ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਯ ਦਾ ਤੀਰਥ 'ਨਿਰੰਜਨ' ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸ੍ਮ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਯੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਹਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਦੇਵਾਃ ਸੇਵਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਬੁਧਾ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਚਨਮ੍ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਤੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਉਥੇ ਮਰ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚੈਵ ਉਭੇ ਤੁਲ੍ਯਫਲੇ ਸ੍ਮृਤੇ ਕੇਵਲਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਭਾਵੇਨ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਰਫ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਚਨਮ੍ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇੰਝ, ਕੌਂਤੀਪੁਤਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ। ਜਿੰਨਾ ਪਾਪ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮਂ ਕਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਪਠਤੇ ਚ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਭਵੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਸੰਭਵ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ: ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਨ—ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੋਮਤੀਰਥ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੈਮਿषਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਥਮੇਕਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ? ਉਥੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਮਲ੍ਪਯੋਗੇਨ ਬਹੁ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਦਿਵਯ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਖ—ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਂ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਪਿ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਨਰਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਫ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਹ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਦੁਰ੍ਮਤਿਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਙ੍ਗਲਃ ਏਤੇ ਪਾਤਕਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨੇਦਂ ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਪਰੋਖ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਥੈਵਾਨ੍ਯਦਦृष੍ਟਂ ਚ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਯੋਗਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਮਾਣਤਾ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨੈਵ ਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰ ਉਥੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬੜੀ ਔਖੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯੋਗਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਹੀ ਜੋ ਸਭ ਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਦਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਯੋਗਂ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਮਾਨਵਃ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਮृਤਸ੍ਯੇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਧਾਨਹੇਤੁਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤ੍ਸ੍ਵ ਚ ਭਾਰਤ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ; ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਾਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮ੍ ਇਤਿ ਵੋਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਅਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਰ੍ਹਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ।
ਕੋ ਹਿ ਦੇਵਤ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ ਅਨੇਨੈਵੋਪਮਾਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਸਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤਥੈਵ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਕੌਣ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚੇਦਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਤੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵਸਣਾ।
ਦਾਤਾ ਵੈ ਲਭਤੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਗਾਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਣਃ ਫਲਮ੍ ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਨਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹੀ
ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਦਿ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥੋਕ੍ਤਕਰਣਂ ਮਹੀਮ੍ ਗਾਮਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਸਲਿਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ, ਗਾਂ, ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਸੋਨਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਯੇ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ ਨ ਤੇषਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗਮਨਮ੍ ਇਦਮਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯੇ ਨਰਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਗਾਮ੍ ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿਕਾਞ੍ਚਨਮ੍ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਹਰਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਰਥ, ਮੋਤੀ, ਮਣੀ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚੁਪਚਾਪ ਚੁਰਾ ਕੇ ਫਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਾਤਾਰੋ ਯਤ੍ਰ ਭੋਗਿਨਃ ਅਨੇਨਕਰ੍ਮਣਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਦਾਤਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਫਿਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।