ਯਾਵਚ੍ਛੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਹृਤਾ ਪੂਜਾ ਸਾ ਮਾਲ੍ਯਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਵਟਕੈਃ ਪੂਰਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਣਕੈਰਪਿ ਤਾਵਦਨ੍ਨਂ ਨ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜਦ ਤਕ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਗੇ ਮਾਲਿਆਂ, ਵਟਿਆਂ, ਪੂਰੀਆਂ, ਗੋਧੂਮ ਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤਕ ਤਿੰਨ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਸੁਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇ ਸੌਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਮਰੇਸ਼ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਨਾ ਰੱਖੋ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬਰਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਸਰ੍षਪੈਃ ਪਲਾਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਯੋਗੇਨ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਜਲੇਨ ਚ
ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਲਾਸ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਪੀਤਾਙ੍ਗਰਾਗਵਸਨੋ ਘृਤਹੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਗਵਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਪੀਲੇ ਲੇਪ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਨਾਥ ਵਾਕ੍ਪਤੇ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹੈਃ ਪੀਡਿਤਾਨਾਮ੍ ਅਮृਤਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬੋਲੀ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਪੀੜਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਵਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਾਤ੍ਰਾਸ੍ਵਭ੍ਯੁਦਯੇषੁ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪੂਜਾਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਕੌਂਤਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਸ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ ਭਵਸਂਸਾਰਸਾਗਰੋਤ੍ਤਾਰਕਾਰਕ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਗ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਵਰਗ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ।
ਸੌਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਵਿਸ਼ੋਕਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਫਲਾਢ੍ਯਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕ ਸਪਤਮੀ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁਖ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਪ੍ਤਮੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਕਮਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਮਨ੍ਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਚ੍ ਛੁਭਦਾਂ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ, ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ, ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ—all ਇਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਤਫਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਾਃ ਵਿਧਾਨਮਾਸਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਪਤਮੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਸਾ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਜਯਾ ਚ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਾਨਮਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਃ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਦਮ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ऽष੍ਟਦਲਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਜਿਸਦਾ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਲ ਹੋਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਹਰ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਪਨਾਯੇਤਿ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯੇਤਿ ਚਾਨਲੇ ਯਾਮ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨੈਰृਤੇ
ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਤਪਨਾਯ', ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ 'ਮਾਰਤੰਡ', ਦੱਖਣ 'ਤੇ 'ਦਿਵਾਕਰ', ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਿਧਾਤ੍ਰਿ'।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰੁਣਾਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਚਾਨਿਲੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯੇਤਿ ਰਵਯੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਦਲੇ
ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਰੁਣ', ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਭਾਸਕਰ', ਉੱਤਰ 'ਤੇ 'ਵਿਕਰਤਨ', ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਰਵੀ'।
ਆਦਾਵਨ੍ਤੇ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨ੍ਤਦੀਪਿਤੈਃ
ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ—ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ—ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡੇਨ ਲਵਣੇਨ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਫਲ, ਮਿੱਠਾ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਥੰਡਿਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਲ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਯਮਕृਤ੍ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹੈਵ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਬਿਡਾਲਵ੍ਰਤਵਰ੍ਜਿਤੇ ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਸਕਨਕਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਿਡਾਲ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਸਤੂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਦਿਵਾਕਰਃ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਇਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦਿਵਾਕਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਗਾ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ
ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਤੇਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ—ਜੋ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਮੁੰਹ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ—ਦਿੰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਾਮਪਿ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਤੋ ਮੋਹਾਤ੍ਪਤਤ੍ਯਧਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧਨਹੀਣ ਹੈ ਪਰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਹ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮਿਹ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਅਨੰਤ ਆਯੁ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਪੂਜਿਤਾ ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟੋਪਸ਼ਮਨੀ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀ
ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਮਾਮਨਨ੍ਤਫਲਦਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪਠਤੇ ਚੇਹ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਕਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰਃ ਸ਼ੋਕਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦਿਹਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਸਪਤਮੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਮਾਘੇ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕृਤਾਹਾਰਃ ਕृਸਰਯਾ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਉਪਵਾਸਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਤਿਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜ ਕੇ, ਦਾਲ-ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਰ੍ਕਾਯੇਤਿ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕਰਵੀਰੇਣ ਰਕ੍ਤੇਨ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ 'ਸੂਰਜ ਦੇ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਂ ਭੁਵਨਂ ਤ੍ਵਯੈਵਾਦਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਥਾ ਵਿਸ਼ੋਕਤਾ ਮੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ; ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।