ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਨਾਦੁਜ੍ਜ੍ਵਲਰੁਪਮਸ੍ਯਾਃ ਸਂਜਾਤਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭੁਵਨਾਧਿਪਤ੍ਯਮ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਤਂ ਤਤ੍ਪਰਿਕਰ੍ਮ ਰਾਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਨੁਦ੍ਧਤਾਭ੍ਯਾਂ ਲਵਣਾਚਲਸ੍ਯ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਮਿਲੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਲਵਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੀਤ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਲੋਕੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਤ੍ਵਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਤਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਧਾਨਪੂਰ੍ਵਂ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਾਦੀਨ੍ਦਸ਼ਧਾ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਰਹਿਣਾ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰ।
ਤਥੇਤਿ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਵਚੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦਦੌ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਦੀਞ੍ਛਤਸ਼ੋ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ ਲੋਕਂ ਜਗਾਮਾਮਰਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਮੂਰਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯੇਦਪੀਮਾਨਧਨੋ ऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮਨੁष੍ਯੈਰਪਿ ਦੀਯਮਾਨਾਨ੍ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਮਤਿਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਕਲ੍ਮषਃ ਸੋ ऽਪਿ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਦਾਨ ਵੇਖੇ, ਛੂਹੇ, ਜਾਂ ਸੁਣੇ, ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਮੁਪੈਤਿ ਪਠ੍ਯਮਾਨੈਃ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਭਵਭਯਭੇਦਨੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੈਃ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਿਮੁ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੇਹ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਕਲਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਨਮ੍
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਠੰਢਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨਮ੍ ਆਸੀਨਮ੍ ਅਪृਚ੍ਛਚ੍ਛੌਨਕਃ ਪੁਰਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਪ੍ਤਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਪੌष੍ਟਿਕਮ੍
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਰੋਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ?
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾਮੋ ਵਾ ਗ੍ਰਹਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾਯੁਃ ਪੁष੍ਟਿਕਾਮੋ ਵਾ ਤਥੈਵਾਭਿਚਰਨ੍ਪੁਨਃ ਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਧਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਵਾਧਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਗ੍ਰਨ੍ਥਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਗ੍ਰਹਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਧਿਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਹੋਮਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰੁਤਿਕੋਵਿਦੈਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਯੁਤਹੋਮਃ ਸ੍ਯਾਲ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਹੋਮਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਦੂਜਾ ਲੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਤृਤੀਯਃ ਕੋਟਿਹੋਮਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਃ ਅਯੁਤੇਨਾਹੁਤੀਨਾਂ ਚ ਨਵਗ੍ਰਹਮਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਤੀਜਾ ਕੋਟੀ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਵ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਵਦ੍ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰੁਤਿਭਾषਿਤਮ੍ ਗਰ੍ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਿਤਸ੍ਤਿਦ੍ਵਯਵਿਸ੍ਤृਤਾਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ: ਹੋਮ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਦੋ ਵਿਤਸਤੀਆਂ ਚੌੜਾ ਪੱਠ ਬਣਾਓ।
ਵਪ੍ਰਦ੍ਵਯਾਵृਤਾਂ ਵੇਦਿਂ ਵਿਤਸ੍ਤ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਾਯਸਂਮਿਤਾਮ੍ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਮੁਦਙ੍ਮੁਖਾਮ੍
ਦੋ ਵਾਪਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਚੌਕੋਣ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁਖੀ, ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਚਾਈ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਣਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵਾਹਯੇਤ੍ਸੁਰਾਨ੍ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਧਿਕਾ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਵੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਹੋਰ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੋਮਸ੍ਤਥਾ ਭੌਮੋ ਬੁਧਜੀਵਸਿਤਾਰ੍ਕਜਾਃ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗ੍ਰਹਾ ਲੋਕਹਿਤਾਵਹਾਃ
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਬੁਧ, ਗੁਰੂ, ਸ਼ੁਕਰ, ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ, ਅਤੇ ਕੇਤੂ—ਇਹ ਨੌ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਨ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਲ੍ ਲੋਹਿਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਗੁਰੁਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਬੁਧਂ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ
ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਜ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੰਗਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗੁਰੂ, ਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੁਧ ਰੱਖੋ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪੂਰ੍ਵਕੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਸ਼ਨਿਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਰਾਹੁਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਤ੍ਤਰਤਃ ਕੇਤੁਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਤਣ੍ਡੁਲੈਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ੁਕਰ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਦ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸ਼ਨੀ, ਪੱਛਮ-ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਾਹੂ, ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੇਤੂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਿੱਟੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਉਮਾਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਨਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਮਙ੍ਗਾਰਕਸ੍ਯਾਪਿ ਬੁਧਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਹਰਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ, ਚੰਦ ਦੇ ਉਮਾ, ਮੰਗਲ ਦੇ ਸਕੰਦ, ਤੇ ਬੁਧ ਦੇ ਹਰਿ ਜਾਣੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਚ੍ ਛੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਚੀਪਤਿਮ੍ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਸ੍ਯ ਤੁ ਯਮਂ ਰਾਹੋਃ ਕਾਲਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਗੁਰੂ ਦਾ ਇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਸ਼ਨੀ ਦਾ ਯਮ, ਤੇ ਰਾਹੂ ਦਾ ਕਾਲ ਜਾਣੋ।
ਕੇਤੋਰ੍ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਧਿਦੇਵਤਾਃ ਅਗ੍ਨਿਰਾਪਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਐਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਕੇਤੂ ਲਈ ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਿਦੇਵਤਾਃ ਵਿਨਾਯਕਂ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ ਆਵਾਹਯੇਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਕੌ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸੱਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਪ-ਦੇਵਤਾ; ਵਿਨਾਇਕ, ਦੁਰਗਾ, ਵਾਯੂ, ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਸਂਸ੍ਮਰੇਦ੍ਰਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਰਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸੋਮਸ਼ੁਕ੍ਰੌ ਤਥਾ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਬੁਧਜੀਵੌ ਚ ਪਿਙ੍ਗਲੌ ਮਨ੍ਦਰਾਹੂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣੌ ਧੂਮ੍ਰਂ ਕੇਤੁਗਣਂ ਵਿਦੁਃ
ਲਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਸਮੇਤ ਯਾਦ ਕਰੋ; ਚੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਚਿੱਟੇ, ਬੁਧ ਤੇ ਗੁਰੂ ਪਿੰਗਲ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰਾਹੂ ਕਾਲੇ, ਕੇਤੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਧੂਮਰ ਜਾਣੋ।
ਗ੍ਰਹਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ ਧੂਪਾਮੋਦੋ ऽਤ੍ਰ ਸੁਰਭਿਰ੍ ਉਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ ਵਿਤਾਨਿਕਮ੍ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਫਲਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਰੰਗੀਨ ਚੂਰਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਉਪਰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੋਹਣਾ ਛੱਤ ਬਣਾਏ।
ਗੁਡੌਦਨਂ ਰਵੇਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਾਯ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਰਕਾਯ ਸਂਯਾਵਂ ਬੁਧਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰषष੍ਟਿਕੇ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਗਹੂੰ ਦੇ ਪੂਰੇ, ਤੇ ਬੁਧ ਲਈ ਦੂਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੋਦਨਂ ਚ ਜੀਵਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਚ ਘृਤੌਦਨਮ੍ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਯ ਕृਸਰਾਮ੍ ਅਜਾਮਾਂਸਂ ਚ ਰਾਹਵੇ ਚਿਤ੍ਰੌਦਨਂ ਚ ਕੇਤੁਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਲਈ ਦਹੀਂ ਚਾਵਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਦਾਲ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ, ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਬਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੇ ਪਤੰਗਿਆਂ ਲਈ ਰੰਗੀਨ ਚਾਵਲ; ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰੇਣ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸਂਛਨ੍ਨਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਫਲ ਤੇ ਜੋੜੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ।
ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਭਙ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਵਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਘੜਾ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਸਂਗਮਾਦ੍ਧ੍ਰਦਗੋਕੁਲਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਸਤੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੀਲੇ, ਪੋਖਰ ਤੇ ਗੋ-ਚਰਣ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ।
ਮृਦਮਾਨੀਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਜਲਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਲਿਆਉ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਰਿਤਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਨਦਾਸ੍ਤਥਾ ਆਯਾਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਾਃ
ਸਭ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਆਉਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ।