ਔਦੁਮ੍ਬਰਂ ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਥ ਬृਹਤੀਦ੍ਵਯਮ੍ ਰੌਪ੍ਯਾਣਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਫਲਾਨੀਮਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੌਦੁੰਬਰ ਦਾ ਫਲ, ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ, ਦੋ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਦੋ ਭਿੰਡੀ ਦੇ ਫਲ ਬਣਾਵੇ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਰਂ ਤਾਲਫਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਗਸ੍ਤਿਫਲਮੇਵ ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਾਸ਼੍ਮਰ੍ਯਫਲਂ ਤਥਾ ਸੂਰਣਕਨ੍ਦਕਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ ਤਾਲ ਦਾ ਫਲ, ਅਗਸਤ ਦਾ ਫਲ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਫਲ, ਕਸ਼ਮਰੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਸੂਰਣ ਦੀ ਗਠ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਰਕ੍ਤਾਲੁਕਾਕਨ੍ਦਕਂ ਚ ਕਨਕਾਹ੍ਵਂ ਚ ਚਿਰ੍ਭਿਟਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਵਲ੍ਲੀਫਲਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਆਲੂ ਦੀ ਗਠ, ਕਨਕਾਹਵਾ ਨਾਮ ਦਾ ਫਲ, ਚਿਰਭਿਟਾ, ਚਿਤਰਵੱਲੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕੂਟ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆਮ੍ਰਨਿष੍ਪਾਵਮਧੁਕਵਟਮੁਦ੍ਗਪਟੋਲਕਮ੍ ਤਾਮ੍ਰਾਣਿ षੋਡਸ਼ੈਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ
ਆਮ, ਨਿਸ਼ਪਾਵ, ਮਧੁਕ, ਵਟ, ਮੁਦਗ ਅਤੇ ਪਟੋਲਾ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਉਦਕੁਮ੍ਭਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧਾਨ੍ਯੋਪਰਿ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਂ ਯਥੋਪਰਿ ਸੁਵਾਸਸੀ
ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਉਪਰ ਧਾਣਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਣ; ਫਿਰ ਉਪਰ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਵਿਛਾਏ ਜਾਣ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯੋਪੇਤਂ ਯਮਰੁਦ੍ਰਵृषਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਧੇਨ੍ਵਾ ਸਹੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਥ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਤਰੇ, ਯਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਫਲੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਮਰਕੋਟਯਃ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਫਲਤ੍ਯਾਗਵ੍ਰਤਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਜਾਗੇ।
ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦੌ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਫਲਦਾਨੇਨ ਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਮੇ ਵਰਪ੍ਰਦੌ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਦਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਫਲ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ।
ਯਥਾ ਫਲਾਨ੍ਯਨਨ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਥਾਨਨ੍ਤਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ।
ਯਥਾ ਭੇਦਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਪਦ੍ਮਜਾਨ੍ ਤਥਾ ਮਮਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪਦਮਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਚ ਭੂषਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੇਚ੍ਛਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਾਨਿ ਵਿਧਾਨਤਃ ਤਥੋਦਕੁਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮੌ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੌ
ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਉਕਤੇ ਫਲ, ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੂਪ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਸ੍ਤੈਲਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਲ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਏ; ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਏਤਦ੍ਭਾਗਵਤਾਨਾਂ ਤੁ ਸੌਰਵੈष੍ਣਵਯੋਗਿਨਾਮ੍ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਫਲਤ੍ਯਾਗਵ੍ਰਤਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਨ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵ ਏਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਪਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਤਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਏ ਮুনি, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜੋ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਸੌਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਤਾਮ੍ਰੇषੁ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪਰਮਾਣਵਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਫਲੇषੁ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਤਾਵਦ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਏ ਮুনি, ਜਿੰਨੇ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਰਮਾਣੂ ਫਲ ਪੀਸਣ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਕਲੁषਾਪਹਰਂ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਆਜੀਵਨਾਯ ਮਨੁਜੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਪਿ ਨ ਪੁਤ੍ਰਵਿਯੋਗਦੁਃਖਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮ ਚ ਪੁਰਂਦਰਲੋਕਜੁष੍ਟਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪੁਰੁषੋ ऽਲ੍ਪਧਨਃ ਪਠੇਦ੍ਵਾ ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਭਵਨੇषੁ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਣਾਮ੍ ਪਾਪੈਰ੍ਵਿਯੁਕ੍ਤਵਪੁਰਤ੍ਰ ਪੁਰਂ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ ਆਨਨ੍ਦਕृਤ੍ਪਦਮੁਪੈਤਿ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋ ऽਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਰੋਗ੍ਯਕਰਂ ਪੁਂਸਾਂ ਯਦਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਯਚ੍ਛਾਨ੍ਤਯੇ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਦ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਨੰਦੀਸ਼ਾ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਧਾਮ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਜਗਤਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਰਵਵਿਆਪਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਦਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਮਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸਦਾ ਤਸ੍ਮਾਦਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਸਦਾ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜਵਾਰ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵਾਸਰਮ੍ ਤਦਾ ਸ਼ਨਿਦਿਨੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਏਕਭਕ੍ਤਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਅਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਪਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਸੂਰਜਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਦਿਵਾਕਰਂ ਤਥਾਗ੍ਨੇਯੇ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਲਿਖ ਕੇ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਦਿਵਾਕਰ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਕੋਣ ਤੇ, ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ।
ਭਗਂ ਤੁ ਨੈਰृਤੇ ਦੇਵਂ ਵਰੁਣਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਲੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਨਿਲੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਚ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਭਾਗਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਪੱਤੇ ਤੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਅਨਿਲ ਨੂੰ ਵੀ, ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੀਸ਼ਾਨਭਾਗੇ ਤੁ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਕਰ੍ਣਿਕਾਪੂਰ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁਰਗਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਭਾਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਰੱਖੋ; ਕੇਂਦਰੀ ਪੱਤੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਰੱਖੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ऽਰ੍ਯਮਨਾਮਾਨਂ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦਲੇ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਰਵਿਂ ਦੇਵਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਅਰਯਮਨ, ਪੱਛਮ ਪੱਤੇ ਤੇ ਮਾਰਤੰਡ, ਉੱਤਰ ਵਿਚ ਰਵੀ ਦੇਵ, ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।
ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਤਿਲਾਰੁਣਚਨ੍ਦਨਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦ੍ਮੇ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਤਿਲ ਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਕਮਲ ਵਿਚ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੋ।
ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨੀਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਤਃ ਪਾਹਿ ਦਿਵਾਕਰ
ਕਾਲ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਿਹਰਾ — ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਹੇ ਦਿਵਾਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ।
ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਈਡੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਇषੇਤ੍ਵੋਰ੍ਜੇ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰ ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਵਰਦ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤੇ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ, ਹੇ ਭਾਸਕਰ। ਹੇ ਅੱਗ, ਆਓ, ਵਰ ਦਿਓ; ਨਮਸਕਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।