ਨ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਪ੍ਯਨਨ੍ਤਮਸ੍ਯਾਃ ਫਲਮਿਨ੍ਦੋ ਨ ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪਿ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਨ ਚ ਸਿਦ੍ਧਗਣੋ ऽਪ੍ਯਲਂ ਨ ਚਾਹਂ ਯਦਿ ਜਿਹ੍ਵਾਯੁਤਕੋਟਯੋ ऽਪਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਪਿਤਾਮਹ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਜਾਂ ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਭਵਤ੍ਯਮਰਵਲ੍ਲਭਃ ਪਠਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਸਦਾ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਯਪਿ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਸਕਲਪਾਪਨਿਰ੍ਮੋਚਨੀਮ੍ ਇਮਾਂ ਸ਼ਿਵਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮਮਰਕਾਮਿਨੀਕੋਟਯਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਕਿਮੁ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਯਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਇਸ ਮੁਕਤੀ ਦਾਇਣੀ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਵੈਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਣਗਿਣਤ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਯਾ ਵਾਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇ ऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸੁਤਾਨ੍ਗੁਰੂਨ੍ਵਾ ਸਾਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪਰਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ, ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫਲਤ੍ਯਾਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਦ੍ਭਵੇਚ੍ਛृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਿਆਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਖੁੱਟ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਮੁਨੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥਵਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ ਆਰਭੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਜਾਂ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਹਿ ਮਾਸੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਯਸੇਨ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਫਲਮੂਲਕਮ੍ ਵਰ੍ਜਯੇਦਬ੍ਦਮੇਕਂ ਤੁ ऋਤੇ ਔषਧਕਾਰਣਮ੍ ਸਵृषਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਦਵਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਠਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਲ-ਮੂਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਛਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਮਾਤੁਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਵਾਰ੍ਤਾਕਂ ਪਨਸਂ ਤਥਾ ਆਮ੍ਰਾਤਕਂ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਕਲਿਙ੍ਗਮਥ ਵਾਲੁਕਮ੍
ਕੂਸਮਾਂਡ, ਮਾਤੁਲਿੰਗ, ਵਾਰਤਾਕ, ਪਨਸ, ਆਮ੍ਰਾਤਕ, ਕਪਿੱਥ, ਕਲਿੰਗ ਜਾਂ ਵਾਲੁਕਮ ਫਲ।
ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਬਦਰਂ ਜਮ੍ਬੀਰਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍ ਕਾਸ਼੍ਮਰਂ ਦਾਡਿਮਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਲਧੌਤਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਨਾਰੀਅਲ, ਪੀਪਲ, ਬੇਰ, ਲੀਮੂ, ਕੇਲਾ, ਕਸ਼ਮਰਾ, ਦਾਦੀਮ — ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ।
ਮੂਲਕਾਮਲਕਂ ਜਮ੍ਬੂਤਿਨ੍ਤਿਡੀਕਰਮਰ੍ਦਕਮ੍ ਕਙ੍ਕੋਲੈਲਾਕਤੁਣ੍ਡੀਰਕਰੀਰਕੁਟਜਂ ਸ਼ਮੀ
ਮੂਲੀ, ਆਵਲਾ, ਜੰਬੂ, ਇਮਲੀ, ਅਮਰਦਕ, ਕਨਕੋਲ, ਇਲਾਈਚੀ, ਤੁੰਡੀਰਾ, ਕਰੀਰਾ, ਕੁਟਜ ਅਤੇ ਸ਼ਮੀ।
ਔਦੁਮ੍ਬਰਂ ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਥ ਬृਹਤੀਦ੍ਵਯਮ੍ ਰੌਪ੍ਯਾਣਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਫਲਾਨੀਮਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੌਦੁੰਬਰ ਦਾ ਫਲ, ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ, ਦੋ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਦੋ ਭਿੰਡੀ ਦੇ ਫਲ ਬਣਾਵੇ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਰਂ ਤਾਲਫਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਗਸ੍ਤਿਫਲਮੇਵ ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਾਸ਼੍ਮਰ੍ਯਫਲਂ ਤਥਾ ਸੂਰਣਕਨ੍ਦਕਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ ਤਾਲ ਦਾ ਫਲ, ਅਗਸਤ ਦਾ ਫਲ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਫਲ, ਕਸ਼ਮਰੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਸੂਰਣ ਦੀ ਗਠ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਰਕ੍ਤਾਲੁਕਾਕਨ੍ਦਕਂ ਚ ਕਨਕਾਹ੍ਵਂ ਚ ਚਿਰ੍ਭਿਟਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਵਲ੍ਲੀਫਲਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਆਲੂ ਦੀ ਗਠ, ਕਨਕਾਹਵਾ ਨਾਮ ਦਾ ਫਲ, ਚਿਰਭਿਟਾ, ਚਿਤਰਵੱਲੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕੂਟ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆਮ੍ਰਨਿष੍ਪਾਵਮਧੁਕਵਟਮੁਦ੍ਗਪਟੋਲਕਮ੍ ਤਾਮ੍ਰਾਣਿ षੋਡਸ਼ੈਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ
ਆਮ, ਨਿਸ਼ਪਾਵ, ਮਧੁਕ, ਵਟ, ਮੁਦਗ ਅਤੇ ਪਟੋਲਾ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਉਦਕੁਮ੍ਭਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧਾਨ੍ਯੋਪਰਿ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਂ ਯਥੋਪਰਿ ਸੁਵਾਸਸੀ
ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਉਪਰ ਧਾਣਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਣ; ਫਿਰ ਉਪਰ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਵਿਛਾਏ ਜਾਣ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯੋਪੇਤਂ ਯਮਰੁਦ੍ਰਵृषਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਧੇਨ੍ਵਾ ਸਹੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਥ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਤਰੇ, ਯਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਫਲੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਮਰਕੋਟਯਃ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਫਲਤ੍ਯਾਗਵ੍ਰਤਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਜਾਗੇ।
ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦੌ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਫਲਦਾਨੇਨ ਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਮੇ ਵਰਪ੍ਰਦੌ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਦਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਫਲ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ।
ਯਥਾ ਫਲਾਨ੍ਯਨਨ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਥਾਨਨ੍ਤਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ।
ਯਥਾ ਭੇਦਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਪਦ੍ਮਜਾਨ੍ ਤਥਾ ਮਮਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪਦਮਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਚ ਭੂषਣੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੇਚ੍ਛਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਾਨਿ ਵਿਧਾਨਤਃ ਤਥੋਦਕੁਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮੌ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੌ
ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਉਕਤੇ ਫਲ, ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੂਪ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਸ੍ਤੈਲਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਲ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਏ; ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਏਤਦ੍ਭਾਗਵਤਾਨਾਂ ਤੁ ਸੌਰਵੈष੍ਣਵਯੋਗਿਨਾਮ੍ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਫਲਤ੍ਯਾਗਵ੍ਰਤਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਨ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵ ਏਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਪਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ ਵ੍ਰਤਮਸ੍ਤਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਏ ਮুনি, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜੋ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਸੌਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਤਾਮ੍ਰੇषੁ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪਰਮਾਣਵਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਫਲੇषੁ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਤਾਵਦ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਏ ਮুনি, ਜਿੰਨੇ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਰਮਾਣੂ ਫਲ ਪੀਸਣ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਕਲੁषਾਪਹਰਂ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਆਜੀਵਨਾਯ ਮਨੁਜੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਪਿ ਨ ਪੁਤ੍ਰਵਿਯੋਗਦੁਃਖਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮ ਚ ਪੁਰਂਦਰਲੋਕਜੁष੍ਟਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪੁਰੁषੋ ऽਲ੍ਪਧਨਃ ਪਠੇਦ੍ਵਾ ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਭਵਨੇषੁ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਣਾਮ੍ ਪਾਪੈਰ੍ਵਿਯੁਕ੍ਤਵਪੁਰਤ੍ਰ ਪੁਰਂ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ ਆਨਨ੍ਦਕृਤ੍ਪਦਮੁਪੈਤਿ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋ ऽਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਰੋਗ੍ਯਕਰਂ ਪੁਂਸਾਂ ਯਦਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਯਚ੍ਛਾਨ੍ਤਯੇ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਦ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਨੰਦੀਸ਼ਾ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਧਾਮ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਜਗਤਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਰਵਵਿਆਪਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।