ਅਥਾਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਨ੍ਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਯਾਮਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਲਘੁਭੁਙ੍ਨਰਃ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ षष੍ਠੀਮੁਪਵਸੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਫਿਰ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਕੜੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਸਮ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨ੍ਦਾਰਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਦਾਰਾ ਖਾਏ; ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮਾष੍ਟਕਮ੍ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਓ, ਫਿਰ ਮੰਦਾਰਾ ਦੇ ਅੱਠ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ।
ਪਦ੍ਮਂ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ऽष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਹੈਮਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮੈਰ੍ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਕੋਪਰ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਤਦ੍ਵਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯੇਤ੍ਯਾਨਲੇ ਦਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਦ੍ਵਦਰ੍ਕਾਯ ਤਥਾਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਚ ਨੈਰृਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣ ਪੱਤੀ 'ਸੂਰਿਆ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਅਰਕਾ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੱਛਮ 'ਆਰਯਮਨ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵੇਦਧਾਮ੍ਨੇ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਚਣ੍ਡਭਾਨਵੇ ਪੂष੍ਣੇਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਤਃ ਪੂਜ੍ਯਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਾਯੇਤ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍
ਪੱਛਮ ਪੱਤੀ 'ਵੇਦਧਾਮਾ', ਵਾਯਵ ਪੱਤੀ 'ਚੰਡਭਾਨੁ', ਉੱਤਰ ਪੱਤੀ 'ਪੂਸ਼ਣ', ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪੱਤੀ 'ਆਨੰਦ' ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ ਇਤਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਕਰਨਿਕਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖ ਨੂੰ 'ਸਰਵਾਤਮਾ' ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ ਅਤੇ ਭੋਜਨ, ਮਾਲਾ, ਫਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਪੁਨਃ ਭੁਞ੍ਜੀਤਾਤੈਲਲਵਣਂ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਗृਹੀ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਸਤੂ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਘਰਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਧਾਯ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ਵਿਭਵਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਉਪਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਭਾਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਨਮੋ ਮਨ੍ਦਾਰਨਾਥਾਯ ਮਨ੍ਦਾਰਭਵਨਾਯ ਚ ਤ੍ਵਂ ਰਵੇ ਤਾਰਯਸ੍ਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਸਾਰਭਯਸਾਗਰਾਤ੍
ਮੰਦਾਰਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਮੰਦਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਰਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਸ ਸੁਖੀ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਂ ਚ ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਮਘੌਘਪਟਲਭੀषਣਧ੍ਵਾਨ੍ਤਦੀਪਿਕਾਮ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਸਂਸਾਰੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਏਤਾਮ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਾਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੋਭਨਾਂ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਰੋਗਸ਼ੋਕਦੁਃਖੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ, ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਆਰਭੇਚ੍ਛੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਰਹੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਕਪਿਲਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਨਮਾਮਿ ਸੂਰ੍ਯਸਮ੍ਭੂਤਾਮ੍ ਅਸ਼ੇषਭੁਵਨਾਲਯਾਮ੍ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ੁਭਕਲ੍ਯਾਣਸ਼ਰੀਰਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਸ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਲਈ।'
ਅਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਵृषਭਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ੍ਹਾ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਛਰਾ ਵੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਲੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਘृਤਪਾਯਸਸਂਯੁਤੈਃ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਕਾਲਵੇਲਾਯਾਮ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇਹ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ 'ਅਰ੍ਯਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮੌ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਜਾਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਦਾਰਥ ਖਾ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਸਦਾ ਨਰਃ ਵਾਸਸਾ ਵृषਭਂ ਹੈਮਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਛਰਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਯਨਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਗੁਡਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਂ ਭਾਜਨਾਸਨਸਂਯੁਤਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਕ ਖੱਟਾ ਜਿਸ 'ਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੰਨਾ ਅਤੇ ਗੁੜ ਹੋਵੇ, ਪੂਰੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਈ ਸਾਮਾਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਰਤਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਵੀ ਹੋਣ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਤਿਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵृषਭਂ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਛਰਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਆਖੇ, 'ਇਸ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿਪੁਲਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਭਵੇਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਲੱਖਮੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਲਯੇ ਵਸੇਦ੍ਗਣਾਧਿਪੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਕਲ੍ਪਾਦਾਵਵਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫਿਰ ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ ਨਾਸ਼ਾਯਾਲਮਿਯਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਠ੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀ
ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸੌ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਾਦਪਿ ਦੀਯਮਾਨਮ੍ ਸੋ ऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਘਵਿਮੁਕ੍ਤਦੇਹਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਨਾਯਕਤ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਦਾਨ ਹੋਂਦਿਆਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸਮਾਃ ਸਪ੍ਤ ਨਰਃ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾਨਯੁਕ੍ਤਾਮ੍ ਸ ਸਪ੍ਤਲੋਕਾਧਿਪਤਿਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਮੁਰਾਰੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੱਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਆਖਰਕਾਰ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਵਿਯੋਗਸ਼ੋਕਸਂਘਾਦਲਮ੍ ਉਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮੁਪੋषਣਂ ਵ੍ਰਤਂ ਵਾ ਵਿਭਵੋਦ੍ਭਵਕਾਰਿ ਭੂਤਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਵਭੀਤੇਰਪਿ ਸੂਦਨਂ ਚ ਪੁਂਸਃ
ਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਦੇ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ?