ਪੁਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕੁਪਿਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਅਥ ਤਦ੍ਭੀਮਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਦਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਲਲਾਟਜਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੱਖ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਡਿੱਗੀ।
ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ ਅਦਹਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਾਗਰਾਨ੍ ਅਨੇਕਵਕ੍ਤ੍ਰਨਯਨੋ ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਭੀषਣਃ
ਉਹ ਬੂੰਦ ਨੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਅਨੇਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਰਪਾਦਾਯੁਤੈਰ੍ਯੁਤਃ ਕृਤ੍ਵਾਸੌ ਯਜ੍ਞਮਥਨਂ ਪੁਨਰ੍ਭੂਤਲਸਮ੍ਭਵਃ ਤ੍ਰਿਜਗਨ੍ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਭੂਯਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਭਦਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਇਦਾਨੀਮਲਮੇਤੇਨ ਲੋਕਦਾਹੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
''ਤੂੰ ਵਿਰਭਦਰ, ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਹੁਣ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ।''
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਭਵ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨਾਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਰਾਨ੍ਮਮ
''ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਪੂਜਣਗੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਰ ਪਾਵਣਗੇ।''
ਅਙ੍ਗਾਰਕ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਧਰਾਤ੍ਮਜ ਦੇਵਲੋਕੇ ऽਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤਵ ਰੂਪਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
''ਤੂੰ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।''
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਦ੍ਦਿਨੇ ਨਰਾਃ ਰੂਪਮਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇष੍ਵਨਨ੍ਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਤੇਰੇ ਦਿਨ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਗ੍ਰਹਤ੍ਵਮ੍ ਅਗਮਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ; ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਗ੍ਰਹ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸੀ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਰੂਪਵਾਞ੍ਜਾਤਃ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ ਵਿਵਿਧਾ ਚ ਰੁਚਿਰ੍ਜਾਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਵਿਦੂਰਗਾ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਆ ਗਈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਵਿਰੋਚਨ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਈਦृਸ਼ੀਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਵਾਨਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦਾਨਵ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੂਦਰ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਭਵੇਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕਿਮੁ ਕੁਰ੍ਵਤਃ
''ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ''ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ!''
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਰਣੀਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੇਨ ਗਵਾਦਿਦਾਨਮ੍ ਆਲੋਕਿਤਂ ਤੇਨ ਸੁਰਾਰਿਗਰ੍ਭੇ ਸਮ੍ਭੂਤਿਰੇषਾ ਤਵ ਦੈਤ੍ਯ ਜਾਤਾ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਨਨ੍ਦਨੋ ਵੀਰਃ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਹਰਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਭਗਵਂਸ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਦੀਯਮਾਨਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਭਵਾਨ੍ਤਰੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਵਿਧਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਙ੍ਗਾਰਕਦਿਨੇ ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਦਾਨਵ ਮृਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਭੂषਿਤਃ
ਚੌਥੇ ਅੰਗਾਰਕ ਦਿਨ, ਦਾਨਵ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭੌਮਮ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਸਮ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣਾਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੋ; ਸ਼ੂਦਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਭੌਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਤਥਾਸ੍ਤਮਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲੇਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਆੰਗਣ ਨੂੰ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੋ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਭਿਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਕੁਙ੍ਕੁਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਕਰਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਤਣ੍ਡੁਲੈ ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲੀਯੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਚਾਰ ਬਰਤਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਹੋਣ, ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਚਤੁष੍ਕੋਣੇषੁ ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਕੋਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਕਪਿਲਾਮ੍ ਅਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਰੌਪ੍ਯੈਃ ਸੁਰੈਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਂ ਸਵਤ੍ਸਾਮ੍ ਧੁਰਂਧਰਂ ਰਕ੍ਤਮਤੀਵ ਸੌਮ੍ਯਂ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਮ੍ਬਰਸਂਯੁਤਾਨਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਰਤਨ, ਕਾਂਸੇ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਪਤਿਲੀ, ਬੱਝੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸੁਭਾਵਕ ਰੱਤ ਰੰਗੀ ਧੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਤਥੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਮਤ੍ਯਾਯਤਬਾਹੁਦਣ੍ਡਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਹੇਮਮਯੇ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਗੁਡਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਰ੍ਪਿਯੁਕ੍ਤੇ
ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਉਪਰ ਰੱਖੋ।
ਸਮਸ੍ਤਯਜ੍ਞਾਯ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਪਾਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ੀਲਾਨ੍ਵਯਸਂਯੁਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਕਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਨੈਵ ਤੁ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਸਮਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਾਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦੀਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਦਾਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਲਈ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਪਟ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਭੂਮਿਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਸ੍ਵੇਦੋਦ੍ਭਵ ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਰੂਪਾਰ੍ਥੀ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਹਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਾਦਿਭਿਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਨਾਲ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭੌਮਂ ਗੋਮਿਥੁਨਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭੌਮ ਦੀ ਭੇਟ, ਗਾਂ-ਬੱਝੀ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਵੀ ਦਿਓ।
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ ਤਤ੍ਤਦ੍ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦੇਵਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਖੰਡ ਪੂਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਮ੍ ਨਕ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍
ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੀ ਮਿਲਿਆ, ਬਿਨਾ ਨਮਕ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਓ।