ਸ਼ृਣੁ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਂ ਯਦ੍ ਰੂਪਸਮ੍ਪਦ੍ਵਿਧਾਯਕਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਸ੍ਯ ਸਂਵਾਦੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰਃਸਰੈਃ
ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣੋ ਜੋ ਰੂਪ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਮੇਤ ਆਗੂਆਂ ਵਿਚ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਸਨ੍ਤਂ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਤਦਾ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੇਕਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਪੋਧਨਮ੍
ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਪਿੱਪਲਾਦ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇਗਾ।
ਕਥਮਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੇ ਗਤਿਸ੍ਤਥਾ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਤਾ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਕਥਮ੍
ਕਿਵੇਂ ਆਰੋਗਿਆ, ਦੌਲਤ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਮੱਤ, ਤਰੱਕੀ, ਨਿਰਵਿਕਾਰਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੀ ਵਿੱਦਵਾਨੀ ਉੱਤਰ ਸੁਣੋ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ।
ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰ ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ ਅਙ੍ਗਾਰਵ੍ਰਤਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਅੰਗਾਰਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਮ੍ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਸਂਵਾਦਂ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਇਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਵਿਰੋਚਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਰष੍ਟਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸੋ ऽਹਸਦ੍ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਚਮਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਿਰੋਚਨ ਸ਼ਿਵਂ ਤਵ ਤਤ੍ਤਥਾ ਹਸਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸੁਰਸੂਦਨਃ
''ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਵਿਰੋਚਨ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕismet ਹੋਵੇ।'' ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਏ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਮਰ੍ਥਮੇਤਤ੍ਤੇ ਹਾਸ੍ਯਮਾਕਸ੍ਮਿਕਂ ਕृਤਮ੍ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਮਾਮੇਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
''ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਅਚਾਨਕ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੱਸਿਆ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।''
ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ ਵਿਸ੍ਮਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ ਧਾਸ੍ਯਮੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਮਯਾ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ''ਮੈਂ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਕੇ ਹੱਸਿਆ।''
ਪੁਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕੁਪਿਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਅਥ ਤਦ੍ਭੀਮਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਦਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਲਲਾਟਜਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੱਖ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਡਿੱਗੀ।
ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ ਅਦਹਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਾਗਰਾਨ੍ ਅਨੇਕਵਕ੍ਤ੍ਰਨਯਨੋ ਜ੍ਵਲਜ੍ਜ੍ਵਲਨਭੀषਣਃ
ਉਹ ਬੂੰਦ ਨੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਅਨੇਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਰਪਾਦਾਯੁਤੈਰ੍ਯੁਤਃ ਕृਤ੍ਵਾਸੌ ਯਜ੍ਞਮਥਨਂ ਪੁਨਰ੍ਭੂਤਲਸਮ੍ਭਵਃ ਤ੍ਰਿਜਗਨ੍ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਭੂਯਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਭਦਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਇਦਾਨੀਮਲਮੇਤੇਨ ਲੋਕਦਾਹੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
''ਤੂੰ ਵਿਰਭਦਰ, ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਹੁਣ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ।''
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਭਵ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨਾਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਰਾਨ੍ਮਮ
''ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਪੂਜਣਗੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਰ ਪਾਵਣਗੇ।''
ਅਙ੍ਗਾਰਕ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਧਰਾਤ੍ਮਜ ਦੇਵਲੋਕੇ ऽਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤਵ ਰੂਪਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
''ਤੂੰ ਅੰਗਾਰਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।''
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਦ੍ਦਿਨੇ ਨਰਾਃ ਰੂਪਮਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤੇष੍ਵਨਨ੍ਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਤੇਰੇ ਦਿਨ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਸੋਹਣਾਪਣ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਗ੍ਰਹਤ੍ਵਮ੍ ਅਗਮਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ; ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਗ੍ਰਹ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਰਪਣ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸੀ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਰੂਪਵਾਞ੍ਜਾਤਃ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ ਵਿਵਿਧਾ ਚ ਰੁਚਿਰ੍ਜਾਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਵਿਦੂਰਗਾ
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਆ ਗਈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਵਿਰੋਚਨ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਈਦृਸ਼ੀਂ ਰੂਪਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਵਾਨਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦਾਨਵ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੂਦਰ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਹੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਭਵੇਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕਿਮੁ ਕੁਰ੍ਵਤਃ
''ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ''ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੂਪਤਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ!''
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਰਣੀਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯਮਾਨੇਨ ਗਵਾਦਿਦਾਨਮ੍ ਆਲੋਕਿਤਂ ਤੇਨ ਸੁਰਾਰਿਗਰ੍ਭੇ ਸਮ੍ਭੂਤਿਰੇषਾ ਤਵ ਦੈਤ੍ਯ ਜਾਤਾ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਨਨ੍ਦਨੋ ਵੀਰਃ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਹਰਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਭਗਵਂਸ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਦੀਯਮਾਨਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਭਵਾਨ੍ਤਰੇ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਵਿਧਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਙ੍ਗਾਰਕਦਿਨੇ ਯਦਾ ਭਵਤਿ ਦਾਨਵ ਮृਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਭੂषਿਤਃ
ਚੌਥੇ ਅੰਗਾਰਕ ਦਿਨ, ਦਾਨਵ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭੌਮਮ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਸਮ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣਾਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੋ; ਸ਼ੂਦਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਭੌਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਤਥਾਸ੍ਤਮਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲੇਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਙ੍ਗਣਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਆੰਗਣ ਨੂੰ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੋ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਭਿਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨਾष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ ਕੁਙ੍ਕੁਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਭਾਵੇ ਤੁ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮਿष੍ਯਤੇ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।