ਵਿਰੋਚਨ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਈਦृਸ਼ੀਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਵਾਨਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦਾਨਵ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੂਦਰ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਭਵੇਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕਿਮੁ ਕੁਰ੍ਵਤਃ
''ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ''ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ!''
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਰਣੀਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੇਨ ਗਵਾਦਿਦਾਨਮ੍ ਆਲੋਕਿਤਂ ਤੇਨ ਸੁਰਾਰਿਗਰ੍ਭੇ ਸਮ੍ਭੂਤਿਰੇषਾ ਤਵ ਦੈਤ੍ਯ ਜਾਤਾ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਨਨ੍ਦਨੋ ਵੀਰਃ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਹਰਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਭਗਵਂਸ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਦੀਯਮਾਨਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਭਵਾਨ੍ਤਰੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਵਿਧਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਙ੍ਗਾਰਕਦਿਨੇ ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਦਾਨਵ ਮृਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਭੂषਿਤਃ
ਚੌਥੇ ਅੰਗਾਰਕ ਦਿਨ, ਦਾਨਵ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭੌਮਮ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਸਮ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣਾਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੋ; ਸ਼ੂਦਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਭੌਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਤਥਾਸ੍ਤਮਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲੇਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਆੰਗਣ ਨੂੰ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੋ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਭਿਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਕੁਙ੍ਕੁਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕਰਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਤਣ੍ਡੁਲੈ ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲੀਯੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਚਾਰ ਬਰਤਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਹੋਣ, ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਚਤੁष੍ਕੋਣੇषੁ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਕੋਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਕਪਿਲਾਮ੍ ਅਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਰੌਪ੍ਯੈਃ ਸੁਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਂ ਸਵਤ੍ਸਾਮ੍ ਧੁਰਂਧਰਂ ਰਕ੍ਤਮਤੀਵ ਸੌਮ੍ਯਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਮ੍ਬਰਸਂਯੁਤਾਨਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਰਤਨ, ਕਾਂਸੇ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ, ਬੱਝੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸੁਭਾਵਕ ਰੱਤ ਰੰਗੀ ਧੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਥੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਮਤ੍ਯਾਯਤਬਾਹੁਦਣ੍ਡਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਹੇਮਮਯੇ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਗੁਡਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਰ੍ਪਿਯੁਕ੍ਤੇ
ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਉਪਰ ਰੱਖੋ।
ਸਮਸ੍ਤਯਜ੍ਞਾਯ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਪਾਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ੀਲਾਨ੍ਵਯਸਂਯੁਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਕਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਨੈਵ ਤੁ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਸਮਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਾਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦੀਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਦਾਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਲਈ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਪਟ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਭੂਮਿਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ੍ਵੇਦੋਦ੍ਭਵ ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਰੂਪਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਹਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਾਦਿਭਿਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭੌਮਂ ਗੋਮਿਥੁਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭੌਮ ਦੀ ਭੇਟ, ਗਾਂ-ਬੱਝੀ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਵੀ ਦਿਓ।
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ ਤਤ੍ਤਦ੍ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਖੰਡ ਪੂਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਮ੍ ਨਕ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍
ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੀ ਮਿਲਿਆ, ਬਿਨਾ ਨਮਕ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਓ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਏਵਮਙ੍ਗਾਰਕਾष੍ਟਕਮ੍ ਚਤੁਰੋ ਵਾਥ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਅੰਗਾਰਕ ਅਸ਼ਟਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ ਵਿष੍ਣੌ ਵਾਥ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਕਲ੍ਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨੋ ऽਪਿ ਜਗਾਮ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਯਤੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਥੇਤਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਕਾਰਾਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਨਮਨਨ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਤ੍ਤੇ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਯਾਤ੍ਰਾਰਮ੍ਭੇ ऽਵਸਾਨੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਦਯੇ ਤ੍ਵਿਹ
ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸੁਣ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਗਣ ਵੇਲੇ।
ਰਾਜਤੇ ਵਾਥ ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰੇ ऽਥਵਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬਰਯੁਤੇ ਸਿਤਤਣ੍ਡੁਲਪੂਰਿਤੇ
ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਪਾ ਕੇ, ਇਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਾਯ ਰਾਜਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਮਗਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਲਈ ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਗ੍ਰੀ ਸਾਮਗਾਨੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ ਕਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਲਈ, ਇਹ ਅਰਘ ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਵੰਦਨਾ।
ਏਵਮਸ੍ਯੋਦਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਯਾਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਭਾਰਤ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ, ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।