ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਏਵਮਙ੍ਗਾਰਕਾष੍ਟਕਮ੍ ਚਤੁਰੋ ਵਾਥ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਅੰਗਾਰਕ ਅਸ਼ਟਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ ਵਿष੍ਣੌ ਵਾਥ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਕਲ੍ਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨੋ ऽਪਿ ਜਗਾਮ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਯਤੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਥੇਤਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਕਾਰਾਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਨਮਨਨ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਤ੍ਤੇ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਯਾਤ੍ਰਾਰਮ੍ਭੇ ऽਵਸਾਨੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਦਯੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸੁਣ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਗਣ ਵੇਲੇ।
ਰਾਜਤੇ ਵਾਥ ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰੇ ऽਥਵਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬਰਯੁਤੇ ਸਿਤਤਣ੍ਡੁਲਪੂਰਿਤੇ
ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਪਾ ਕੇ, ਇਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਾਯ ਰਾਜਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਮਗਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਗ੍ਰੀ ਸਾਮਗਾਨੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ ਕਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਲਈ, ਇਹ ਅਰਘ ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਵੰਦਨਾ।
ਏਵਮਸ੍ਯੋਦਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਯਾਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਭਾਰਤ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਚ੍ਛੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਹृਤਾ ਪੂਜਾ ਸਾ ਮਾਲ੍ਯਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਵਟਕੈਃ ਪੂਰਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗੋਧੂਮੈਸ਼੍ਚਣਕੈਰਪਿ ਤਾਵਦਨ੍ਨਂ ਨ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜਦ ਤਕ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਗੇ ਮਾਲਿਆਂ, ਵਟਿਆਂ, ਪੂਰੀਆਂ, ਗੋਧੂਮ ਤੇ ਚਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਤਕ ਤਿੰਨ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਸੁਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇ ਸੌਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਮਰੇਸ਼ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਨਾ ਰੱਖੋ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬਰਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਸਰ੍षਪੈਃ ਪਲਾਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਯੋਗੇਨ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਜਲੇਨ ਚ
ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਲਾਸ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਪੀਤਾਙ੍ਗਰਾਗਵਸਨੋ ਘृਤਹੋਮਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਗਵਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਪੀਲੇ ਲੇਪ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾ ਕੇ, ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਨਾਥ ਵਾਕ੍ਪਤੇ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹੈਃ ਪੀਡਿਤਾਨਾਮ੍ ਅਮृਤਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬੋਲੀ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ ਪੀੜਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਵਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਾਤ੍ਰਾਸ੍ਵਭ੍ਯੁਦਯੇषੁ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪੂਜਾਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਕੌਂਤਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਸ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ ਭਵਸਂਸਾਰਸਾਗਰੋਤ੍ਤਾਰਕਾਰਕ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਗ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਵਰਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸਵਰਗ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ।
ਸੌਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਲ੍ਯਾਣਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਵਿਸ਼ੋਕਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਫਲਾਢ੍ਯਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਿਆਣ ਸਪਤਮੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਸ਼ੋਕ ਸਪਤਮੀ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁਖ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਪ੍ਤਮੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਕਮਲਸਪ੍ਤਮੀਮ੍ ਮਨ੍ਦਾਰਸਪ੍ਤਮੀਂ ਤਦ੍ਵਚ੍ ਛੁਭਦਾਂ ਸ਼ੁਭਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਸ਼ਰਕਰਾ ਸਪਤਮੀ, ਕਮਲ ਸਪਤਮੀ, ਮੰਦਾਰਾ ਸਪਤਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਪਤਮੀ—all ਇਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਤਫਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਾਃ ਵਿਧਾਨਮਾਸਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਪਤਮੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਸਾ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਨਾਮ ਵਿਜਯਾ ਚ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣਿਨੀ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਾਨਮਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਃ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਦਮ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ऽष੍ਟਦਲਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਂ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮ ਜਿਸਦਾ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਲ ਹੋਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਹਰ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਪਨਾਯੇਤਿ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਾਯੇਤਿ ਚਾਨਲੇ ਯਾਮ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨੈਰृਤੇ
ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਤਪਨਾਯ', ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ 'ਮਾਰਤੰਡ', ਦੱਖਣ 'ਤੇ 'ਦਿਵਾਕਰ', ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਿਧਾਤ੍ਰਿ'।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰੁਣਾਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੇਤਿ ਚਾਨਿਲੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯੇਤਿ ਰਵਯੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਦਲੇ
ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਵਰੁਣ', ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ 'ਤੇ 'ਭਾਸਕਰ', ਉੱਤਰ 'ਤੇ 'ਵਿਕਰਤਨ', ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੱਤੇ 'ਤੇ 'ਰਵੀ'।
ਆਦਾਵਨ੍ਤੇ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨ੍ਤਦੀਪਿਤੈਃ
ਸ਼ੁਰੂ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ—ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ—ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡੇਨ ਲਵਣੇਨ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਫਲ, ਮਿੱਠਾ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਥੰਡਿਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੁੜ ਅਤੇ ਲੂਣ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸृਜੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਲ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਯਮਕृਤ੍ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹੈਵ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਬਿਡਾਲਵ੍ਰਤਵਰ੍ਜਿਤੇ ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਸਕਨਕਂ ਸੋਦਕੁਮ੍ਭਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਿਡਾਲ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਸਤੂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।