ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ ਭਵੇਦਿਹ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਮਕ ਦਾ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਦਿਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਯਾਵਕਮ੍ ਨਕ੍ਤਂ ਚਰੇਦਬ੍ਦਮੇਕਮ੍ ਅਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਭਿਗੋਏ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ ਏਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਮ੍
ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਗਨ੍ਧਭृਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਿਤਵਾਸਸੀ ਵਾਰੁਣਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦृਢਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਾਂਪ ਦੀ ਖੋਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਪੁष੍ਪਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਥ ਗੋਪ੍ਰਦਃ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ ਏਤਤ੍ਕਾਨ੍ਤਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਾਨ੍ਤਿਕੀਰ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੂਣ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਰਾਸ਼ਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਤਿਲਪ੍ਰਦੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਸਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਭਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਂ ਮਾਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਪਲਾਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, 'ਸਰਬ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਾਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍ ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਦਦਾਯਕਮ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੋਭਯਮੁਖੀਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੂਤਕਨਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਏਤਦ੍ਧੇਨੁਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ ਬਛੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਂ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਮ੍ ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਣ੍ਡੁਲੈਸ੍ ਤੂਪਸਂਯੁਤਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਦਂ ਯਾਤਿ ਕਲ੍ਪਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਪਵ੍ਰਖ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਨਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਵਲ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਪ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਨੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਤਿ ਭੀਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੀਮ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੀਮ੍ ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਧਰਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨੁਗਮ੍
ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਵੀਹ ਪਲਾਂ ਸੋਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਮਾਸੇ ऽਥਵਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਗੁਡਵ੍ਰਤਸ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਨਾਮ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਮ੍
ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਪਿਲਾਦ੍ਵਯਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਾਸੁਰਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਪੱਖੀ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਭਾਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਤ੍ਸਰਂ ਤ੍ਵੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਭਕ੍ਸ਼੍ਯਜਲਕੁਮ੍ਭਦਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤਿਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਚਾष੍ਟਮੀषੁ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਧੇਨੁਦਃ ਪੌਰਂਦਰਂ ਪੁਰਂ ਯਾਤਿ ਸੁਗਤਿਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸੁਗਤਿਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯੇਨ੍ਧਨਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਾਦਿਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਵृਤੂਨ੍ ਘृਤਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ऽਨ੍ਤੇ ਚ ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਚਾਰ ਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੰਧਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਹੈਮਂ ਸ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਏਤਤ੍ ਕृष੍ਣਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗੋਯੁਗਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਦੇਵੀਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਯਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਦੇਵੀ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਨੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਭਾਨੁ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਹੇਮਵਾਰਣਮ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈਨਾਯਕਂ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਚਉਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੈਨਾਇਕਾ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਫਲਾਨਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਹੈਮਾਨਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਯੁਗੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਏਤਤ੍ ਫਲਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੋਪਵਾਸੀ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਹੈਮਪਙ੍ਕਜਮ੍ ਗਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਮਾਨ੍ਨਘਟਸਂਯੁਤਾਃ ਏਤਤ੍ ਸੌਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌਰ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਾਪ੍ਯੋਪੋषਣੇਨ ਚ ਗੋਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਜੀਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰ੍षਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੀ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਤ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਵਾਰਸ਼ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਭੋਜਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਪਦਮ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਂਕਰਂ ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗੋਧਨਪ੍ਰਦਃ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰੈਯਮ੍ਬਕਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਰਾਝ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਤ੍ਰੈਅੰਬਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਕੁਮ੍ਭਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਘृਤਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੀ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਸ਼ਾਯੀ ਵਰ੍षਾਸੁ ਧੇਨੁਮਨ੍ਤੇ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਵਰਖਾ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਇੰਦਰ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਗ੍ਨਿਪਕ੍ਕਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਯੋ ਨਰਃ ਗਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਇਹ ਚਾਨਨ੍ਦਕृਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਨਾ ਪੱਕਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਰਤ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।