ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਿਦੇਵਤਾਃ ਵਿਨਾਯਕਂ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ ਆਵਾਹਯੇਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਕੌ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸੱਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਪ-ਦੇਵਤਾ; ਵਿਨਾਇਕ, ਦੁਰਗਾ, ਵਾਯੂ, ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਸਂਸ੍ਮਰੇਦ੍ਰਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਰਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸੋਮਸ਼ੁਕ੍ਰੌ ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਬੁਧਜੀਵੌ ਚ ਪਿਙ੍ਗਲੌ ਮਨ੍ਦਰਾਹੂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣੌ ਧੂਮ੍ਰਂ ਕੇਤੁਗਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਲਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਸਮੇਤ ਯਾਦ ਕਰੋ; ਚੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਚਿੱਟੇ, ਬੁਧ ਤੇ ਗੁਰੂ ਪਿੰਗਲ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰਾਹੂ ਕਾਲੇ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਧੂਮਰ ਜਾਣੋ।
ਗ੍ਰਹਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ ਧੂਪਾਮੋਦੋ ऽਤ੍ਰ ਸੁਰਭਿਰ੍ ਉਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ ਵਿਤਾਨਿਕਮ੍ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਫਲਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਰੰਗੀਨ ਚੂਰਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਉਪਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੋਹਣਾ ਛੱਤ ਬਣਾਏ।
ਗੁਡੌਦਨਂ ਰਵੇਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਾਯ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਰਕਾਯ ਸਂਯਾਵਂ ਬੁਧਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰषष੍ਟਿਕੇ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਗਹੂੰ ਦੇ ਪੂਰੇ, ਤੇ ਬੁਧ ਲਈ ਦੂਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੋਦਨਂ ਚ ਜੀਵਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਚ ਘृਤੌਦਨਮ੍ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਯ ਕृਸਰਾਮ੍ ਅਜਾਮਾਂਸਂ ਚ ਰਾਹਵੇ ਚਿਤ੍ਰੌਦਨਂ ਚ ਕੇਤੁਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਲਈ ਦਹੀਂ ਚਾਵਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਦਾਲ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਬਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਪਤੰਗਿਆਂ ਲਈ ਰੰਗੀਨ ਚਾਵਲ; ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰੇਣ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸਂਛਨ੍ਨਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਫਲ ਤੇ ਜੋੜੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ।
ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਭਙ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਵਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਘੜਾ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਸਂਗਮਾਦ੍ਧ੍ਰਦਗੋਕੁਲਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਸਤੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੀਲੇ, ਪੋਖਰ ਤੇ ਗੋ-ਚਰਣ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ।
ਮृਦਮਾਨੀਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਜਲਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆਉ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਰਿਤਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਨਦਾਸ੍ਤਥਾ ਆਯਾਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਾਃ
ਸਭ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਆਉਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ।
ਏਵਮਾਵਾਹਯੇਦੇਤਾਨ੍ ਅਮਰਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਹੋਮਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰ੍ ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਦਿਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਤੇ ਘੀ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਅਰ੍ਕਃ ਪਲਾਸ਼ਖਦਿਰਾਵ੍ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗੋ ऽਥ ਪਿਪ੍ਪਲਃ ਔਦੁਮ੍ਬਰਃ ਸ਼ਮੀ ਦੂਰ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅਰਕ, ਪਲਾਸ, ਖਦਿਰ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਪੀਪਲ, ਔਡੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਤੇ ਕੁਸ਼ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਹੋਮ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾष੍ਟਕਸ਼ਤਮ੍ ਅष੍ਟਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਵਾ ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਲਈ, ਅਠ ਸੌ ਜਾਂ ਅਠਾਈਂਟ ਸਲਾਖਾਂ, ਸ਼ਹਿਦ, ਘੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾ ਅਸ਼ਿਫਾ ਅਸ਼ਾਖਾ ਅਪਲਾਸ਼ਿਨੀਃ ਸਮਿਧਃ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰਸਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਹਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੀ, ਗੰਢ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੱਕੜੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਸ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਃ ਪृਥਕ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲੱਕੜੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਘृਤਾਭ੍ਯਕ੍ਤਂ ਚਰੁਭਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕਂ ਪੁਨਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਸ਼ਾਹੁਤੀਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ
ਮੁੜ, ਘੀ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਧੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਾਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਾਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚਰੂਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤਤੋ ਹੋਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਆਕृष੍ਣੇਤਿ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਹੋਮਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਧੀ ਕਰੀਏ; ਸੂਰਜ ਲਈ 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਸੋਮਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪੁਨਃ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਭੌਮਾਯ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਲਈ 'ਅਗਨਿ ਮੂੜ੍ਹਾ ਦਿਵੋ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸ ਇਤਿ ਸੋਮਸੁਤਾਯ ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਪਰਿਦੀਯਾ ਰਥੇਨੇਤਿ ਗੁਰੋਰ੍ਮਤਃ
ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ 'ਅਗਨੇ ਵਿਵਸਵਦੁਸ਼ਸ' ਮੰਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ 'ਪਰਿਦੀਆ ਰਥੇਨੇ' ਮੰਤ੍ਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦਿਤਿ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਤਿ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ 'ਸ਼ੁਕਰੰ ਤੇ ਅਨ੍ਯਦ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਹੀ 'ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰਾਯ' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ 'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਆਭੁਵਦ੍ ਇਤਿ ਰਾਹੋਰੁਦਾਹृਤਃ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਪਿ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਕੇਤੂਨਾਮਪਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਰਾਹੂ ਲਈ 'ਕਯਾ ਨਸਚਿਤ੍ਰ ਆਭੁਵਦ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਤੂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਕੇਤੂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵੋ ਰਾਜੇਤਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਲਿਹੋਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠੇਤ੍ਯੁਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਯੋਨੇਤਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ 'ਆ ਵੋ ਰਾਜ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬਲੀ-ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਮਾ ਲਈ 'ਆਪੋ ਹੀ ਠ' ਅਤੇ 'ਸਯੋਨੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਵੀ।
ਵਿष੍ਣੋਰਿਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਤਮੀਸ਼ੇਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਇਦ੍ਦੇਵਤਾਤੇਤਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ 'ਵਿਸ਼ਨੋਰਿਦੰ ਵਿਸ਼ਨੁਰਿਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਯੰਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ 'ਤਮੀਸ਼ੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ 'ਇੰਦਰਮ ਇਦੇਵਤਾਤੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਯਮਸ੍ਯ ਚਾਯਂ ਗੌਰ੍ ਇਤਿ ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਯਮ ਲਈ 'ਚਾਯੰ ਗੌਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਹਵਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਾਲ ਲਈ 'ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਜ੍ञਾਨਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਜ੍ਞਾਤਮ੍ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹ ਇਤਿ ਵਹ੍ਨੇਰੁਦਾਹृਤਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਲਈ 'ਆਜ੍ञਾਤਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਈ 'ਅਗਨਿੰ ਦੂਤੰ ਵ੍ਰਣੀਮਹ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਵਰੁਣਮਿਤ੍ਯ੍ ਅਪਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਭੂਮੇਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਇਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਵਰੁਣ ਲਈ 'ਉਦ ਉਤਮੰ ਵਰੁਣਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਲਈ 'ਭੂਮੇਹ ਪ੍ਰਥਿਵ੍ਯੰਤਰੀਕ੍ਸ਼ਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁष ਇਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰੁਦਾਹृਤਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤ ਇਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ 'ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਕਰ ਲਈ 'ਇੰਦਰਾਏਂਦੋ ਮਰੁਤਵਤਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਇਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪੁਨਰ੍ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵੀ ਲਈ 'ਉਤਤਾਨਪਰਣੇ ਸੁਭਗੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ 'ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯ ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੁਦਾਹृਤਃ
ਸੱਪਾਂ ਲਈ 'ਨਮੋ ਅਸਤੁ ਸਰਪੇਭ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ 'ਏਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਯ ਰਿਤਵਿਗ੍ਭ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।