨਘ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗੁਰੂਨ੍ਦੇਵਾਨਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨਾਭ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਮਾਧਵਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆ ਗਿਆ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਿਆ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰਾਜ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ 'ਅਲਵਿਦਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ऽਵਸਤ੍ ਮਹਾਦਾਨਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਧਰਮਕਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਿਕੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਠਹਿਰਿਆ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਕਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਠਤੇ ਨਰਃ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ।
ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪਸ੍ਵ ਜੁਹ੍ਵਸ੍ਵ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ ਦੇ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸ੍ਮਰ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਾਡੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਖ਼ੁਦ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਯਾਗਮਨੁਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾ ਵਸਤੇ ਵਾਪਿ ਯੋ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦੁਪਾਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਅਹਂਕਾਰਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ।
ਅਕੋਪਨਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਆਤ੍ਮੋਪਮਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇषੁ ਸ ਤੀਰ੍ਥਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਸੱਚਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ।
ऋषਿਭਿਃ ਕ੍ਰਤਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਰਿਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਹੀਪਤਿ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਬਹੂਪਕਰਣਾ ਯਜ੍ਞਾ ਨਾਨਾਸਮ੍ਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰੇਤੈਃ ਸਮृਦ੍ਧੈਰ੍ਵੈ ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਦਰਿਦ੍ਰੈਰਪਿ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ਤੁਲ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਫਲੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਧੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ ਤੀਰ੍ਥਾਨੁਗਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ: ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ।
ਦਸ਼ ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾਪਗਾਃ ਮਾਘਮਾਸੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਜਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵੇਖੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਭਾਗੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਉਥੇ ਹੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਗਣੋ ਨृਪਃ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨਾਥ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਸਰੀਰ ਧੋ ਕੇ, ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਪਾ ਲਿਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਯਾਗਾਭਿਮੁਖੋ ਭਵ ਅਭਿषੇਕਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ; ਅੱਜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਨਾਰਦੋ ऽਪਿ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਯਾਗਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਨੰਦੀਸ਼ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ; ਤੇ ਨਾਰਦ ਵੀ ਤੁਰਕੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਗਤਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਕਤਿ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਵਾ ਪਰ੍ਵਤਾ ਵਾ ਕਤਿ ਪ੍ਰਭੋ ਕਿਯਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤੇषੁ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ?
ਮਹਾਭੂਮਿਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਲੋਕਾਲੋਕਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਪਰਿਮਾਣਂ ਚ ਗਤਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਪ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਲੋਕ ਦਾ ਵੀ? ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਤ੍ਵਦੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਸਕਲਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।