ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਤਦਙ੍ਗਤ੍ਵੇਨ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ऽਥਵਾ ਪੁਨਃ ਗੁਡਧੇਨ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਯਾਸ੍ ਤੂਪਰਾਗਾਦਿਪਰ੍ਵਸੁ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਪਰਾਗ ਆਦਿ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ, ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚੈषਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕੇ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣੇ ਚ ਸ੍ਮਰਨ੍ਹਰਿਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਭਾਗ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ਨ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੋਕ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਰੇ ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਗੀਤਵਾਦਨਮ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਕਾਮੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪਰਯਾ ਨृਪ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਭਾਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਤਹੀਨ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤੀਹ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਮਧੁਮੁਰਨਰਕਾਰੇਰ੍ ਅਰ੍ਚਨਂ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਮਤਿਮਾਪ ਚ ਜਨਾਨਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸਤਿ ਸ ਵਿਬੁਧੌਘੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਕਲ੍ਪਮੇਕਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਚਮੁਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਸ਼ਧਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾਨ੍
ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਦਸ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਜਿਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ ਨ ਤਤ੍ਫਲਮਧੀਤੇषੁ ਕृਤੇष੍ਵਿਹ ਯਦਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ, ਕੇਵਲ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਲਵਣਾਚਲਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਕਹਾਂਗਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ: ਪਹਿਲਾ ਧਾਨ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦੂਜਾ ਨਮਕ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਗੁਡਾਚਲਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਤਿਲਸ਼ੈਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ षष੍ਠਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਪਰ੍ਵਤਃ
ਤੀਜਾ ਗੁੜ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਚੌਥਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਪੰਜਵਾਂ ਤਿਲ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛੇਵਾਂ ਕਪਾਹ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਸਪ੍ਤਮੋ ਘृਤਸ਼ੈਲਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਸ਼ੈਲਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ ਰਾਜਤੋ ਨਵਮਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦਸ਼ਮਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਚਲਃ
ਸੱਤਵਾਂ ਘੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਅੱਠਵਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਨੌਂਵਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਦਸਵਾਂ ਸ਼ੱਕਰ ਦਾ ਪਹਾੜ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮੇਤੇषਾਂ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਦਿਨਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਕਹਾਂਗਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ: ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤृਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਉਪਰਾਗੇ ਸ਼ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਿਵਾਹੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਥ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ, ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਾਈ, ਵਿਆਹ, ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਯਜਨ, ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ਧਾਨ੍ਯਸ਼ੈਲਾਦਯੋ ਦੇਯਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ, ਧਾਨ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਆਦਿ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਾਣੂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਣ।
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇ ਵਾਪਿ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਭਵਨਾਙ੍ਗਣੇ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰਸ੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ 'ਚ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੌਕੋਣਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਰੱਖੇ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵੈ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗੋਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ, ਜਿਸ 'ਚ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹੋਣ।
ਧਾਨ੍ਯਦ੍ਰੋਣਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭਵੇਦ੍ਗਿਰਿਰਿਹੋਤ੍ਤਮਃ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਿਕਃ ਕਨਿष੍ਠਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਧਾਨ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਮੱਧਮ ਪੰਜ ਸੌ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨਾਲ।
ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਵ੍ਰੀਹਿਮਯਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਵਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਵਜ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋ ਯਾਗ੍ਯੇਨ ਗੋਮੇਦਕਪੁष੍ਪਰਾਗੈਃ
ਮੇਰੂ ਵੱਡੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨ ਲਈ ਗੋਮੇਦਕ ਤੇ ਪੀਲਾ ਪੱਥਰ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਗਾਰੁਤ੍ਮਤਨੀਲਰਤ੍ਨੈਃ ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਵੈਦੂਰ੍ਯਸਰੋਜਰਾਗੈਃ ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਖਣ੍ਡੈਰਭਿਤਃ ਪ੍ਰਵਾਲੈਰ੍ ਲਤਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸ਼ਿਲਾਤਲਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੀਲੇ ਤੇ ਨੀਲੇ ਰਤਨ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬੈਰਲ, ਕਮਲ ਰਤਨ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲਤਾ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਚੱਟੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਾਰਿਰ੍ ਦਿਵਾਕਰੋ ऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਮਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਮਤ੍ਸਰੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਨੇਕੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜੌਘੈਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਵਿਅਕਤੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਚ ਰਾਜਤਾਨਿ ਨਿਤਮ੍ਬਭਾਗੇष੍ਵਪਿ ਰਾਜਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਥੇਕ੍ਸ਼ੁਵਂਸ਼ਾਵृਤਕਨ੍ਦਰਸ੍ਤੁ ਘृਤੋਦਕਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੈਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਚਾਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਪਾਸੇ ਵੀ ਚਾਂਦੀ; ਕੰਦਰਾ ਇੱਕ ਵੱਲ ਕਣਕ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਘੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਾਣ੍ਯਮ੍ਬੁਧਰਾਵਲੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਪੀਤਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਵਾਸਾਂਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦਥ ਕਰ੍ਬੁਰਾਣਿ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਤੋ ਘਨਾਲੀ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੀਲੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਲਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਾਂਗ।
ਰੌਪ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ ਤਥਾष੍ਟੌ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲੋਕਾਧਿਪਤੀਨ੍ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਾਨਾਫਲਾਲੀ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਨੋਰਮਂ ਮਾਲ੍ਯਵਿਲੇਪਨਂ ਚ
ਅੱਠ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਲੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਹਾਰ ਤੇ ਲੇਪ।
ਵਿਤਾਨਕਂ ਚੋਪਰਿ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਮ੍ਲਾਨਪੁष੍ਪਾਭਰਣਂ ਸਿਤਂ ਚ ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਮਰਸ਼ੈਲਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਗਿਰੀਨ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ
ਉਪਰ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਛਤਰੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਮ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪਹਾੜ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਤੁਰੀਯਭਾਗੇਣ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਨ੍ਦਰਮਨੇਕਫਲਾਵਲੀਭਿਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਵੈਃ ਕਨਕਭਦ੍ਰਕਦਮ੍ਬਚਿਹ੍ਨੈਃ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਹਾੜ ਰੱਖੇ ਜਾਣ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਜੌ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਅੰਬ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ।
ਕਾਮੇਨ ਕਾਞ੍ਚਨਮਯੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍ ਆਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਸੁਮਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਲੇਪਨਾਢ੍ਯਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰੁਣੋਦਸਰਸਾਥ ਵਨੇਨ ਚੈਵਂ ਰੌਪ੍ਯੇਣ ਸ਼ਕ੍ਤਿਘਟਿਤੇਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨਮ੍
ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਗਨ੍ਧਮਦਨਸ਼੍ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀਯੋ ਗੋਧੂਮਸਂਚਯਮਯਃ ਕਲਧੌਤਯੁਕ੍ਤਃ ਹੈਮੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਨਾ ਘृਤਮਾਨਸੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਤਵਨੇਨ ਚ ਸਂਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਦਨ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਗਹੂੰ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਜਨ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਘੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ।