ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਅਨ੍ਨੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਮਿਠਿਆਈਆਂ, ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲਮਾਲਾ, ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨੀਲਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹੈਮਂ ਵृषਭਂ ਚ ਗਵਾ ਸਹ
ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨੀਲੇ ਬਲਦ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾष੍ਟਕਯੁਤਂ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰਪਟਾਵृਤਾਮ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਕੁਮ੍ਭਕਾਮ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਠ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਖੱਟ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿ ਪੁਨਃ ਸ਼ਾਲਿਤਣ੍ਡੁਲਸਂਯੁਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਵੇਦਵ੍ਰਤਪਰਾਯ ਚ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮਵਿਦੇ ਦੇਯਂ ਨਵਕਵ੍ਰਤਿਨੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਗੁਣਜ੍ਞੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਆਚਾਰ੍ਯੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਨਿ
ਇਹ ਭੇਟ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ ਸਾਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀਯ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ।
ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਾਙ੍ਗਾਯ ਸੌਮ੍ਯਾਯ ਸਦਾ ਕਲ੍ਪਾਣਕਾਰਿਣੇ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਠੀਕ ਹਨ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੌ ਸਤਿ ਗੁਰੋਰ੍ਦੇਯਂ ਤਦਭਾਵੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਾਤ੍ਪਤਤ੍ਯਧਃ
ਜੇ ਅਧਿਆਪਕ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਭੇਟ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਲਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਯਦਤ੍ਰਾਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕृਤਮ੍ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕੁਲਾਨ੍ਨਵृਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਾਮੁਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਤ੍ਵਮ੍ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨ੍ਯੁषਿਤ੍ਵਾ ਪਦਮੇਤਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ
ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਅਖੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਇੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਨਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਪ੍ਯਨਨ੍ਤਮਸ੍ਯਾਃ ਫਲਮਿਨ੍ਦੋ ਨ ਪਿਤਾਮਹੋ ऽਪਿ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਨ ਚ ਸਿਦ੍ਧਗਣੋ ऽਪ੍ਯਲਂ ਨ ਚਾਹਂ ਯਦਿ ਜਿਹ੍ਵਾਯੁਤਕੋਟਯੋ ऽਪਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਪਿਤਾਮਹ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਜਾਂ ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਜੀਭਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਭਵਤ੍ਯਮਰਵਲ੍ਲਭਃ ਪਠਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਵਾ ਸਦਾ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਯਪਿ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਸਕਲਪਾਪਨਿਰ੍ਮੋਚਨੀਮ੍ ਇਮਾਂ ਸ਼ਿਵਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮਮਰਕਾਮਿਨੀਕੋਟਯਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਕਿਮੁ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਯਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਇਸ ਮੁਕਤੀ ਦਾਇਣੀ ਸ਼ਿਵ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਵੈਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਣਗਿਣਤ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਯਾ ਵਾਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇ ऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸੁਤਾਨ੍ਗੁਰੂਨ੍ਵਾ ਸਾਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪਰਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪਿਨਾਕਪਾਣੇਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ, ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫਲਤ੍ਯਾਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯਦ੍ਭਵੇਚ੍ਛृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਿਆਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਖੁੱਟ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਮੁਨੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥਵਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ ਆਰਭੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਅਸ਼ਟਮੀ ਜਾਂ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇष੍ਵਪਿ ਹਿ ਮਾਸੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਯਸੇਨ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਫਲਮੂਲਕਮ੍ ਵਰ੍ਜਯੇਦਬ੍ਦਮੇਕਂ ਤੁ ऋਤੇ ਔषਧਕਾਰਣਮ੍ ਸਵृषਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਦਵਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਠਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫਲ-ਮੂਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਛਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਮਾਤੁਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਵਾਰ੍ਤਾਕਂ ਪਨਸਂ ਤਥਾ ਆਮ੍ਰਾਤਕਂ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਕਲਿਙ੍ਗਮਥ ਵਾਲੁਕਮ੍
ਕੂਸਮਾਂਡ, ਮਾਤੁਲਿੰਗ, ਵਾਰਤਾਕ, ਪਨਸ, ਆਮ੍ਰਾਤਕ, ਕਪਿੱਥ, ਕਲਿੰਗ ਜਾਂ ਵਾਲੁਕਮ ਫਲ।
ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਬਦਰਂ ਜਮ੍ਬੀਰਂ ਕਦਲੀਫਲਮ੍ ਕਾਸ਼੍ਮਰਂ ਦਾਡਿਮਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਲਧੌਤਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਨਾਰੀਅਲ, ਪੀਪਲ, ਬੇਰ, ਲੀਮੂ, ਕੇਲਾ, ਕਸ਼ਮਰਾ, ਦਾਦੀਮ — ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ।
ਮੂਲਕਾਮਲਕਂ ਜਮ੍ਬੂਤਿਨ੍ਤਿਡੀਕਰਮਰ੍ਦਕਮ੍ ਕਙ੍ਕੋਲੈਲਾਕਤੁਣ੍ਡੀਰਕਰੀਰਕੁਟਜਂ ਸ਼ਮੀ
ਮੂਲੀ, ਆਵਲਾ, ਜੰਬੂ, ਇਮਲੀ, ਅਮਰਦਕ, ਕਨਕੋਲ, ਇਲਾਈਚੀ, ਤੁੰਡੀਰਾ, ਕਰੀਰਾ, ਕੁਟਜ ਅਤੇ ਸ਼ਮੀ।
ਔਦੁਮ੍ਬਰਂ ਨਾਰਿਕੇਲਂ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਥ ਬृਹਤੀਦ੍ਵਯਮ੍ ਰੌਪ੍ਯਾਣਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਫਲਾਨੀਮਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੌਦੁੰਬਰ ਦਾ ਫਲ, ਇੱਕ ਨਾਰੀਅਲ, ਦੋ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਦੋ ਭਿੰਡੀ ਦੇ ਫਲ ਬਣਾਵੇ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਰਂ ਤਾਲਫਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਗਸ੍ਤਿਫਲਮੇਵ ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਾਸ਼੍ਮਰ੍ਯਫਲਂ ਤਥਾ ਸੂਰਣਕਨ੍ਦਕਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ ਤਾਲ ਦਾ ਫਲ, ਅਗਸਤ ਦਾ ਫਲ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਫਲ, ਕਸ਼ਮਰੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਸੂਰਣ ਦੀ ਗਠ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਰਕ੍ਤਾਲੁਕਾਕਨ੍ਦਕਂ ਚ ਕਨਕਾਹ੍ਵਂ ਚ ਚਿਰ੍ਭਿਟਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਵਲ੍ਲੀਫਲਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਜਂ ਫਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਆਲੂ ਦੀ ਗਠ, ਕਨਕਾਹਵਾ ਨਾਮ ਦਾ ਫਲ, ਚਿਰਭਿਟਾ, ਚਿਤਰਵੱਲੀ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕੂਟ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆਮ੍ਰਨਿष੍ਪਾਵਮਧੁਕਵਟਮੁਦ੍ਗਪਟੋਲਕਮ੍ ਤਾਮ੍ਰਾਣਿ षੋਡਸ਼ੈਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਨਰਃ
ਆਮ, ਨਿਸ਼ਪਾਵ, ਮਧੁਕ, ਵਟ, ਮੁਦਗ ਅਤੇ ਪਟੋਲਾ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਫਲ ਤਾਂਬੇ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਉਦਕੁਮ੍ਭਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧਾਨ੍ਯੋਪਰਿ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਤਤਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਂ ਯਥੋਪਰਿ ਸੁਵਾਸਸੀ
ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਉਪਰ ਧਾਣਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਣ; ਫਿਰ ਉਪਰ ਚੰਗੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਵਿਛਾਏ ਜਾਣ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯੋਪੇਤਂ ਯਮਰੁਦ੍ਰਵृषਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਧੇਨ੍ਵਾ ਸਹੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਥ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਤਰੇ, ਯਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਬਲਦ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਫਲੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਮਰਕੋਟਯਃ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਫਲਤ੍ਯਾਗਵ੍ਰਤਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਜਾਗੇ।
ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦੌ ਤਦ੍ਯੁਕ੍ਤਫਲਦਾਨੇਨ ਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਮੇ ਵਰਪ੍ਰਦੌ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਦਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਫਲ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ।
ਯਥਾ ਫਲਾਨ੍ਯਨਨ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਥਾਨਨ੍ਤਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਣ।
ਯਥਾ ਭੇਦਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਪਦ੍ਮਜਾਨ੍ ਤਥਾ ਮਮਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪਦਮਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੋਵੇ।