ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਫੈਦ ਦੂਜ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਕਪਿਲਾਪ੍ਰਦਃ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਵਨਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮ੍ ਏਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ਧੇਨੁਦਃ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਏਤਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਵ੍ਰਤषष੍ਟਿਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਸੋ ऽਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਠ ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਸੌ ਚੱਕਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰਦ ਪੁਣ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਤਵੋਦਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਮਨ੍ਯਤ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਵੇਚ੍ਛਾ ਤਦੁਦੀਰਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਕਿਂ ਵਾਕਥਨੀਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸਠ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਪਿਆਰੇਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ?
ਨੈਰ੍ਮਲ੍ਯਂ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਧृਤੈਰੁਦ੍ਧृਤੈਰ੍ਵਾ ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਕੱਢਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌਕ ਵਿਚ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਜਨ੍ਮਮਰਣਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨਵੀ। ਸਾਡੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ऽਰ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਾਹਨਵੀ। ਇਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨਨ੍ਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਦੇਵੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਵਿਹਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯਾਮृਤਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਦਕਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਤੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਕਸ਼ੇਮਾ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ ਭਵੇਤ੍ਸਂਨਿਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ
ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਮ੍ਪੁਟਯੋਜਿਤਃ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਭੂਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤਕਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਓ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ, ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਸਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਆਰੁਹ੍ਯ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਚੋਦਯ
ਮਿੱਟੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਰਾਹ ਨੇ, ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਠਾਇਆ; ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਦੇਹਿ ਨਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮਿੱਟੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ ਤੇ ਆਧਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੁਚਰਿਤਾ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਠ ਕੇ, ਸਫੈਦ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੋ। ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।
ਦੇਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ऽਸੁਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸਰ੍ਪਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਜਮ੍ਬੁਕਾਃ ਖਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਅਸੁਰ, ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਦਰਖ਼ਤ, ਗਿੱਦੜ ਤੇ ਪੰਛੀ—
ਵਾਯ੍ਵਾਧਾਰਾ ਜਲਾਧਾਰਾਸ੍ ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਯੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯੈਤਦ੍ ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ ਕृਤੋਪਵੀਤੀ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੀਤੀ ਚ ਭਵੇਤ੍ਤਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਪਵੀਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਵੀਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ—ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇਨਾਮ੍ਬੁਨਾ ਸਦਾ
ਕਪਿਲ, ਅਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।
ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਭृਗੁਂ ਨਾਰਦਮੇਵ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤੌਦਕੈਃ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੂ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵ੍ਯਂ ਜਾਨ੍ਵਾਚ੍ਯ ਭੂਤਲੇ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਃ
ਫਿਰ ਜਨੇਉ ਨੂੰ ਉਲਟ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ, ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ, ਸੌਮ, ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਤੇ ਉਸ਼ਮਪਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਾਲਿਨੋ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਾਜ੍ਯਪਾਃ ਪੁਨਃ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯਾਃ ਪਿਤਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਤੇ ਹੋਰ, ਵਾਜਯਪਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਨ੍ਤਕਾਯ ਚ ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭृਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ, ਅੰਤਕ ਨੂੰ, ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਔਦੁਮ੍ਬਰਾਯ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨੀਲਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਔਦੁੰਬਰ, ਦਧਨਾ, ਨੀਲਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਫੜ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ऽਬਾਨ੍ਧਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾ ਵਾ ਯੇ ऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਯਸ਼੍ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਤੋ ऽਭਿਵਾਞ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ; ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ।