ਚੈਤ੍ਰਾਦਿਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਞ੍ ਜਲਂ ਦਦ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਮਣਿਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿੰਨਾ ਪਾਣੀ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਤਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਨੂਨਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਤਿਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸੋਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਨੰਦ ਵ੍ਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਵਿਭੋਃ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਨੁਂ ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਹਿ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੁੜ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਙ੍ਖਂ ਚ ਸ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਧृਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਿਰਜ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਮਾਂਸਮ੍ ਅਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਮृਗਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਅਹਿਂਸਾਵ੍ਰਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਭੂਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਸਾਲ ਭਰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹਿਰਣ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਹਿੰਸਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸ੍ਯੁषਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਸੂਰ੍ਯਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਾਦਿਚਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਭੋਜਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਤ ਹੈ।
ਅਯਨਾਦਯਨਂ ਯਾਵਦ੍ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਸਰ੍ਪਿषੀ ਤਦਨ੍ਤੇ ਪੁष੍ਪਦਾਮਾਨਿ ਘृਤਧੇਨ੍ਵਾ ਸਹੈਵ ਤੁ
ਇੱਕ ਅਯਨ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਅਯਨ ਤੱਕ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਘੀ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍ ਏਤਚ੍ਛੀਲਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸ਼ੀਲਾਰੋਗ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੀਲ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਆਦਤ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਂਧ੍ਯਾਦੀਪਪ੍ਰਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਾਂ ਤੈਲਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਦੀਪਿਕਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚਕ੍ਰਸ਼ੂਲੇ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੇਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ ਭਵੇਦਿਹ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਮਕ ਦਾ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਦਿਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਯਾਵਕਮ੍ ਨਕ੍ਤਂ ਚਰੇਦਬ੍ਦਮੇਕਮ੍ ਅਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਭਿਗੋਏ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ ਏਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਮ੍
ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਗਨ੍ਧਭृਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਿਤਵਾਸਸੀ ਵਾਰੁਣਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦृਢਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਾਂਪ ਦੀ ਖੋਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਪੁष੍ਪਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਥ ਗੋਪ੍ਰਦਃ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ ਏਤਤ੍ਕਾਨ੍ਤਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਾਨ੍ਤਿਕੀਰ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੂਣ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਰਾਸ਼ਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਤਿਲਪ੍ਰਦੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਸਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਭਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਂ ਮਾਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਪਲਾਂ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, 'ਸਰਬ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਾਤ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍ ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਦਦਾਯਕਮ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੋਭਯਮੁਖੀਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੂਤਕਨਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਏਤਦ੍ਧੇਨੁਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ ਬਛੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਂ ਵਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਮ੍ ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਣ੍ਡੁਲੈਸ੍ ਤੂਪਸਂਯੁਤਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਦਂ ਯਾਤਿ ਕਲ੍ਪਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਪਵ੍ਰਖ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਨਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਵਲ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਪ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਨੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਤਿ ਭੀਮਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੀਮ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੀਮ੍ ਦਿਨਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਧਰਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨੁਗਮ੍
ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਵੀਹ ਪਲਾਂ ਸੋਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਮਾਸੇ ऽਥਵਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ਗੁਡਵ੍ਰਤਸ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਨਾਮ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਮ੍
ਮਾਘ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੁੜ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਪਿਲਾਦ੍ਵਯਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਾਸੁਰਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਪੱਖੀ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਭਾਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਤ੍ਸਰਂ ਤ੍ਵੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਭਕ੍ਸ਼੍ਯਜਲਕੁਮ੍ਭਦਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤਿਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਚਾष੍ਟਮੀषੁ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਧੇਨੁਦਃ ਪੌਰਂਦਰਂ ਪੁਰਂ ਯਾਤਿ ਸੁਗਤਿਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸੁਗਤਿਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯੇਨ੍ਧਨਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍षਾਦਿਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਵृਤੂਨ੍ ਘृਤਧੇਨੁਪ੍ਰਦੋ ऽਨ੍ਤੇ ਚ ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਚਾਰ ਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੰਧਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਹੈਮਂ ਸ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਏਤਤ੍ ਕृष੍ਣਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਾਸ਼ੀ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗੋਯੁਗਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਦੇਵੀਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਪਾਯਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਦੇਵੀ ਵਰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਨੁਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਭਾਨੁ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।