ਯਦਾ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਸਾ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਜਯਾ ਚ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਾਨਮਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਃ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਦਮ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ऽष੍ਟਦਲਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਜਿਸਦਾ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਲ ਹੋਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਹਰ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਪਨਾਯੇਤਿ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯੇਤਿ ਚਾਨਲੇ ਯਾਮ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨੈਰृਤੇ
ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਤਪਨਾਯ', ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ 'ਮਾਰਤੰਡ', ਦੱਖਣ 'ਤੇ 'ਦਿਵਾਕਰ', ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਿਧਾਤ੍ਰਿ'।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰੁਣਾਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਚਾਨਿਲੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯੇਤਿ ਰਵਯੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਦਲੇ
ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਰੁਣ', ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਭਾਸਕਰ', ਉੱਤਰ 'ਤੇ 'ਵਿਕਰਤਨ', ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਰਵੀ'।
ਆਦਾਵਨ੍ਤੇ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨ੍ਤਦੀਪਿਤੈਃ
ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ—ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ—ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡੇਨ ਲਵਣੇਨ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਫਲ, ਮਿੱਠਾ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਥੰਡਿਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਲ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਯਮਕृਤ੍ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹੈਵ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਬਿਡਾਲਵ੍ਰਤਵਰ੍ਜਿਤੇ ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਸਕਨਕਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਿਡਾਲ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਸਤੂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਦਿਵਾਕਰਃ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਇਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦਿਵਾਕਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਗਾ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ
ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਤੇਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ—ਜੋ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਮੁੰਹ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ—ਦਿੰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਾਮਪਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਤੋ ਮੋਹਾਤ੍ਪਤਤ੍ਯਧਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧਨਹੀਣ ਹੈ ਪਰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਹ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮਿਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਅਨੰਤ ਆਯੁ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਪੂਜਿਤਾ ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟੋਪਸ਼ਮਨੀ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀ
ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਮਨਨ੍ਤਫਲਦਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪਠਤੇ ਚੇਹ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਕਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੋਕਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦਿਹਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਮਾਘੇ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕृਤਾਹਾਰਃ ਕृਸਰਯਾ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਉਪਵਾਸਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਤਿਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜ ਕੇ, ਦਾਲ-ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਰ੍ਕਾਯੇਤਿ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕਰਵੀਰੇਣ ਰਕ੍ਤੇਨ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ 'ਸੂਰਜ ਦੇ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਂ ਭੁਵਨਂ ਤ੍ਵਯੈਵਾਦਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਤਾ ਮੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ; ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਨੈਤ੍ਯਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁੱਤ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਚੱਖ ਕੇ, ਉਠ ਕੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨਨ੍ਨੇਨ ਗੁਡਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਪਦ੍ਮਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਤੇ ਕਮਲ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੈਲਲਵਣਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਮੌਨਸਂਯੁਤਃ ਤਤਃ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਤੇਲ ਤੇ ਲੂਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧੀਕਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਉਭਯੋਰਪਿ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਵਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਿਧੀ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਤਕ ਮਾਘ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਤਕ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਕਲਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਪਿਲਾਂ ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਘੜਾ, ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਤੇ ਪੀਲੀ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਵਿਸ਼ੋਕਸਪ੍ਤਮੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਜ੍ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍ ਤਾਵਨ੍ਨ ਸ਼ੋਕਮਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਗਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਤਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਂ ਤਂ ਤਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁष੍ਕਲਮ੍ ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਵਾਧੂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਵਿਸ਼ੋਕਾਖ੍ਯਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਸੋ ऽਪੀਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਦੁਃਖੀ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਨ੍ਯਾਮਪਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਫਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪਾਦ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਇਕ ਸਪਤਮੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਫਲ ਸਪਤਮੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।