ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਰ੍ਹਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ।
ਕੋ ਹਿ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ ਅਨੇਨੈਵੋਪਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤਥੈਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਕੌਣ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚੇਦਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਤੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਸਣਾ।
ਦਾਤਾ ਵੈ ਲਭਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਗਾਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮ੍ ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹੀ
ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਦਿ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥੋਕ੍ਤਕਰਣਂ ਮਹੀਮ੍ ਗਾਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਸਲਿਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ, ਗਾਂ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਯੇ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ ਨ ਤੇषਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗਮਨਮ੍ ਇਦਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਗਾਮ੍ ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿਕਾਞ੍ਚਨਮ੍ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਹਰਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਮੋਤੀ, ਮਣੀ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚੁਪਚਾਪ ਚੁਰਾ ਕੇ ਫਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਾਤਾਰੋ ਯਤ੍ਰ ਭੋਗਿਨਃ ਅਨੇਨਕਰ੍ਮਣਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਦਾਤਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਫਿਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਯੋਗਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਦਾਤਾਰਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਮਸਤ੍ਯਂ ਵਾ ਅਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਹ ਸ੍ਵਯਮਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੈਂ ਯੋਗ, ਧਰਮ ਤੇ ਦਾਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਚ-ਝੂਠ, ਹੋਣ-ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਵੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ ਨੈਮਿषਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਗੋਤੀਰ੍ਥਂ ਸਿਨ੍ਧੁਸਾਗਰਮ੍
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫਿਰ, ਤੇ ਨੈਮਿਸ਼, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੋਤੀਰਥ ਤੇ ਸਿੰਧੁ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਵੀ।
ਗਯਾ ਚ ਚੈਤ੍ਰਕਂ ਚੈਵ ਗਙ੍ਗਾਸਾਗਰਮੇਵ ਚ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਯੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
ਗਯਾ, ਚੈਤ੍ਰਕ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ—
ਦਸ਼ ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾਃ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਇਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਾਪ੍ਯਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਯੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਨਮਸ੍ਕृਤਾ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੂੰਡ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਹਨਵੀ (ਗੰਗਾ) ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਯਮੁਨਾ ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਗਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ, ਯਮੁਨਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਘਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ऽਰ੍ਧਕੋਟਿਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ—all ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਹਨਵੀ (ਗੰਗਾ) ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ ਭੋਗਵਤ੍ਯਥ ਯਾ ਚੈषਾ ਵੇਦਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਕਮਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਭੋਗਵਤੀ ਦਾ ਵੀ; ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ ਉਪਾਸਨ੍ਤੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੈਦ ਅਤੇ ਯਜਨ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ ਦੇਵਾਸ੍ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਧਰਾ ਨृਪਾਃ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਰਾਜੇ ਵੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਵਤ੍ਯਧਿਕਂ ਵਿਭੋ ਦਸ਼ ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾਃ
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ: ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਉਥੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਤਪੋਧਨਮ੍ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਸਿਧਾਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ ਸਾਧੂਨਾਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਜਪੇਤ੍ਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਗਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣੋ, ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ; ਇਹ ਗੱਲ ਦੋਸਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਜਾਂ ਭਗਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਓ।
ਇਦਂ ਧਨ੍ਯਮਿਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਸਤ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਖਮ੍ ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਦਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਵਰਗ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਖ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਮ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਅਧੀਤ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ऽਪ੍ਯੇਤਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਚ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸੁਵਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਹਿ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨ ਚ ਵਕ੍ਰਮਤਿਰ੍ਭਵ
ਇਹ ਤੀਰਥ ਸੱਚੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਨਾਨ ਕਰ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਤੇ ਕਦੇ ਵਕਰੀ ਸੋਚ ਨਾ ਰੱਖ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪृष੍ਟੇਨ ਕਥਿਤਂ ਵੈ ਮਯਾ ਵਿਭੋ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਤੇਰੇ ਸਹੀ ਪੁੱਛਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਾਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਯੋਗਾਃ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਸਦਾਚਾਰੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਜ੍ਞਾਨਹੇਤਵਃ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਤੀਰਥ, ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਦਾਨ ਸਮੇਤ, ਯੋਗ, ਸਾਂਖਿਆ, ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਧਨ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।