ਏਵਮਾਵਾਹਯੇਦੇਤਾਨ੍ ਅਮਰਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਹੋਮਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰ੍ ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਦਿਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਤੇ ਘੀ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਅਰ੍ਕਃ ਪਲਾਸ਼ਖਦਿਰਾਵ੍ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗੋ ऽਥ ਪਿਪ੍ਪਲਃ ਔਦੁਮ੍ਬਰਃ ਸ਼ਮੀ ਦੂਰ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅਰਕ, ਪਲਾਸ, ਖਦਿਰ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਪੀਪਲ, ਔਡੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਤੇ ਕੁਸ਼ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਹੋਮ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾष੍ਟਕਸ਼ਤਮ੍ ਅष੍ਟਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਵਾ ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਲਈ, ਅਠ ਸੌ ਜਾਂ ਅਠਾਈਂਟ ਸਲਾਖਾਂ, ਸ਼ਹਿਦ, ਘੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾ ਅਸ਼ਿਫਾ ਅਸ਼ਾਖਾ ਅਪਲਾਸ਼ਿਨੀਃ ਸਮਿਧਃ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰਸਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਹਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੀ, ਗੰਢ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੱਕੜੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਸ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਃ ਪृਥਕ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲੱਕੜੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਘृਤਾਭ੍ਯਕ੍ਤਂ ਚਰੁਭਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕਂ ਪੁਨਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਸ਼ਾਹੁਤੀਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ
ਮੁੜ, ਘੀ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਧੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਾਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚਰੂਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤਤੋ ਹੋਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਆਕृष੍ਣੇਤਿ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਹੋਮਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਧੀ ਕਰੀਏ; ਸੂਰਜ ਲਈ 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਸੋਮਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਭੌਮਾਯ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਲਈ 'ਅਗਨਿ ਮੂੜ੍ਹਾ ਦਿਵੋ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸ ਇਤਿ ਸੋਮਸੁਤਾਯ ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਪਰਿਦੀਯਾ ਰਥੇਨੇਤਿ ਗੁਰੋਰ੍ਮਤਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ 'ਅਗਨੇ ਵਿਵਸਵਦੁਸ਼ਸ' ਮੰਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ 'ਪਰਿਦੀਆ ਰਥੇਨੇ' ਮੰਤ੍ਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦਿਤਿ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਤਿ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ 'ਸ਼ੁਕਰੰ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਹੀ 'ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰਾਯ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ 'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਆਭੁਵਦ੍ ਇਤਿ ਰਾਹੋਰੁਦਾਹृਤਃ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਕੇਤੂਨਾਮਪਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਰਾਹੂ ਲਈ 'ਕਯਾ ਨਸਚਿਤ੍ਰ ਆਭੁਵਦ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਤੂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਕੇਤੂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵੋ ਰਾਜੇਤਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਲਿਹੋਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠੇਤ੍ਯੁਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਯੋਨੇਤਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ 'ਆ ਵੋ ਰਾਜ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਲੀ-ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਮਾ ਲਈ 'ਆਪੋ ਹੀ ਠ' ਅਤੇ 'ਸਯੋਨੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਵੀ।
ਵਿष੍ਣੋਰਿਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਤਮੀਸ਼ੇਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਇਦ੍ਦੇਵਤਾਤੇਤਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ 'ਵਿਸ਼ਨੋਰਿਦੰ ਵਿਸ਼ਨੁਰਿਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਯੰਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ 'ਤਮੀਸ਼ੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ 'ਇੰਦਰਮ ਇਦੇਵਤਾਤੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਯਮਸ੍ਯ ਚਾਯਂ ਗੌਰ੍ ਇਤਿ ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਯਮ ਲਈ 'ਚਾਯੰ ਗੌਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਵਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਾਲ ਲਈ 'ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਜ੍ञਾਨਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਜ੍ਞਾਤਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹ ਇਤਿ ਵਹ੍ਨੇਰੁਦਾਹृਤਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਲਈ 'ਆਜ੍ञਾਤਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਈ 'ਅਗਨਿੰ ਦੂਤੰ ਵ੍ਰਣੀਮਹ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਵਰੁਣਮਿਤ੍ਯ੍ ਅਪਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਭੂਮੇਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਇਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਵਰੁਣ ਲਈ 'ਉਦ ਉਤਮੰ ਵਰੁਣਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਲਈ 'ਭੂਮੇਹ ਪ੍ਰਥਿਵ੍ਯੰਤਰੀਕ੍ਸ਼ਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁष ਇਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰੁਦਾਹृਤਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤ ਇਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ 'ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਕਰ ਲਈ 'ਇੰਦਰਾਏਂਦੋ ਮਰੁਤਵਤਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਇਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪੁਨਰ੍ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵੀ ਲਈ 'ਉਤਤਾਨਪਰਣੇ ਸੁਭਗੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ 'ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯ ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੁਦਾਹृਤਃ
ਸੱਪਾਂ ਲਈ 'ਨਮੋ ਅਸਤੁ ਸਰਪੇਭ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ 'ਏਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਯ ਰਿਤਵਿਗ੍ਭ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਸ੍ਯ ਚਾਨੂਨਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬੁਧੈਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਜਾਤਵੇਦਸੇ ਸੁਨਵਾਮ ਦੁਰ੍ਗਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਵਿਨਾਯਕ ਲਈ 'ਆਨੂਨਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਰਗਾ ਲਈ 'ਜਾਤਵੇਦਸੇ ਸੁਨਵਾਮਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯ ਰੇਤਸ ਆਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਉਦਾਹृਤਃ ਕ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹੀਨਾਂ ਚ ਵਾਯੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਆਦਿਤਯ ਲਈ 'ਪ੍ਰਤਨਸ੍ਯ ਰੇਤਸ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਵੀ। ਵਾਯੂ ਲਈ 'ਕ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ ਮਹੀਨਾਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏषੋ ਉषਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਚ੍ਯਤੇ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਸ੍ਤੁ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਦਿਵ ਇਤ੍ਯਭਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ 'ਏਸ਼ੋ ਉਸ਼ਾ ਅਪੂਰਵਿਆ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ 'ਦਿਵਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਭਿषੇਕਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਦ੍ਯਮਙ੍ਗਲਗੀਤਕੈਃ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੇਨ ਤੇਨੈਵ ਹੋਮਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਾਜਾ ਤੇ ਮੰਗਲ-ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਨ ਕੁੰਭ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ।
ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਾਵਯਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਹੇਮਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭੂषਿਤੈਃ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸ੍ਨਪਨਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋਣ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸਨਾਨ ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਕਰ੍षਣੋ ਵਿਭੁਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਜਯਾਯ ਤੇ
ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਵੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੋਣ।
ਆਖਣ੍ਡਲੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਯਮੋ ਵੈ ਨਿਰृਤਿਸ੍ਤਥਾ ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੇषੋ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਵਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਆਖੰਡਲ, ਅੱਗ, ਭਗਵਾਨ, ਯਮ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਪੁष੍ਟਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਤਿਃ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਵਪੁਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤੁष੍ਟਿਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰਃ ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧੀਰਜ, ਬੁੱਧੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਕਰਮ, ਸੋਚ, ਗਿਆਨ, ਲੱਜਾ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤਰੱਕੀ—ਇਹ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਭੌਮੋ ਬੁਧੋ ਜੀਵਃ ਸਿਤੋ ऽਰ੍ਕਜਃ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਬੁਧ, ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਜੋ ਰਾਜੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਣ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ ऋषਯੋ ਮੁਨਯੋ ਗਾਵੋ ਦੇਵਮਾਤਰ ਏਵ ਚ
ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਦੇਵੀ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਣ।