ਹਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਪੁਤ੍ਰਭ੍ਰਾਤृਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ,
ਰਾਜਾਨੋ ਨਿਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ੂਰਮਾਨਿਨਃ ਕਿਂ ਨੋ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਕਿਂ ਭੋਗੈਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨ ਵਾ
ਸਭ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ; ਗੋਵਿੰਦਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਭੋਗਾਂ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਧਿਕ੍ ਕष੍ਟਮਿਤਿ ਸਂਚਿਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਭਾਗਤਃ ਨਿਰ੍ਵਿਚੇष੍ਟੋ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਧੋਮੁਖਃ
‘ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ’ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਜੀਵ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ ਥੱਲੇ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਤਰੋ ਵਿਨਿਯੋਗੋ ਵਾ ਨਿਯਮਂ ਤੀਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ, ਉਹ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨਾਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮ੍ ਆਮੁਞ੍ਚੇ ਮਹਾਪਾਤਕਿਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਦੇ ਦਾਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਾਂ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਕृष੍ਣਂ ਯੇਨੇਦਂ ਕਾਰਿਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕਥਂ ਪृਚ੍ਛੇ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਹਤਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕਰਵਾਇਆ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ?
ਵ੍ਯਾਸਂ ਕਥਮਹਂ ਪृਚ੍ਛੇ ਯਸ੍ਯ ਗੋਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕृਤਃ ਏਵਂ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ੋਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਮੇਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ—ਪਾਂਡਵ, ਕੁੰਤੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਉਥੇ ਆਏ ਹਨ—ਸਭ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ ਤੇਨ ਜ੍ਞਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਯਥਾ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨੋ ਰੁਦਮਾਨਸ੍ਤੁ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਹ੍ਯਤਿष੍ਠਤ
ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੋ ऽਪਿ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਸੌ ਮੁਨਿਃ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਮਾਗਾਦਤਃ ਪਰਮ੍
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸਿਆ: 'ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੁਨੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।' ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਫ਼ੌਰਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਤਾਰਿਤਂ ਕੁਲਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ! ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਬਚ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਾਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਮਹਾਮੁਨੇ ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਪੂਤਦੇਹੋ ऽਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਸਮਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਦਸ਼ੌਚਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸ ਤੁष੍ਟੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਹ ਤਂ ਨृਪਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਹਿ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਰੁਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕੇਨ ਵਾ ਵਿਕ੍ਲਵੀਭੂਤਃ ਕਾ ਬਾਧਾ ਤੇ ਕਿਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਫਿਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਸਤਕਾਰ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ?'
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਚੈਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਮੁਨੇ ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਾਵਸ਼ਮੁਪਾਗਤਃ
ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਨੈਵ ਦृष੍ਟਂ ਰਣੇ ਪਾਪਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸੁਣੋ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਨਿਯਮ—ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਸਮੇਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕਿਂ ਪੁਨਾ ਰਾਜਧਰ੍ਮੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਤਦੇਵਂ ਹृਦਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਕੀ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮੁਨਿਮ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਨਯੋਪੇਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਿਨਮ੍ ਕਥਯ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਸੇਨ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋ: ਮੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਪ੍ਰਯਾਗਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਸੁਣੋ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਏ: ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਯਥਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੇਵਮੁਖ੍ਯੇਨ ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਨੀ ਵਜੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹਿਆ।
ਕਥਂ ਪ੍ਰਯਾਗਗਮਨਂ ਨਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍ ਮृਤਾਨਾਂ ਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਫਲਮ੍
ਲੋਕ ਪ੍ਰਯਾਗ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜੇ ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਯੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤੇषਾਂ ਚ ਕਿਂ ਫਲਮ੍ ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ਪੁਰਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਆ ਪ੍ਰਯਾਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਾਦ੍ ਆਪੁਰਾਦ੍ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਹ੍ਰਦਾਤ੍ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰੌ ਨਾਗੌ ਨਾਗਸ਼੍ਚ ਬਹੁਮੂਲਕਃ ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ, ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਾਰਾ ਦੇ ਨਾਗ, ਅਤੇ ਬਹੁਮੂਲਕ ਨਾਗ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਂਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤੁਂ ਰਾਜਨ੍ ਬਹੁਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਰਾਜਾ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
षष੍ਟਿਰ੍ਧਨੁਃਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍ ਯਮੁਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸਦਾ ਸਵਿਤਾ ਸਪ੍ਤਵਾਹਨਃ
ਗੰਗਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਵਾਸਵਃ ਮਣ੍ਡਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਹਰਿਰ੍ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਸਂਗਤਃ
ਇੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੀ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਡਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।