ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਭੂਮੌ ਚਨ੍ਦਨੇਨਾष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਪਦ੍ਮਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਾਹਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ ਕਰਣਿਕਾ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਤਸ੍ਤਤਃ ਨਮ ਉष੍ਣਾਰ੍ਚਿषੇ ਯਾਮ੍ਯੇ ਨਮੋ ऋਙ੍ਮਣ੍ਡਲਾਯ ਚ
ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਉਸ਼ਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ, ਯਾਮਯ ਅਤੇ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਨਮਃ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਨੈਰृਤ੍ਯੇ ਵਾਰੁਣੇ ਤਪਨਂ ਪੁਨਃ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਤੁ ਭਗਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨੈਰ੍ਰਤਿ ਵਿੱਚ, ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਤਪਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ; ਵਾਯਵ ਵਿੱਚ ਭਗਾ ਨੂੰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੂਜੋ।
ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਮੁਤ੍ਤਰੇ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਈਸ਼ਾਨੇ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਦਾ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਤੰਡ ਨੂੰ, ਈਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ ਸਥਾਣਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ, ਫਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍ ਕਮਲਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੀ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।
ਚਨ੍ਦਨੋਦਕਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਮ੍ਨੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵੇ ਨਮੋ ऽਨਨ੍ਤ ਨਮੋ ਧਾਤ੍ਰੇ ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਪਤੇ
ਚੰਦਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿਓ ਅਤੇ ਕਹੋ: 'ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਵੈ-ਭੂ ਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਨੂੰ, ਧਾਤਾ ਨੂੰ, ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ऽਥਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਧਾ ਨਰਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਧੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਾਂ ਬਾਰਹ ਵਾਰ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਘृਤਪਾਯਸੇਨ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਧੇਨੁਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਰਤ੍ਨਹੈਰਣ੍ਮਯਪਦ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬਾਰਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਗਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।
ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ ਸ਼ੀਲਵਤੀਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧਰ੍ਮੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਗਾਵੋ ऽष੍ਟ ਵਾ ਸਪ੍ਤ ਸਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾ ਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਾ ਵਾ ਚਤੁਰੋ ऽਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਃ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਃ ਕਪਿਲਾਮਥੈਕਾਂ ਨਿਵੇਦਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਾਯ
ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਧਰਮਕ ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੱਤ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ; ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਚਾਰ, ਜੇ ਗਰੀਬੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹੈਮੀਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਸਸ਼ੇषਾਮ੍ ਆਕਾਰ੍ਯ ਰੂਪ੍ਯਾਮਥ ਵਾ ਚ ਤਾਮ੍ਰੀਮ੍ ਪੈष੍ਟੀਮਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਧਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣਸੂਰ੍ਯੇਣ ਸਮਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋ ऽਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਧੋ ਯਾਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਤ੍ਰ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਧਰਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਨਾਲ; ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਬਣਾਕੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਜੇ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪृਥ੍ਵਾ ਚ ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਧਿਯੁਤੇਹ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਾਵਤ੍ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗਣੈਰ੍ ਅਸ਼ੇषੈਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਨਾਰਦ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਮਹਿੰਦਰ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਟਿਕੀ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਨਾਕ-ਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਯ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੁਲਸ਼ੀਲਯੁਕ੍ਤਃ ਸृष੍ਟੇਰ੍ਮੁਖੇ ऽਵ੍ਯਙ੍ਗਵਪੁਃ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭੂਤਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਯਵਨ੍ਦਿਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਃ
ਫਿਰ, ਕਰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਅਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾਥ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਿਮਖਿਲਂ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋ ऽਪਿ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਮਰਪਤੇਰ੍ਭਵਨੇ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਮਰਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਵਿਭੂਤਿਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਭੂਤੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਚੈਤ੍ਰਵੈਸ਼ਾਖੇ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਆषਾਢੇ ਵਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਲਘੁਭੁਙ੍ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨਿਯਮਂ ਬੁਧਃ
ਕਾਰਤਿਕ, ਚੈਤ, ਵਿਸ਼ਾਖ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ, ਫਾਲਗੁਨ ਜਾਂ ਆਢ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਲਕਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਰਿष੍ਯੇ ਭੋਜਨਂ ਵਿਭੋ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਦਵਿਘ੍ਨੇਨ ਮੇ ਯਾਤੁ ਸਫਲਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਵਾਚ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਪਤਾ ਨਿਸ਼ਿ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤਯੇ ਨਮਃ ਪਾਦਾਵ੍ ਅਸ਼ੋਕਾਯ ਚ ਜਾਨੁਨੀ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤ੍ਯੂਰੂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਃ ਕਟਿਮ੍
ਪੈਰਾਂ 'ਵਿਭੂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਗੋਡਿਆਂ 'ਅਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਰਾਂਗਾਂ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਤੇ ਕਮਰ 'ਵਿਸ਼ਵ-ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮੋ ਮੇਢ੍ਰਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਨਮਃ ਕਰੌ ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਚ ਸ੍ਤਨੌ
ਗੁਪਤ ਅੰਗ 'ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਹੱਥ 'ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਪੇਟ 'ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਧਵਾਯੇਤ੍ਯੁਰੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਣ੍ਠਮ੍ ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਿਨੇ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਮੁਖਂ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਕੇਸ਼ਵਾਯੇਤਿ ਨਾਰਦ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਗਲੇ 'ਉਤਕੰਠੀਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਮੂੰਹ 'ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਤੇ ਵਾਲ 'ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਪृष੍ਠਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਰਾਯੇਤਿ ਸ਼੍ਰਵਣੌ ਵਰਦਾਯ ਵੈ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਜਲਜਪਾਣਯੇ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਨਮ ਇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪਿੱਠ 'ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਕੰਨ 'ਵਰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ', ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ — ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਅਸੀ, ਗਦਾ, ਤੇ ਪਦਮ — ਹੱਥਾਂ 'ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਮੁਤ੍ਪਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਹੈਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਉਦਕੁਮ੍ਭਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੱਛੀ ਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਡਪਾਤ੍ਰਂ ਤਿਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਇਤਿਹਾਸਕਥਾਦਿਨਾ
ਗੁੜ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਰੱਖੋ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਸਕਾਞ੍ਚਨੋਤ੍ਪਲਂ ਦੇਵਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇ ਕੇ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਮੁਚ੍ਯਸੇ ਦੇਵ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਵਿਭੂਤਿਭਿਃ ਤਥਾ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰਾਸ਼ੇषਦੁਃਖਸਂਸਾਰਕਰ੍ਦਮਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤਹੀਨ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਦੋਂ ਉੱਠਾ ਲਓ।
ਦਸ਼ਾਵਤਾਰਰੂਪਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮੁਨੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਂ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਸਮ੍ ਉਤ੍ਪਲੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਸਮਾ ਯਾਵਤ੍ ਪਾषਣ੍ਡਾਨਭਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਦਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇ ਤੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਕਮਲ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਜਿੰਨੇ ਸਾਲ ਹੋ ਸਕਣ।
ਸਮਾਪ੍ਯੈਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਃ ਪੁਨਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਲਵਣਪਰ੍ਵਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗੁਰਵੇ ਧੇਨੁਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਲੂਣ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਿਛੋਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ।
ਗ੍ਰਾਮਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਾ ਭਵਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਗੁਰੁਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ
ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਘਰ ਸਮੇਤ ਖੇਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗੋਦਾਨੈ ਰਤ੍ਨੌਘਧਨਸਂਚਯੈਃ ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਕਂ ਸ੍ਤੋਕਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਣਾ ਖਵਾਓ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ; ਜੇ ਕੋਈ ਘੱਟ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰੇ।