ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਹੇਮਵਾਰਣਮ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈਨਾਯਕਂ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਚਉਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੈਨਾਇਕਾ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਫਲਾਨਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਹੈਮਾਨਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਯੁਗੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਏਤਤ੍ ਫਲਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੋਪਵਾਸੀ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਹੈਮਪਙ੍ਕਜਮ੍ ਗਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਮਾਨ੍ਨਘਟਸਂਯੁਤਾਃ ਏਤਤ੍ ਸੌਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌਰ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਾਪ੍ਯੋਪੋषਣੇਨ ਚ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਜੀਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰ੍षਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੀ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਤ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਵਾਰਸ਼ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਭੋਜਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਪਦਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਂਕਰਂ ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਧਨਪ੍ਰਦਃ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰੈਯਮ੍ਬਕਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਰਾਝ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਕੁਮ੍ਭਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਘृਤਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੀ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਾਯੀ ਵਰ੍षਾਸੁ ਧੇਨੁਮਨ੍ਤੇ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਵਰਖਾ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਗ੍ਨਿਪਕ੍ਕਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਯੋ ਨਰਃ ਗਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਇਹ ਚਾਨਨ੍ਦਕृਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਰਤ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੈਮਂ ਪਲਦ੍ਵਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਦਤ੍ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਵਸੇਤ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋ ਪਲੇਟਾਂ ਉਪਰ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੌ ਕਲਪ ਤਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸ਼ਵ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਰਥਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਂਯੁਤਂ ਨਰਃ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸਹਸ੍ਰਮਥ ਭੂਪਤਿਃ ਭਵੇਦੁਪੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਰਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰੀ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪਤ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਖਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਖ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਵਾਸਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਰੁਣਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਰੁਣ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧੈਮਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੰਦ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਞ੍ਚਤਪਾਃ ਸਾਯਂ ਹੇਮਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਦਿਵਮ੍ ਯਾਤ੍ਯष੍ਟਮੀਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਵਿਤਾਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਧੇਨੁਦੋ ਯਾਤਿ ਭਵਾਨੀਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਛਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਨਿਸ਼੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਮੁषਿਤ੍ਵੇਹ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਵਨਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਨ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਦਿਤ੍ਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਮ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯ ਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਵਾਸੀ ਵਿਭੂषਣੈਃ ਅਨ੍ਨਂ ਗਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਾਦਿਹ
ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਅੰਨ ਤੇ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਫੈਦ ਦੂਜ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਕਪਿਲਾਪ੍ਰਦਃ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਵਨਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮ੍ ਏਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ਧੇਨੁਦਃ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਏਤਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਵ੍ਰਤषष੍ਟਿਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਸੋ ऽਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਠ ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਸੌ ਚੱਕਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰਦ ਪੁਣ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਤਵੋਦਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਮਨ੍ਯਤ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਵੇਚ੍ਛਾ ਤਦੁਦੀਰਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਕਿਂ ਵਾਕਥਨੀਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸਠ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਪਿਆਰੇਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ?
ਨੈਰ੍ਮਲ੍ਯਂ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੋਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦੌ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਧृਤੈਰੁਦ੍ਧृਤੈਰ੍ਵਾ ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਕੱਢਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਸ੍ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯਾਵਾਹਯੇਦ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌਕ ਵਿਚ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ ਪਾਹਿ ਨਸ੍ ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਜਨ੍ਮਮਰਣਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨਵੀ। ਸਾਡੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ऽਰ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਦਿਵਿ ਭੁਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਾਨਿ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਾਹਨਵੀ। ਇਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।