ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਧੀਤੇषੁ ਕृਤੇष੍ਵਿਹ ਯਦਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ, ਕੇਵਲ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਲਵਣਾਚਲਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਕਹਾਂਗਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ: ਪਹਿਲਾ ਧਾਨ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦੂਜਾ ਨਮਕ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਗੁਡਾਚਲਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਤਿਲਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ षष੍ਠਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਃ
ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛੇਵਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਸਪ੍ਤਮੋ ਘृਤਸ਼ੈਲਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਸ਼ੈਲਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ ਰਾਜਤੋ ਨਵਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦਸ਼ਮਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਃ
ਸੱਤਵਾਂ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਨੌਂਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦਸਵਾਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮੇਤੇषਾਂ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਕਹਾਂਗਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ: ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤृਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਉਪਰਾਗੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ, ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਾਈ, ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਯਜਨ, ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਾਦਯੋ ਦੇਯਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ, ਧਾਨ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਆਦਿ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਾਣੂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਣ।
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇ ਵਾਪਿ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਭਵਨਾਙ੍ਗਣੇ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰਸ੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ 'ਚ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੌਕੋਣਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਰੱਖੇ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵੈ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੋਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਜਿਸ 'ਚ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹੋਣ।
ਧਾਨ੍ਯਦ੍ਰੋਣਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭਵੇਦ੍ਗਿਰਿਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਿਕਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਧਾਨ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ।
ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਵ੍ਰੀਹਿਮਯਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਵਜ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋ ਯਾਗ੍ਯੇਨ ਗੋਮੇਦਕਪੁष੍ਪਰਾਗੈਃ
ਮੇਰੂ ਵੱਡੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨ ਲਈ ਗੋਮੇਦਕ ਤੇ ਪੀਲਾ ਪੱਥਰ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਗਾਰੁਤ੍ਮਤਨੀਲਰਤ੍ਨੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਵੈਦੂਰ੍ਯਸਰੋਜਰਾਗੈਃ ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰਭਿਤਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ ਲਤਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸ਼ਿਲਾਤਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰਤਨ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬੈਰਲ, ਕਮਲ ਰਤਨ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲਤਾ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਚੱਟੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਾਰਿਰ੍ ਦਿਵਾਕਰੋ ऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਮਤ੍ਸਰੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਨੇਕੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜੌਘੈਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਵਿਅਕਤੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਚ ਰਾਜਤਾਨਿ ਨਿਤਮ੍ਬਭਾਗੇष੍ਵਪਿ ਰਾਜਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਥੇਕ੍ਸ਼ੁਵਂਸ਼ਾਵृਤਕਨ੍ਦਰਸ੍ਤੁ ਘृਤੋਦਕਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਪਾਸੇ ਵੀ ਚਾਂਦੀ; ਕੰਦਰਾ ਇੱਕ ਵੱਲ ਕਣਕ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਾਣ੍ਯਮ੍ਬੁਧਰਾਵਲੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਪੀਤਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਵਾਸਾਂਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦਥ ਕਰ੍ਬੁਰਾਣਿ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਤੋ ਘਨਾਲੀ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਾਂਗ।
ਰੌਪ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ ਤਥਾष੍ਟੌ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲੋਕਾਧਿਪਤੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਾਨਾਫਲਾਲੀ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਨੋਰਮਂ ਮਾਲ੍ਯਵਿਲੇਪਨਂ ਚ
ਅੱਠ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਲੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਹਾਰ ਤੇ ਲੇਪ।
ਵਿਤਾਨਕਂ ਚੋਪਰਿ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਭਰਣਂ ਸਿਤਂ ਚ ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਮਰਸ਼ੈਲਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਗਿਰੀਨ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ
ਉਪਰ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਛਤਰੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਮ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਤੁਰੀਯਭਾਗੇਣ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਨ੍ਦਰਮਨੇਕਫਲਾਵਲੀਭਿਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਵੈਃ ਕਨਕਭਦ੍ਰਕਦਮ੍ਬਚਿਹ੍ਨੈਃ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਹਾੜ ਰੱਖੇ ਜਾਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਜੌ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅੰਬ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ।
ਕਾਮੇਨ ਕਾਞ੍ਚਨਮਯੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍ ਆਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰੁਣੋਦਸਰਸਾਥ ਵਨੇਨ ਚੈਵਂ ਰੌਪ੍ਯੇਣ ਸ਼ਕ੍ਤਿਘਟਿਤੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗਨ੍ਧਮਦਨਸ਼੍ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀਯੋ ਗੋਧੂਮਸਂਚਯਮਯਃ ਕਲਧੌਤਯੁਕ੍ਤਃ ਹੈਮੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਨਾ ਘृਤਮਾਨਸੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਤਵਨੇਨ ਚ ਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਗਹੂੰ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਜਨ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਘੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਤਿਲਾਚਲਮ੍ ਅਨੇਕਸੁਗਨ੍ਧਿਪੁष੍ਪਸੌਵਰ੍ਣਪਿਪ੍ਪਲਹਿਰਣ੍ਮਯਹਂਸਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਆਕਾਰਯੇਦ੍ਰਜਤਪੁष੍ਪਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਦਧਿਸਿਤੋਦਸਰਸ੍ ਤਥਾਗ੍ਰੇ
ਪਿੱਛੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੰਸ ਹੋਣ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਹੋਵੇ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪੁਲਸ਼ੈਲਮਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਸ਼ੈਲਂ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਪਿ ਮਾषਮਯਂ ਸੁਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਹੇਮਵਟਪਾਦਪਸ਼ੇਖਰਂ ਤਮ੍ ਆਕਾਰਯੇਤ੍ ਕਨਕਧੇਨੁਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਾਸ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਚੰਗੇ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਾਕ੍ਸ਼ੀਕਭਦ੍ਰਸਰਸਾਥ ਵਨੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਰੌਪ੍ਯੇਣ ਭਾਸ੍ਵਰਵਤਾ ਚ ਯੁਤਂ ਵਿਧਾਯ ਹੋਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਥ ਵੇਦਪੁਰਾਣਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ ਦਾਨ੍ਤੈਰ੍ ਅਨਿਨ੍ਦ੍ਯਚਰਿਤਾਕृਤਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ
ਮਧੂ ਵਾਲੀ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਝੀਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਚਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਯੰਮ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੋਮ ਕਰਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਹਸ੍ਤਮਿਤਮਤ੍ਰ ਵਿਧਾਯ ਕੁਣ੍ਡਂ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਯਵਘृਤੇਨ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਜਾਗਰਮਨੁਦ੍ਧਤਗੀਤਤੂਰ੍ਯੈਰ੍ ਆਵਾਹਨਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਨਾਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਪ ਕੇ, ਤਿਲ, ਜੌ, ਘੀ, ਸਮਿੱਥ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉੱਚੀ ਗੀਤ-ਬਾਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਹਨ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਧਾਮਨਿਧੇ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਸ੍ਮਦ੍ਗृਹੇष੍ਵਮਰਪਰ੍ਵਤ ਨਾਸ਼ਯਾਸ਼ੁ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਕੁਰੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਨੁਤ੍ਤਮਾਂ ਨਃ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਃ ਪਰਮਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਮਯਾ ਹਿ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈਂ, ਅਮਰਪਹਾੜ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਿਵਾਕਰਃ ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤਾਤ੍ਪਰਂ ਬੀਜਮ੍ ਅਤਃ ਪਾਹਿ ਸਨਾਤਨ
ਤੂੰ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਇਸ਼ਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਬੀਜ, ਰੂਪਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਰੂਪ — ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਵਸੂਨਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਮਮਰੈਰ੍ ਨਾਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵੇਨ ਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰਾਸ਼ੇषਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਦੇ ਅਮਰਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤਹੀਣ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਂ ਮੇਰੁਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਤ੍ਰਰਥੇਨ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇਨ ਚ ਵਰ੍षਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਚੈਤਰਰਥ ਅਤੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ੋਭਸੇ ਮਨ੍ਦਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਅਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਕਰੋ ਭਵ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚੂਡਾਮਣਿਰ੍ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨ
ਮੰਦਰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਤਸੱਲੀ ਦੇ। ਗੰਧਮਦਨ, ਤੂੰ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਚੂੜਾਮਣੀ ਹੈਂ।