ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਅਜਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪਾਪਹਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਨਂ ਵੈਰਿਞ੍ਚਂ ਯਾਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਰਬਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਃ ਪਲਸਾਹਸ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਧਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲਾਂ ਦਾ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਪਲਾਂ ਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਅੱਧਾ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਪਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਧ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਸ਼ੈਲਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਨ ਦੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਹਾਇਕ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬੀਜਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਰ੍ਭਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਯਸ੍ਮਾਦਨਨ੍ਤਫਲਦਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਢੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਾਦਗ੍ਨੇਰਪਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਹਿ ਨਗੋਤ੍ਤਮ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਬਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਰਬਤ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਿਲਸ਼ੈਲਂ ਵਿਧਾਨਤਃ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲ ਦੇ ਪਰਬਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ ਦ੍ਰੋਣੈਰ੍ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਨਿष੍ਠੋ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਲਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸ ਡੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਤਿਲ ਦਾ ਪਰਬਤ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਾਪਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਾਨਭਿਤੋ ਗਿਰੀਨ੍ ਦਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਵਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਹਾਇਕ ਪਰਬਤ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਧੁਵਧੇ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਦੇਹਸ੍ਵੇਦਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ ਤਿਲਾਃ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮਾषਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਭਵਤ੍ਵਿਹ
ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਾਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਮਧੂ ਦੇ ਵਧੇ ਸਮੇਂ ਉਪਜੇ, ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ।
ਹਵ੍ਯੇ ਕਵ੍ਯੇ ਚ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਿਲਾ ਏਵਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਭਵਾਦੁਦ੍ਧਰ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਲਾਚਲ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤਿਲ ਹੀ ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਲ ਦੇ ਪਰਬਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਿਲਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁष੍ਯਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੋਦਤੇ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਖੀਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਪਾਸਾਚਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਵਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਾਰੈਰ੍ ਇਹੋਤ੍ਤਮਃ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤ੍ਵਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਭਾਰੇਣਾਲ੍ਪਧਨੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ।
ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਿਦਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਾਣੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦਾਨ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਨਿਯਮਿਤ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵਾਵਰਣਂ ਯਸ੍ਮਾਲ੍ ਲੋਕਾਨਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਰ੍ਪਾਸਾਦ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਅਘੌਘਧ੍ਵਂਸਨੋ ਭਵ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਢਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਇਤਿ ਕਾਰ੍ਪਾਸਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਵਸਂਨਿਧੌ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਪਾਹ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤੇਜੋ ऽਮृਤਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਘੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਵਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਘृਤਕੁਮ੍ਭਾਨਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਾਚਲਃ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤ੍ਵਧਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀਹ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਸ ਨਾਲ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਲ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਵਿਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿਹ ਵਿਧਾਨਤਃ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੇਣ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਘੱਟ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਲਿਤਣ੍ਡੁਲਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਮ੍ਭੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ਕਾਰਯੇਤ੍ਸਂਹਤਾਨੁਚ੍ਚਾਨ੍ ਯਥਾਸ਼ੋਭਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹ ਘੜੀਆਂ ਦੇ ਉਪਰ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਰੱਖੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਏ।
ਵੇष੍ਟਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਵਾਸੋਭਿਰ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਫਲਾਦਿਕੈਃ ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਵਚ੍ਛੇषਂ ਵਿਧਾਨਮਿਹ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਇੱਖ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰੀਤਾਂ ਧਾਣੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਕਰੇ।
ਅਧਿਵਾਸਨਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੋਮਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇ ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਪਣ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਹਾਇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਸਂਯੋਗਾਦ੍ਘृਤਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਤੇਜਸੋਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧृਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਘੀ ਅਮਰ ਚਮਕ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਜੋ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਘृਤੇ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਘृਤਪਰ੍ਵਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਨੋ ऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਘੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਂਸਸਾਰਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ ਵਿਮਾਨੇਨਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ ਵृਤਃ ਵਿਹਰੇਤ੍ਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਰਸ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੀ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਾਚਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਵਰਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।