ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਤਾਰਿਤਂ ਕੁਲਮ੍ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਤੇ ਮੁਨੇ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਕੁਲ ਤਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ ਮੁਕ੍ਤੋ ऽਹਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ ਇਦਾਨੀਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਗਵਨ੍ਗਤਕਲ੍ਮषਮ੍
ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਤਾਰਿਤਂ ਕੁਲਮ੍ ਕੀਰ੍ਤਨਾਦ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੁਲ ਤਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਥਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਤੁ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਤੁ ਮਹਾਮੁਨੇ ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਵਿਚ ਕੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਫਲ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਤਪਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਮੁਨਾ ਤਤ੍ਰ ਨਿਮ੍ਨਗਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂਭਾਗ ਯਮੁਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੇਨੈਵ ਨਿਃਸृਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤੇਨੈਵ ਯਮੁਨਾ ਗਤਾ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਗੰਗਾ ਨਿਕਲੀ, ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਵੀ ਗਈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਕੀਰ੍ਤਨਾਲ੍ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਨ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਡੁੱਬ ਕੇ ਤੇ ਪੀ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਆਪਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਯਮੁਨਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਨਰਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਅਗਨਿਤੀਰਥ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਧਰਮਰਾਜ ਦਾ ਤੀਰਥ 'ਨਰਕ' ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ ਏਵਂ ਤੀਰ੍ਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਮੁਨਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇੰਝ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਯ ਦਾ ਤੀਰਥ 'ਨਿਰੰਜਨ' ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸ੍ਮ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਯੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਹਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਦੇਵਾਃ ਸੇਵਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਬੁਧਾ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਚਨਮ੍ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਤੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਉਥੇ ਮਰ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚੈਵ ਉਭੇ ਤੁਲ੍ਯਫਲੇ ਸ੍ਮृਤੇ ਕੇਵਲਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਭਾਵੇਨ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਰਫ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਚਨਮ੍ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇੰਝ, ਕੌਂਤੀਪੁਤਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ। ਜਿੰਨਾ ਪਾਪ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਮਂ ਕਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਪਠਤੇ ਚ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਭਵੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਸੰਭਵ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ: ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਨ—ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੋਮਤੀਰਥ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੈਮਿषਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਥਮੇਕਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ? ਉਥੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਮਲ੍ਪਯੋਗੇਨ ਬਹੁ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਦਿਵਯ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਖ—ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਂ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਪਿ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਨਰਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪੋਪਹਤਚੇਤਸਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਫ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਹ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਦੁਰ੍ਮਤਿਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਙ੍ਗਲਃ ਏਤੇ ਪਾਤਕਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨੇਦਂ ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਪਰੋਖ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਥੈਵਾਨ੍ਯਦਦृष੍ਟਂ ਚ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਯੋਗਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਮਾਣਤਾ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨੈਵ ਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰ ਉਥੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬੜੀ ਔਖੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯੋਗਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯੋਗੋ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੈਃ ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਹੀ ਜੋ ਸਭ ਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਦਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਯੋਗਂ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਮਾਨਵਃ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਮृਤਸ੍ਯੇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਪਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਧਾਨਹੇਤੁਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤ੍ਸ੍ਵ ਚ ਭਾਰਤ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ; ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵਾਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮ੍ ਇਤਿ ਵੋਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਅਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।