ਲਘ੍ਵੇਣਕਾਜਿਨਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵਤ੍ਸਂ ਚ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੀਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਧੇਨੁਮ੍ ਉਦਕ੍ਪਾਦਾਂ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੋਟਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਮੜਾ ਵੱਛੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਵੱਛੇ ਸਮੇਤ ਵਿਧੀ ਬਣਾਓ।
ਉਤ੍ਤਮਾ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਦਾ ਭਾਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਵਤ੍ਸਂ ਭਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ਮਧ੍ਯਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉੱਤਮ ਮਿੱਠੀ ਗਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਭਾਰ ਹੋਵੇ; ਵੱਛਾ ਇੱਕ ਭਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ। ਦੋ ਭਾਰ ਨਾਲ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਧਭਾਰੇਣ ਵਤ੍ਸਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਨਿष੍ਠਾ ਭਾਰਕੇਣ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇਨ ਵਤ੍ਸਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਗृਹਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਵੱਛਾ ਅੱਧ ਭਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਹੋਵੇ। ਵੱਛੇ ਦੀ ਭਾਗਦਾਰੀ ਘਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ।
ਧੇਨੁਵਤ੍ਸੌ ਘृਤਾਸ੍ਯੌ ਚ ਸਿਤਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਮ੍ਬਰਾਵृਤੌ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਕਰ੍ਣਾਵਿਕ੍ਸ਼ੁਪਾਦੌ ਸ਼ੁਚਿਮੁਕ੍ਤਾਫਲੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਗਾਂ ਤੇ ਵੱਛਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਘੀ ਦੇ ਹੋਣ, ਸਫੈਦ ਪਤਲਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਕੰਨ ਸੰਗੇ-ਮੋਤੀ ਦੇ, ਪੈਰ ਕਾਂਡੇ ਦੇ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸੁੱਚੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸਿਤਸੂਤ੍ਰਸ਼ਿਰਾਲੌ ਤੌ ਸਿਤਕਮ੍ਬਲਕਮ੍ਬਲੌ ਤਾਮ੍ਰਗਣ੍ਡਕਪृष੍ਠੌ ਤੌ ਸਿਤਚਾਮਰਰੋਮਕੌ
ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸਫੈਦ ਧਾਗੇ ਦੇ, ਸਫੈਦ ਕੰਬਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਗਲ ਤੇ ਪਿੱਠ ਤਾਮਬੇ ਦੀ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਚਮਰੇ ਦੇ ਵਾਲ ਹੋਣ।
ਵਿਦ੍ਰੁਮਭ੍ਰੂਯੁਗੋਪੇਤੌ ਨਵਨੀਤਸ੍ਤਨਾਵੁਭੌ ਕ੍ਸ਼ੌਮਪੁਚ੍ਛੌ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਕਤਾਰਕੌ
ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਭੰਵਾਂ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ, ਥਣ ਮੱਖਣ ਦੇ, ਪੂਛ ਕਪਾਹ ਦੀ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਕਾਂਸੇ ਦੇ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲਮ ਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗਾਭਰਣੌ ਰਾਜਤੈਃ ਖੁਰਸਂਯੁਤੌ ਨਾਨਾਫਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤੌ ਘ੍ਰਾਣਗਨ੍ਧਕਰਣ੍ਡਕੌ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਰਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੌ ਧੂਪਦੀਪੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਲਗੇ ਹੋਣ, ਨੱਕ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਾ ਚ ਦੇਵੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮਮ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ
ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ।
ਦੇਹਸ੍ਥਾ ਯਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮਮ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ, ਸਦਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਾ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋਃ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਧੇਨੁਰੂਪਾਸ੍ਤੁ ਸਾ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਸਵਾਹਾ ਹੈ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਧਨ-ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਾ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਸਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵਰਦਾਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਚੌਹਾਂ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧਨ-ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ — ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਵੇ।
ਸ੍ਵਧਾ ਯਾ ਪਿਤृਮੁਖ੍ਯਾਣਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞਭੁਜਾਂ ਚ ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਧੇਨੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਜੋ ਗਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਵਧਾ ਹੈ, ਯਜਨ-ਭਾਗੀਆਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ।
ਏਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਵਿਧਾਨਮੇਤਦ੍ਧੇਨੂਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮ੍ ਅਭਿਪਠ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਢੰਗ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਤਾਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਃ ਪਠ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ ਧੇਨਵਃ ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਪ੍ਰਥਮਾ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਧੇਨੁਸ੍ ਤਥਾਪਰਾ ਤਿਲਧੇਨੁਸ੍ਤृਤੀਯਾ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਜਲਸਂਜ੍ਞਿਤਾ
ਪਹਿਲੀ ਗਾਂ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਘੀ ਵਾਲੀ, ਤੀਜੀ ਤਿਲ ਵਾਲੀ, ਚੌਥੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਧੇਨੁਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਮਧੁਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾ ਪਰਾ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਧੇਨੁਰ੍ ਦਧਿਧੇਨੁਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮੀ ਰਸਧੇਨੁਸ਼੍ਚ ਨਵਮੀ ਦਸ਼ਮੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਰੂਪਤਃ
ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਮਧੂ ਵਾਲੀ ਵੀ। ਸੱਤਵੀਂ ਸ਼ੱਕਰ ਵਾਲੀ, ਅਠਵੀਂ ਦਹੀਂ ਵਾਲੀ, ਨੌਵੀਂ ਰਸ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦਸਵੀਂ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਰਵਧੇਨੂਨਾਮ੍ ਇਤਰਾਸਾਂ ਤੁ ਰਾਸ਼ਯਃ ਸੁਵਰ੍ਣਧੇਨੁਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਭਾਨਵਃ
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਘੜੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਢੇਰ। ਕੁਝ ਭਾਨੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸੁਵਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਵਨੀਤੇਨ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਤੁ ਮਹਰ੍षਯਃ ਏਤਦੇਵਂਵਿਧਾਨਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ ਏਵੋਪਸ੍ਕਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਢੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਹੀ ਸਾਮਗਰੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਵਾਹਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ ਯਥਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਡਧੇਨੁਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਮਯੋਦਿਤਾਃ ਅਸ਼ੇषਯਜ੍ਞਫਲਦਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਪਹਰਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਤਦਙ੍ਗਤ੍ਵੇਨ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਗੁਡਧੇਨੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ऽਥਵਾ ਪੁਨਃ ਗੁਡਧੇਨ੍ਵਾਦਯੋ ਦੇਯਾਸ੍ ਤੂਪਰਾਗਾਦਿਪਰ੍ਵਸੁ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਪਰਾਗ ਆਦਿ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ, ਗੁੜ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹੋਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚੈषਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕੇ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਰਣੇ ਚ ਸ੍ਮਰਨ੍ਹਰਿਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਭਾਗ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਿਹਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ਨ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਨृਪ
ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੋਕ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੋਕਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਗ੍ਰੇ ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਗੀਤਵਾਦਨਮ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਕਾਮੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪਰਯਾ ਨृਪ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਭਾਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਤਹੀਨ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤੀਹ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਮਧੁਮੁਰਨਰਕਾਰੇਰ੍ ਅਰ੍ਚਨਂ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਮਤਿਮਾਪ ਚ ਜਨਾਨਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤੀਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸਤਿ ਸ ਵਿਬੁਧੌਘੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਕਲ੍ਪਮੇਕਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਚਮੁਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਕਲਪ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਸ਼ਧਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਾਨ੍ਨਰੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾਨ੍
ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਦਸ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਜਿਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।