ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਘृਤਕੁਮ੍ਭਾਨਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਾਚਲਃ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤ੍ਵਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿਹ ਵਿਧਾਨਤਃ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੇਣ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਲਿਤਣ੍ਡੁਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਮ੍ਭੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ਕਾਰਯੇਤ੍ਸਂਹਤਾਨੁਚ੍ਚਾਨ੍ ਯਥਾਸ਼ੋਭਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਘੜੀਆਂ ਦੇ ਉਪਰ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਰੱਖੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਏ।
ਵੇष੍ਟਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਾਸੋਭਿਰ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਫਲਾਦਿਕੈਃ ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਚ੍ਛੇषਂ ਵਿਧਾਨਮਿਹ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਇੱਖ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰੀਤਾਂ ਧਾਣੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰੇ।
ਅਧਿਵਾਸਨਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੋਮਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇ ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਪਣ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਸਂਯੋਗਾਦ੍ਘृਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਤੇਜਸੋਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧृਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਘੀ ਅਮਰ ਚਮਕ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਜੋ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਘृਤੇ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਘृਤਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਨੋ ऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਘੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਂਸਸਾਰਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ ਵਿਮਾਨੇਨਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ ਵृਤਃ ਵਿਹਰੇਤ੍ਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਰਸ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਵਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਿਕਸ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤੇਨਾਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇਨ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਮੱਧਮ ਪਹਾੜ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਜ੍ਰਗੋਮੇਦੈਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਕੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਯੁਤਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ
ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਜਰ ਤੇ ਗੋਮੇਦ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੰਦਰਨੀਲ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਦੂਰ੍ਯਵਿਦ੍ਰੁਮੈਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਰੋ ਵਿਮਲਾਚਲਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਃ ਸਸੌਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਵਿਮਲਾਚਲ ਪਹਾੜ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੈਦੂਰੀ ਤੇ ਵਿਦਰੂਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਦਮਰਾਗ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਦ੍ਵਦਾਵਾਹਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਾਨ੍
ਇੱਥੇ ਵੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਧਾਣੇ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਗੁਰੁऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯ ਇਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਗੁਰੂ ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਤ੍ਨਮਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸਦਾਚਲ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਦਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਪਹਾੜ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਹਰਿਃ ਸਦਾ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਃ ਪਾਹਿ ਪਰ੍ਵਤ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਰਤਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜ, ਸਾਨੂੰ ਰਤਨ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਗਿਰਿਮ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਾਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਅਮਰੇਸ਼੍ਵਰਪੂਜਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਤਨ-ਮਈ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਸੇਚ੍ਚੇਹ ਨਰਾਧਿਪ ਰੂਪਾਰੋਗ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਯਦਤ੍ਰਾਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਗਿਰਿਰ੍ਵਜ੍ਰਹਤੋ ਯਥਾ
ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰੌਪ੍ਯਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸੋਮਲੋਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਤਮ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਲਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਉਤ੍ਤਮੋ ਰਜਤਾਚਲਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉੱਤਮ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਿਂਸ਼ਤੇਰੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ ਤੁਰੀਯਾਂਸ਼ੇਨ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵੀਹ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਰਾਜਤਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਮਨ੍ਦਰਾਦੀਨ੍ਵਿਧਾਨਤਃ ਕਲਧੌਤਮਯਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਲ੍ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਧੌਤ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਵਾਨ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਨਿਤਮ੍ਬੋ ऽਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਰਾਜਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਹ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਅਰਕਾ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਇੱਥੇ ਆਧਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋਵੇ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਦਾ।
ਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਧੋਮਜਾਗਰਣਾਦਿਕਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਗੁਰਵੇ ਰੌਪ੍ਯਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੋਮ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਸ਼ੈਲਾਨृਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੈਃ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪਠਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਦਰਭਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਧਰੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ਪਾਹਿ ਰਾਜਤ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਕਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਹੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਰਜਤਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਗਵਾਮਯੁਤਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਲੋਕੇ ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਂਨਰਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਸੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।