ਯਥਾ ਭੂਮਿਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਮੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਭੂਮਿਦਾਨਾਦ੍ਭਵਤ੍ਵਿਹ
ਭੂਮੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੋਰ ਦਾਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਭੂਮੀ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਜਿਤਃ ਰਤ੍ਨਕਾਞ੍ਚਨਵਸ੍ਤ੍ਰੌਘੈਰ੍ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ, ਕਪੜਿਆਂ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਹਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪੀਡਾਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਗ੍ਰਹਃ ਤਂ ਚ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ੇषਾਨਪ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸਿਆਣਾ ਆਦਰ ਕਰੇ।
ਗ੍ਰਹਾ ਗਾਵੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤ੍ਯਵਮਾਨਿਤਾਃ
ਗ੍ਰਹ, ਗਾਂ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਜਦ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਅਣਾਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਬਾਣਪ੍ਰਹਾਰਾਣਾਂ ਕਵਚਂ ਭਵਤਿ ਵਾਰਣਮ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦੈਵੋਪਘਾਤਾਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਵਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰ ਤੋਂ ਕਵਚ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵਤਾਈ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾ ਯਸ੍ਮਾਦੇਕੋ ऽਪਿ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ; ਪੂਰੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦੈਵਾਯੁਤਹੋਮੋ ऽਯਂ ਨਵਗ੍ਰਹਮਖੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਦਿषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਨਵ ਗ੍ਰਹ ਯਜਨ, ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥੋਦ੍ਵੇਗਾਦ੍ਭੁਤੇषੁ ਚ ਕਥਿਤੋ ऽਯੁਤਹੋਮੋ ऽਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਮਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਤੀਜੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਤੇ ਅਜਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਲੱਖ ਹਵਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਪ੍ਤਯੇ ਯਸ੍ਮਾਲ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਆਣੇ ਲੱਖ ਹਵਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਬਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍ ਗृਹਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਾਣੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਿਆਣਾ ਘਰ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।
ਰੁਦ੍ਰਾਯਤਨਭੂਮੌ ਵਾ ਚਤੁਰਸ੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਮਥਾष੍ਟੌ ਵਾ ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੌਕੋਣੀ, ਦਸ ਜਾਂ ਅਠ ਹੱਥ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਏ।
ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਲਵਨਾਂ ਭੂਮਿਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਤੋ ਬੁਧਃ ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਂ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਸਿਆਣਾ ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਪ ਦੀ ਥਾਂ ਲੱਭ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ੋਭਨਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਯਥਾਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਯੋਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੇਖਲਮ੍
ਸੋਹਣਾ ਕੁੰਡ, ਸਹੀ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੌਕੋਣੀ, ਯੋਨੀ-ਮੁਖ ਤੇ ਸਮਾਨ ਕਮਰ ਵਾਲਾ ਬਣਾਏ।
ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਵਿਸ੍ਤਾਰਾ ਮੇਖਲਾ ਤਦ੍ਵਦੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਲਵਨਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਚੌਂਗਲ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਉਚਾਈ ਵਾਲੀ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕਸਾਰ ਟਿਕਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਨਵਗ੍ਰਹਮਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਮਾਨਹੀਨਾਧਿਕਂ ਕੁਣ੍ਡਮ੍ ਅਨੇਕਭਯਦਂ ਭਵੇਤ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕੁਣ੍ਡਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਯਜਨ ਮਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਕੂੰਡਾ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਕੂੰਡਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਆਹੁਤੀਭਿਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਲੱਖ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਵਿਸ੍ਤृਤਂ ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯਤਂ ਪੁਨਃ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮੇ ਭਵੇਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਯੋਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਮ੍
ਲੱਖ ਆਹੁਤੀ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਲਈ ਕੂੰਡਾ ਦੋ ਹੱਥ ਚੌੜਾ ਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਜੂਨ ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਰਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਿਤਸ੍ਤਿਤ੍ਰਯਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਲਵਨਂ ਤਚ੍ਚ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਤਿੰਨ ਵਿਤਸਤ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਚੌਕੋਣ ਜਗ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕਸਾਰ।
ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਾਰ੍ਧੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਪ੍ਰਤ੍ਰਯਸਮਾਵृਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਥੰਡਿਲਾ ਦੀ ਉਚਾਈ ਅੱਧੀ ਚੌੜਾਈ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਪਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗੁਲੋ ਹ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ਵਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸ ਉਦਾਹृਤਃ ਅਙ੍ਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਪ੍ਰਦ੍ਵਯਮਥੋਪਰਿ
ਪਹਿਲਾ ਵਪਰਾ ਦੋ ਅੰਗੁਲ ਉਚਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ, ਦੋ ਹੋਰ ਵਪਰੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਉਤਨੇ ਹੀ ਉਚੇ।
ਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗੁਲਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਥ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾ ਭਿਤ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥੋਪਰਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਾਹਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਪੁष੍ਪਤਣ੍ਡੁਲੈਃ
ਸਾਰੇ ਵਪਰਿਆਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤਿੰਨ ਅੰਗੁਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਗਿਆਨੀ; ਸਥੰਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਭਿੱਤ ਦਸ ਅੰਗੁਲ ਉਚੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਭਿਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਾਧਿਪ੍ਰਤ੍ਯਧਿਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਹੇ ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਨਾ।
ਗਰੁਤ੍ਮਾਨਧਿਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਤਾ ਸਾਮਧ੍ਵਨਿਸ਼ਰੀਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਹਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਵਿषਪਾਪਹਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਉਥੇ ਗਰੁੜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੂਜੇ: 'ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਮ ਗੀਤ ਤੇ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਾਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿਓ।'
ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕੁਮ੍ਭਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੋਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਮਿਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਧਿਕਂ ਪੁਨਃ ਘृਤਕੁਮ੍ਭਵਸੋਰ੍ਧਾਰਾਂ ਪਾਤਯੇਦਨਲੋਪਰਿ
ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਕੂੰਭ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੇ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਸਮਿਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਕੂੰਭ ਦੀ ਧਾਰ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਾਈ ਜਾਵੇ।
ਔਦੁਮ੍ਬਰੀਂ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਰਾਂ ਚ ऋਜ੍ਵੀਂ ਕੋਟਰਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ ਬਾਹੁਮਾਤ੍ਰਾਂ ਸ੍ਰੁਚਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਦ੍ਵਯੋਪਰਿ ਘृਤਧਾਰਾਂ ਤਯਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਅਗ੍ਨੇਰੁਪਰਿ ਪਾਤਯੇਤ੍
ਉਦੁੰਬਰੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਤੇ ਸਿੱਧੀ, ਖੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਾਹ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰੁਚ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਦੋ ਥੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਪਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਸੂਕ੍ਤਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਰੌਦ੍ਰਮੈਨ੍ਦਵਮ੍ ਮਹਾਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਸਾਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ ਵਾਚਯੇਤ੍
ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸੁਕਤ, ਮਹਾ-ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਸਾਮ ਤੇ ਜੇਠਾ ਸਾਮ ਪਾਠ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਮ੍ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਯਜਮਾਨੇਨ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਪृਥਕ੍
ਯਜਮਾਨ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਸੁਭ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰੇ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਹੀਨੇਨ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਚੇਤਸਾ ਨਵਗ੍ਰਹਮਖੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੇਦਵੇਦਿਨਃ
ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਚਾਰ ਪੰਡਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਅਥਵਾ ऋਤ੍ਵਿਜੌ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਸ਼੍ਰੁਤਿਕੋਵਿਦੌ ਕਾਰ੍ਯਾਵਯੁਤਹੋਮੇ ਤੁ ਨ ਪ੍ਰਸਜ੍ਯੇਤ ਵਿਸ੍ਤਰੇ
ਜੇ ਯਜਨ ਵੱਡਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ ਪੰਡਤ ਵੀ ਚਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।