ਹੈਮਂ ਪਲਦ੍ਵਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਦਤ੍ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਵਸੇਤ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋ ਪਲੇਟਾਂ ਉਪਰ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੌ ਕਲਪ ਤਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸ਼ਵ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਰਥਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਂਯੁਤਂ ਨਰਃ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸਹਸ੍ਰਮਥ ਭੂਪਤਿਃ ਭਵੇਦੁਪੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਰਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰੀ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪਤ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਖਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਖ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਵਾਸਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰੁਣਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਰੁਣ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧੈਮਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਞ੍ਚਤਪਾਃ ਸਾਯਂ ਹੇਮਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਦਿਵਮ੍ ਯਾਤ੍ਯष੍ਟਮੀਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਵਿਤਾਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਧੇਨੁਦੋ ਯਾਤਿ ਭਵਾਨੀਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਛਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਨਿਸ਼੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਮੁषਿਤ੍ਵੇਹ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਵਨਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਨ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਦਿਤ੍ਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਮ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਵਾਸੀ ਵਿਭੂषਣੈਃ ਅਨ੍ਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਾਦਿਹ
ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਅੰਨ ਤੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਫੈਦ ਦੂਜ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਕਪਿਲਾਪ੍ਰਦਃ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਵਨਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮ੍ ਏਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ਧੇਨੁਦਃ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਏਤਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਵ੍ਰਤषष੍ਟਿਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਸੋ ऽਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਠ ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਸੌ ਚੱਕਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰਦ ਪੁਣ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਤਵੋਦਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਮਨ੍ਯਤ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਵੇਚ੍ਛਾ ਤਦੁਦੀਰਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਕਿਂ ਵਾਕਥਨੀਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸਠ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਪਿਆਰੇਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ?
ਨੈਰ੍ਮਲ੍ਯਂ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਧृਤੈਰੁਦ੍ਧृਤੈਰ੍ਵਾ ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਕੱਢਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌਕ ਵਿਚ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਜਨ੍ਮਮਰਣਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨਵੀ। ਸਾਡੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ऽਰ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਾਹਨਵੀ। ਇਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨਨ੍ਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਦੇਵੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਵਿਹਗਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯਾਮृਤਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੰਦਿਨੀ ਤੇ ਨਲਿਨੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਦਕਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਵਿਹਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਚੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਤੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਕਸ਼ੇਮਾ, ਜਾਹਨਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ ਭਵੇਤ੍ਸਂਨਿਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ
ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਮ੍ਪੁਟਯੋਜਿਤਃ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਭੂਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਚਤੁष੍ਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤਕਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਓ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ, ਮਿੱਟੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਸਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਆਰੁਹ੍ਯ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਚੋਦਯ
ਮਿੱਟੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਰਾਹ ਨੇ, ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਠਾਇਆ; ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ।
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਦੇਹਿ ਨਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਰਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮਿੱਟੀ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ ਤੇ ਆਧਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੁਚਰਿਤਾ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ ਉਤ੍ਥਾਯ ਵਾਸਸੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪਰਿਧਾਯ ਵੈ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਠ ਕੇ, ਸਫੈਦ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੋ। ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।
ਦੇਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ऽਸੁਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸਰ੍ਪਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਜਮ੍ਬੁਕਾਃ ਖਗਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਅਸੁਰ, ਕ੍ਰੂਰ ਸੱਪ, ਸੁਪਰਨ, ਦਰਖ਼ਤ, ਗਿੱਦੜ ਤੇ ਪੰਛੀ—
ਵਾਯ੍ਵਾਧਾਰਾ ਜਲਾਧਾਰਾਸ੍ ਤਥੈਵਾਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨਃ ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾ ਯੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—