ਅਥਾਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸ਼ੈਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਚੀਨੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਭਿਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਭਾਰੈਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਚਲਃ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭਾਰਾਭ੍ਯਾਮਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਅਠ ਭਾਰ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਭਾਰ ਨਾਲ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਦੋ ਭਾਰ ਨਾਲ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰੇਣ ਵਾਰ੍ਧਭਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤੁਰੀਯਾਂਸ਼ੇਨ ਮਾਨਵਃ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅੱਧ ਭਾਰ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਬਣਾਵੇ; ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯਾਮਰਸਂਯੁਤਮ੍ ਮੇਰੋਰੁਪਰਿ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਹੇਮਤਰੁਤ੍ਰਯਮ੍
ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਮੇਰੂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਦਾਰਃ ਪਾਰਿਜਾਤਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਃ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ ਏਤਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਮੰਦਾਰਾ, ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਰੱਖਤ ਹਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਚਨ੍ਦਨਸਂਤਾਨੌ ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗਯੋਃ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੌ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਾਚ੍ਛਰ੍ਕਰਾਚਲੇ
ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਦੋ ਚੰਦਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ।
ਮਨ੍ਦਰੇ ਕਾਮਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਤੁ ਧਨਦਃ ਸ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਮੰਦਾਰਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ; ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵੇਦਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਹਂਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪੁਲਾਚਲੇ ਹੈਮੀ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸੁਰਭਿਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੇਦ ਦਾ ਰੂਪ, ਹੰਸ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਸੁਰਭਿ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਵਾਹਨਵਿਧਾਨਕਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰਃ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਇਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯਨ੍
ਧਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਆਵਾਹਨ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੱਧਮ ਪਹਾੜ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਹਾੜ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਮृਤਸਾਰੋ ऽਯਂ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯੁਤਃ ਤਸ੍ਮਾਦਾਨਨ੍ਦਕਾਰੀ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਹਾੜ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਅਮृਤਂ ਪਿਬਤਾਂ ਯੇ ਤੁ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਭੁਵਿ ਸ਼ੀਕਰਾਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਨੋਭਵਧਨੁਰ੍ਮਧ੍ਯਾਦ੍ ਉਦ੍ਭੂਤਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਯਤਃ ਤਨ੍ਮਯੋ ऽਸਿ ਮਹਾਸ਼ੈਲ ਪਾਹਿ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਚੀਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਕਰਾਸ਼ੈਲਮ੍ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਰ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੀਨੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਾਰ੍ਕਸਂਕਾਸ਼ਮ੍ ਅਧਿਰੁਹ੍ਯਾਨੁਜੀਵਿਭਿਃ ਸਹੈਵ ਯਾਨਮਾਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਚੰਦ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਯਾਵਜ੍ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਬੁਦਤ੍ਰਯਮ੍
ਇੱਕ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ।
ਭੋਜਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ੈਲੇष੍ਵਮਤ੍ਸਰਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ ਪਰ੍ਵਤੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਲਯਮ੍
ਹਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਦੇਵੇ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ; ਹਰ ਥਾਂ ਲੂਣ ਅਤੇ ਖਾਰ ਖਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਬृਹਤ੍ਕਲ੍ਪੇ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਜਨਾਧਿਪਃ ਸੁਹृਚ੍ਛਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਕ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਦਯੋ ਯਸ੍ਯ ਤੇਜਸਾ ਵਿਗਤਪ੍ਰਭਾਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਯੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰਵਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਾਃ ਯਥੇਚ੍ਛਾਰੂਪਧਾਰੀ ਚ ਮਨੁष੍ਯੋ ऽਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਅਜਿਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇ; ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮਰਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਭਾਨੁਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਵੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰ੍ਯਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਗਰੀਯਸੀ ਦਸ਼ਨਾਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵ ਰਾਜਤੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਨृਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਦਾਚਿਦਾਸ੍ਥਾਨਗਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ ਪੁਰੋਧਸਮ੍ ਵਿਸ੍ਮਯੇਨਾਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਲੱਖਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤੇਜੋ ਮਚ੍ਛਰੀਰੇ ਸਦੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਾਈ ਹੈ? ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਕਿਉਂ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?
ਪੁਰਾ ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਪਰਾਯਣਾ ਤਯਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇ ਲਵਣਾਚਲਃ ਹੇਮਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਕ ਵਾਰ, ਲੀਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਉਦਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਲਵਣ ਪਹਾੜ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਾਨ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੌਣ੍ਡੋ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ਭृਤ੍ਯੋ ਲੀਲਾਵਤੀਗੇਹੇ ਤੇਨ ਹੇਮ੍ਨਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੌੰਡਾ ਸੀ। ਉਹ ਲੀਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨੌਕਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ।
ਤਰਵਃ ਸੁਰਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਅਤਿਰੂਪੇਣ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਘਟਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਨਾ ਭृਤਿਮ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਦੇਵੀ ਰੂਪ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ।
ਉਜ੍ਜ੍ਵਾਲਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੌਵਰ੍ਣਾਮਰਪਾਦਪਾਃ ਲੀਲਾਵਤੀ ਗਿਰੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੇਵੀ ਦਰੱਖਤ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਚਮਕਾਏ। ਲੀਲਾਵਤੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦਿਕਮ੍ ਸਾ ਚ ਲੀਲਾਵਤੀ ਵੇਸ਼੍ਯਾਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾਪਿ ਚ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਿਭਾਏ। ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ, ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਧਰ੍ਮਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਣ ਨਾਰਦ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਯੋ ऽਸੌ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ੍ਤੁ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ऽਪ੍ਯਤਿਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਨ ਮੌਲ੍ਯਮਾਦਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਤਃ ਸ ਭਵਾਨਿਹ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਾਰੀਗਰ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗਰੀਬ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਕਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਬਣ ਗਏ ਹੋ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਭਃ ਯਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰਸ੍ਯ ਤਰਵੋ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਮ੍ਯਗੁਜ੍ਜ੍ਵਾਲਿਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੇਯਂ ਭਾਨੁਮਤੀ ਤਵ
ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਜੋ ਕਾਰੀਗਰ ਨੇ ਬਣਾਏ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਾਏ।